Sunday, November 22, 2026
Tamillifestyle
Tamil Lifestyle
Logo
Home ஆரோக்கியம் அழகு குறிப்புகள் சமையல் ஆன்மீகம் ஜோதிடம் கோயில்கள் பயணம் தொழில்நுட்பம் வணிகம் கல்வி & வேலை விளையாட்டு வாகனம் உலகம் குழந்தை வளர்ப்பு உடற்பயிற்சி வரலாறு பொழுதுபோக்கு BMI Calculator Traditional Remedies Dream Meanings Baby Names About Us Contact Editorial Policy
வரலாறு

தமிழ் வரலாறு பகுதி 40: 1806 வேலூர்ப் புரட்சி — தலைப்பாகையிலிருந்து கோட்டைக் கலகம் வரை

தமிழ் வரலாறு பகுதி 40: 1806 வேலூர்ப் புரட்சி — தலைப்பாகையிலிருந்து கோட்டைக் கலகம் வரை

இது HorizonDesk / Tamil Lifestyle-இன் தமிழ் வரலாற்றுத் தொடரின் 40-ஆம் பகுதி. முந்தைய பகுதி: பகுதி 39: தீரன் சின்னமலை — ஓடாநிலை முதல் சங்ககிரி வரை.

1806 ஜூலை 10, அதிகாலை சுமார் இரண்டரை மணி. வேலூர்க் கோட்டையின் ஐரோப்பியப் படைவீரர் காவல்கூடத்தில் இருந்த சார்ஜென்ட் காஸ்கிரேவ், இருட்டில் பல கால்கள் நடந்து வரும் ஓசையைக் கேட்டார். ரோந்துக் குழு இந்த வழியாக ஏன் வருகிறது என்று காவலரிடம் கேட்டு முடிப்பதற்குள், காவல்கூடத்தின் மீது துப்பாக்கிக் குண்டுமழை பொழிந்தது. சுட்டவர்கள் எதிரிப் படையினர் அல்லர்; அதே கோட்டையில் கம்பெனிக்காகப் பணியாற்றிய இந்தியச் சிப்பாய்கள்.

பகுதி 39-இல் தீரன் சின்னமலை சங்ககிரியில் தூக்கிலிடப்பட்டதைப் பார்த்தோம். அதற்கு ஓராண்டுகூட ஆகவில்லை. இம்முறை எதிர்ப்பு காடுகளிலிருந்தோ பாளையங்களிலிருந்தோ வரவில்லை; கம்பெனியின் சொந்தப் படைக்குள்ளேயே வெடித்தது. அதுதான் 1806 வேலூர்ப் புரட்சி (Vellore Mutiny). சில மணி நேரமே நீடித்தாலும், இந்தியச் சிப்பாய்கள் ஐரோப்பியப் படையினர் மீது பெருமளவில் ஆயுதம் ஏந்திய முதல் பெரிய நிகழ்வாக இது கருதப்படுகிறது.

வேலூர்க் கோட்டை: களம்

வேலூர்க் கோட்டை 16-ஆம் நூற்றாண்டில் விஜயநகரக் காலத் தலைவர்களால் கட்டப்பட்டது. கருங்கல் மதில்கள், அவற்றைச் சுற்றி அகன்ற அகழி, உள்ளே ஜலகண்டேஸ்வரர் கோயில் என இன்றும் கம்பீரமாக நிற்கும் கோட்டை இது. ஹைதர் அலியின் முற்றுகையைக்கூடத் தாங்கியதால், கம்பெனி இதை வட ஆற்காட்டுப் பகுதியின் வலிமையான படைத்தளமாகக் கருதியது.

1801 கர்நாடக உடன்படிக்கையின்படி ஆற்காட்டு நவாப் வட ஆற்காடு, தென் ஆற்காடு, திருச்சி, மதுரை, திருநெல்வேலி மாவட்டங்களைக் கம்பெனியிடம் ஒப்படைத்தார். பாளையக்காரர்களின் கோட்டைகள் இடிக்கப்பட்டு, அவர்களின் படைகள் கலைக்கப்பட்டன. இப்போது தமிழ் நிலத்தில் ஆயுதம் தாங்கிய பெரிய இந்தியப் படை என்றால் அது கம்பெனியின் சிப்பாய்ப் படைதான். அந்தப் படைக்குள் அதிருப்தி பரவினால் என்ன ஆகும் என்பதை வேலூர் காட்டியது.

1806 ஜூலையில் கோட்டைக் காவல்படை இப்படி இருந்தது:

  • பிரிட்டிஷ் அரசுப் படையின் 69-ஆம் ரெஜிமென்ட்டின் நான்கு கம்பெனிகள்; வில்சனின் கணக்குப்படி அதிகாரிகள் அல்லாத 372 வீரர்கள்.
  • மதராஸ் நேட்டிவ் இன்ஃபன்ட்ரியின் 1-ஆம் ரெஜிமென்ட் 1-ஆம் பட்டாலியன், 23-ஆம் ரெஜிமென்ட் 2-ஆம் பட்டாலியன் சிப்பாய்கள்.
  • இந்திய அஞ்சல் துறையின் 2006 தகவல் மடலின்படி, சுமார் 1,500 இந்தியர்களும் 370 ஐரோப்பியர்களும்.

திப்புவின் குடும்பம் வேலூரில்

1799-இல் ஸ்ரீரங்கப்பட்டணத்தில் திப்பு சுல்தான் கொல்லப்பட்டதை இந்திய வரலாறு பகுதி 38-இல் பார்த்தோம். அதன் பிறகு கம்பெனி அவருடைய குடும்பத்தை வேலூர்க் கோட்டைக்கு மாற்றியது. ஃபிரன்ட்லைன் (2006) கணக்குப்படி திப்புவின் 12 மகன்கள், 6 மகள்களின் குடும்பங்கள் கோட்டைக்குள் இருந்த அரண்மனையிலும் சுற்றுப்புறங்களிலும் வாழ்ந்தன; மைசூரிலிருந்து வந்த 3,000-க்கும் மேற்பட்ட பணியாளர்களும் ஆதரவாளர்களும் வேலூரில் தங்கியிருந்தனர்.

கம்பெனியின் ஓய்வூதியத்தில் வாழ்ந்த இந்த "அரசக் கைதிகளின்" இருப்பு, கோட்டையை ஒரு அரசியல் வெடிமருந்துக் கிடங்காக மாற்றியது. மைசூர்ச் சுல்தான்களின் நினைவு அப்போதும் தென்னிந்தியப் படைவீரர்களிடையே உயிரோடு இருந்தது.

புதிய தலைப்பாகையும் நெற்றிக்குறித் தடையும்

தீப்பொறி ஒரு சீருடை உத்தரவு. 1805 நவம்பர் 14 அன்று மதராஸ் படையின் தலைமைத் தளபதி சர் ஜான் கிராடக் (Sir John Cradock) புதிய மாதிரித் தலைப்பாகையை அறிவித்தார். பழைய தலைப்பாகை கனமானது, சீரற்றது என்பது காரணமாகச் சொல்லப்பட்டது. புதியது தட்டையான மேற்பகுதி கொண்ட விறைப்பான வட்டத் தொப்பி போன்றது; அதில் தோலால் ஆன கொண்டைக்குறி (cockade), இறகு ஆகியவை சேர்க்கப்பட்டன.

ஒழுங்குமுறையின் 10-ஆம் பத்தி

அதே காலத்தில் துணை அட்ஜுடன்ட் ஜெனரல் மேஜர் பியர்ஸ் தயாரித்த புதிய படை ஒழுங்குமுறைகளுக்குக் கிராடக் ஒப்புதல் அளித்தார். அதன் 11-ஆம் பிரிவு, 10-ஆம் பத்தி கூறியது:

  • சீருடையில் இருக்கும்போது சிப்பாய் சாதியைக் குறிக்கும் நெற்றிக்குறி இடக்கூடாது.
  • காதணி அணியக்கூடாது.
  • எல்லா அணிவகுப்புகளிலும் பணிகளிலும் தாடி முழுவதும் மழிக்கப்பட வேண்டும்.
  • மீசையின் அளவும் வடிவும் இயன்றவரை ஒரே மாதிரி இருக்க வேண்டும்.

இராணுவ ஒழுங்கை நடைமுறைப்படுத்திய அட்ஜுடன்ட் ஜெனரல் அக்னியூ (Agnew), கீழ்ப்படியத் தயங்குவோர் உடனே பணிநீக்கம் செய்யப்படுவர் என்று எழுதினார். ஆளுநர் வில்லியம் பென்டிங்க் தளபதியை ஆதரித்தார்.

சிப்பாய்கள் ஏன் கொதித்தனர்?

இந்து சிப்பாய்களுக்கு நெற்றிக்குறி மத அடையாளம்; முஸ்லிம் சிப்பாய்களுக்குத் தாடி மதக் கடமையும் ஆண்மையின் அடையாளமும். பல காதணிகள் பெற்றோர் கொடுத்தவை அல்லது நேர்த்திக்கடனாக அணிந்தவை. புதிய தொப்பி ஐரோப்பிய "டோபி" போலவும், படையின் மேளக்காரர்கள் அணிந்த தொப்பி போலவும் இருந்தது. "தொப்பிக்காரன்" ஆவது கிறிஸ்தவனாவதற்குச் சமம் என்றும், அடுத்த கட்டமாகச் சிப்பாய்களை மதம் மாற்றுவார்கள் என்றும் வதந்தி பரவியது. கொண்டைக்குறியின் தோல் பன்றியினுடையதா பசுவினுடையதா என்ற சந்தேகம் இந்து–முஸ்லிம் இருவரையும் ஒருசேரக் கொதிக்க வைத்தது.

மே 1806: முதல் எச்சரிக்கை

1806 மே மாதம், அப்போது வேலூரில் இருந்த 4-ஆம் ரெஜிமென்ட் 2-ஆம் பட்டாலியன் புதிய தலைப்பாகையை அணிய மறுத்தது. கோட்டைத் தளபதி கர்னல் செயின்ட் ஜான் ஃபேன்கோர்ட் இதைத் தலைமையகத்துக்குத் தெரிவித்தார். அக்னியூவின் கடிதம் கடுமையாக இருந்தது: "தலைவர்களை" கைது செய்து மதராஸுக்கு அனுப்பி விசாரிக்க வேண்டும்.

21 பேர் (10 முஸ்லிம்கள், 11 இந்துக்கள்) புனித ஜார்ஜ் கோட்டைக்கு அனுப்பப்பட்டனர். இருவருக்கு, ஒரு முஸ்லிம், ஒரு இந்து, தலா 900 கசையடிகள் விதிக்கப்பட்டு, பணியிலிருந்து நீக்கப்பட்டனர். மீதி 19 பேருக்கு 500 கசையடிகள் விதிக்கப்பட்டு, மன்னிப்புக் கேட்டதால் தண்டனை தள்ளுபடி செய்யப்பட்டது. (சில நவீன சுருக்கங்களில் "90", "50" என்று வருவது வில்சனின் பதிவுடன் ஒத்துப்போகவில்லை.) அந்தப் பட்டாலியன் வேலூரிலிருந்து மாற்றப்பட்டது; ஆனால் உத்தரவு திரும்பப் பெறப்படவில்லை.

ரகசியக் கூட்டங்களும் புறக்கணிக்கப்பட்ட எச்சரிக்கைகளும்

அடுத்த வாரங்களில் சிப்பாய்க் குடியிருப்புகளில் ரகசியக் கூட்டங்கள் நடந்தன; சத்தியப் பிரமாணங்கள் செய்யப்பட்டன. கம்பெனிப் பதிவுகளின்படி, பெரும்பாலான இந்திய அதிகாரிகளும் திப்புவின் மகன்களின் பணியாளர்கள் சிலரும் இவற்றில் கலந்துகொண்டனர். தமிழ்நாடு அரசுப் பாடநூல், 23-ஆம் ரெஜிமென்ட்டின் சுபேதார்கள் ஷேக் ஆதம், ஷேக் ஹமீத், ஜமேதார் ஷேக் ஹுசைன், 1-ஆம் ரெஜிமென்ட்டின் ஜமேதார் ஷேக் காசிம் ஆகியோரை ஒருங்கிணைப்பாளர்களாகக் குறிப்பிடுகிறது.

எச்சரிக்கைகள் வராமல் இல்லை:

  1. ஜூன் 17 இரவு, 1-ஆம் ரெஜிமென்ட்டின் சிப்பாய் முஸ்தபா பேக், ஐரோப்பியர்களைக் கொல்லும் திட்டத்தைத் தன் தளபதி லெப்டினன்ட் கர்னல் ஃபோர்ப்ஸிடம் தெரிவித்தார். இந்திய அதிகாரிகள் மறுத்ததால், முஸ்தபா பேக்கே "மனநிலை சரியில்லாதவர்" என்று சிறை வைக்கப்பட்டார்.
  2. பேட்டையில் ஒரு ஃபக்கீர் ஐரோப்பியர்களின் அழிவு நெருங்குகிறது என்று சந்தையில் முழங்கியதாக மில்–வில்சன் வரலாறு கூறுகிறது.
  3. ஒரு ஐரோப்பியப் பெண் தகவல் சொல்ல முயன்று தடுக்கப்பட்டதாகவும் வில்சன் பதிவு செய்கிறார்.

ஜூலை 9 அன்று திப்புவின் மகள் ஒருவரின் திருமணம் நடந்ததால், அதைச் சாக்காகக் கொண்டு பலர் கோட்டையில் கூடியதாகச் சில வரலாற்றாசிரியர்கள் கூறுகின்றனர். ஜூலை 10 காலை அணிவகுப்புப் பயிற்சி இருந்ததால், வழக்கமாக வெளியே குடிசைகளில் தங்கும் சிப்பாய்களும் அன்றிரவு கோட்டைக்குள்ளேயே உறங்கினர். கலகம் முதலில் ஜூலை 12-க்குத் திட்டமிடப்பட்டு, தகவல் கசிந்துவிட்டதோ என்ற அச்சத்தில் முன்கூட்டியே தொடங்கியது என்று ஒரு கருத்தும் உண்டு.

1806 ஜூலை 10: நள்ளிரவுக்குப் பின்

இரண்டரை மணிக்குக் காவல்கூடத்தில் தொடங்கிய தாக்குதல் உடனே 69-ஆம் ரெஜிமென்ட்டின் படைவீடுகளை நோக்கித் திரும்பியது. உறங்கிக்கொண்டிருந்த வீரர்கள் மீது சரமாரியாகச் சுடப்பட்டது; இரண்டு ஆறு-பவுண்டர் பீரங்கிகள் படைவீடுகளை நோக்கித் திருப்பப்பட்டன. மருத்துவமனையில் இருந்த நோயாளிகளும் தப்பவில்லை.

சத்தம் கேட்டு வெளியே ஓடிவந்த அதிகாரிகள் ஒவ்வொருவராகச் சுடப்பட்டனர். கோட்டைத் தளபதி கர்னல் ஃபேன்கோர்ட் முதலில் வீழ்ந்தார்; அடுத்து 23-ஆம் ரெஜிமென்ட்டின் லெப்டினன்ட் கர்னல் மெக்கெரஸ். பல்லக்கில் கோட்டையைக் கடந்துசென்ற மேஜர் ஆம்ஸ்ட்ராங்கும் கொல்லப்பட்டார். ஃபேன்கோர்ட்டின் மனைவி அமிலியாவும் குழந்தைகளும் உயிர் பிழைத்தனர்; இரண்டு வாரங்களில் அவர் எழுதிய குறிப்பு, கலகம் வெடித்த தருணத்தின் ஒரே நேரடிச் சாட்சியப் பதிவாகக் கருதப்படுகிறது.

விடியும் வேளையில் கோட்டை கிளர்ச்சியாளர்களின் கையில் இருந்தது. அரண்மனைப் பக்கம் மைசூர்க் கொடி ஏற்றப்பட்டது. வில்சனின் அடிக்குறிப்பின்படி, அது திப்புவின் மூன்றாம் மகன் மொய்சுதீன் வசமிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட பழைய கொடி; பிற நூல்கள் அதைப் "புலிவரிக் கொடி" என்கின்றன. அரசுப் பாடநூலின்படி, கிளர்ச்சியாளர்கள் திப்புவின் மகன் ஃபதே ஹைதரை புதிய அரசராக அறிவித்தனர். ஆனால் இளவரசர்கள் வெளிப்படையாகத் தலைமை ஏற்கத் தயங்கினர். இதற்கிடையில் சம்பளக் கருவூலமும் வெடிமருந்துக் கிடங்கும் கைப்பற்றப்பட்டன; கொள்ளையும் நடந்தது. கோட்டை வாயில்களையும் மதில்களையும் உறுதியாகக் காக்காதது பின்னர் பெரும் பிழையானது.

ஆற்காட்டிலிருந்து கில்லெஸ்பி

துப்பாக்கிச் சத்தம் கேட்டபோது கோட்டைக்கு வெளியே இருந்த மேஜர் கோட்ஸ், உள்ளே நுழைய முடியாததால், சுமார் 16 மைல் (26 கி.மீ.) தொலைவிலுள்ள ஆற்காட்டுக்கு ஒரு அதிகாரியைக் கடிதத்துடன் அனுப்பினார். காலை சுமார் 6 மணிக்குக் கடிதம் குதிரைப்படைத் தளபதி கர்னல் ராபர்ட் ரோலோ கில்லெஸ்பியை அடைந்தது.

கில்லெஸ்பி 19-ஆம் லைட் டிராகூன்ஸ் குதிரைப்படையின் ஒரு பிரிவுடனும் மதராஸ் குதிரைப்படையுடனும் உடனே புறப்பட்டார்; சுமார் இருபது பேருடன் முன்னதாக விரைந்தார். வேலூரில், மதிலின் ஒரு பகுதியில் வெடிமருந்து தீர்ந்த நிலையில் 69-ஆம் ரெஜிமென்ட்டின் எஞ்சிய வீரர்கள் தாக்குப்பிடித்துக்கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் இறக்கிய கயிற்றின் உதவியுடன் கில்லெஸ்பி மதில் மேல் ஏறி, அவர்களைத் துப்பாக்கி முனைக் கத்தித் தாக்குதலுக்கு வழிநடத்தினார்.

சுமார் 10 மணிக்கு மீதிக் குதிரைப்படையும் இலகு பீரங்கிகளும் வந்தன. பொறியாளர் லெப்டினன்ட் பிளேக்கிஸ்டன் வழிகாட்டலில் முதல் பீரங்கிக் குண்டிலேயே உள்வாயில் உடைந்தது. குதிரைப்படை உள்ளே பாய்ந்தது; சுமார் கால் மணி நேரத்தில் கோட்டை மீண்டும் கம்பெனி வசமானது. பலர் தெற்குப் பக்க ரகசிய வாயில் வழியே தப்பினர். அரண்மனையில் ஒளிந்திருந்த சுமார் 100 சிப்பாய்கள் கில்லெஸ்பியின் உத்தரவின்படி சுவரோடு நிறுத்தப்பட்டுச் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர் என்று பிளேக்கிஸ்டனே பின்னர் எழுதினார். ஐந்து நிமிடம் தாமதித்திருந்தாலும் எல்லாம் இழக்கப்பட்டிருக்கும் என்று கில்லெஸ்பி கூறியதாகவும் பதிவு உண்டு.

அயர்லாந்தில் பிறந்த கில்லெஸ்பி, பிரிட்டிஷ் பார்வையில் வேலூரின் "மீட்பர்" ஆனார்; ஆங்கிலக் கவிஞர் ஹென்றி நியூபோல்ட் அவரைப் புகழ்ந்து கவிதையே எழுதினார். இந்தியப் பார்வையில் அதே நாள் விசாரணையின்றி நடந்த படுகொலையின் நாள். அவர் 1814-இல் நேபாளப் போரில் கலங்கா கோட்டைத் தாக்குதலில் கொல்லப்பட்டார்.

உயிரிழப்புகள்: எண்ணிக்கைகளின் சிக்கல்

எண்ணிக்கைகள் ஆதாரத்துக்கு ஆதாரம் மாறுகின்றன; குறிப்பாக இந்தியச் சிப்பாய்களின் மரணங்கள் யாராலும் முறையாக எண்ணப்படவில்லை.

  • 69-ஆம் ரெஜிமென்ட்: கலகத்தின்போது 100 பேர் கொல்லப்பட்டனர், பின்னர் காயங்களால் 15 பேர் இறந்தனர் (மொத்தம் 115); மேலும் 76 பேர் காயமடைந்தனர். 372 பேரில் 191 பேர் கொல்லப்பட்டனர் அல்லது காயமடைந்தனர் (வில்சன்).
  • ஐரோப்பிய அதிகாரிகள்: சுமார் 13–14 பேர் கொல்லப்பட்டனர்.
  • கிளர்ச்சிச் சிப்பாய்கள்: அதிகாரபூர்வக் கணக்கு சுமார் 350 பேர் கொல்லப்பட்டனர், ஏறக்குறைய அதே அளவு காயமடைந்தனர். ஆனால் ஒரு நேரடிச் சாட்சியின்படி கோட்டைக்குள் மட்டும் 800 உடல்கள் கிடந்தன (அரசுப் பாடநூல்); 600-க்கும் மேற்பட்டோர் என்று உதய் பாலகிருஷ்ணன் எழுதுகிறார்.
  • ஆற்காட்டு மீட்புப் படை: ஒருவர் கொல்லப்பட்டார், மூவர் காயமடைந்தனர்.

விசாரணைகள், தண்டனைகள், திரும்பப் பெறப்பட்ட உத்தரவுகள்

சுமார் 600 சிப்பாய்கள் திருச்சிராப்பள்ளியிலும் வேலூரிலும் விசாரணைக்காகச் சிறை வைக்கப்பட்டனர். இராணுவ நீதிமன்றங்களுக்குப் பிறகு 6 பேர் பீரங்கி வாயில் கட்டி வெடிக்கச் செய்யப்பட்டனர், 5 பேர் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர், 8 பேர் தூக்கிலிடப்பட்டனர், 5 பேர் நாடுகடத்தப்பட்டனர். பின்னர் பலர் விடுவிக்கப்பட்டுப் பணியில் சேர்க்கப்பட்டனர்.

விளைவுகள் கம்பெனிக்கும் கசப்பானவை:

  • சர்ச்சைக்குரிய உடை உத்தரவுகள் ரத்து செய்யப்பட்டன.
  • கலகம் செய்த இரண்டு பட்டாலியன்களும் கலைக்கப்பட்டன.
  • கிராடக், அக்னியூ, ஆளுநர் பென்டிங்க் மூவரும் பதவியிலிருந்து நீக்கப்பட்டு இங்கிலாந்துக்குத் திருப்பி அழைக்கப்பட்டனர் (1807).
  • திப்புவின் குடும்பம் கல்கத்தாவுக்கு மாற்றப்பட்டது; அவர்களுடைய பங்கு போதுமான அளவு நிரூபிக்கப்படவில்லை என்று வில்சன் குறிப்பிடுகிறார்.
  • கில்லெஸ்பிக்கு 7,000 பகோடாக்கள் பரிசு; முஸ்தபா பேக்கிற்கு 2,000 பகோடாக்களும் சுபேதார் சம்பள அளவில் வாழ்நாள் ஓய்வூதியமும்.

பதற்றம் வேலூருடன் நிற்கவில்லை. வாலாஜாபாத், ஹைதராபாத், பாளையங்கோட்டை, பெல்லாரி, பெங்களூர், நந்திதுர்க்கம், சங்ககிரி ஆகிய இடங்களிலும் அதன் எதிரொலிகள் கேட்டன.

காரணங்கள் பற்றிய விவாதம்

வேலூர்ப் புரட்சிக்கு ஒற்றைக் காரணம் சொல்வது கடினம். வரலாற்றாசிரியர்கள் வெவ்வேறு கோணங்களை முன்வைக்கின்றனர்.

"தலைப்பாகைதான் காரணம்"

பிரிட்டிஷ் இராணுவ வரலாற்றாசிரியர்கள் இதை முக்கியமாக ஒழுங்கின்மை என்றே பார்த்தனர். மதராஸ் சிப்பாயின் இருநூறு ஆண்டு விசுவாசத்தில் இது "ஒரே கறை" என்று ஃபிதியன்-ஆடம்ஸ் எழுதினார். மூன்று விசாரணைகளின் முடிவுகளைச் சுட்டிக்காட்டி, இது விடுதலைப் போராட்டம் அல்ல, மத உணர்வுகள் புண்பட்டதால் எழுந்த உணர்ச்சிவசப்பட்ட வெடிப்பு என்று உதய் பாலகிருஷ்ணன் வாதிடுகிறார்.

"தொப்பி மட்டுமல்ல"

டாக்டர் கே. ராஜய்யன், 1800–1801 தென்னிந்தியப் புரட்சியின் தொடர்ச்சியாக, கம்பெனி ஆட்சிக்கு எதிரான பரந்த இயக்கத்தின் ஒரு பகுதியாக இதைப் பார்க்கிறார். குறைந்த சம்பளம், பதவி உயர்வின்மை, புதிய நில வருவாய் முறைகள், 1805 பஞ்சம் ஆகியவை சிப்பாய்களின் கிராமக் குடும்பங்களை வாட்டியதை டாக்டர் கே. ஏ. மணிக்குமார் சுட்டுகிறார். திப்புவின் குடும்பத்தின் இருப்பும் மைசூர்க் கொடியும் கலகத்துக்கு அரசியல் பரிமாணம் தந்தன.

குறியீட்டின் சக்தி

1857-இன் கொழுப்பு தடவிய தோட்டாக்களைப் போலவே, 1806-இன் தலைப்பாகையும் பல்வேறு குறைகளை ஒன்றுதிரட்டிய குறியீடாக மாறியது என்று வரலாற்றாசிரியர் ஜேம்ஸ் ஃப்ரே வாதிடுகிறார். ஆட்சியாளர்களுக்கு அது "மூடநம்பிக்கை"; சிப்பாய்களுக்கு அது மரியாதையும் அடையாளமும்.

"முதல் விடுதலைப் போரா?"

வேலூர்ப் புரட்சி சில நேரங்களில் "இந்தியாவின் முதல் விடுதலைப் போர்" என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இந்தப் பெயர் பொதுவாக 1857 பெரும் எழுச்சிக்கு வழங்கப்படுகிறது. இரண்டுக்கும் ஒற்றுமைகள் தெளிவானவை: மத உணர்வைத் தொட்ட இராணுவ உத்தரவு, வீழ்ந்த அரச வம்சத்தை (வேலூரில் திப்புவின் மகன்கள், தில்லியில் பகதூர் ஷா) மீண்டும் நிறுவும் முயற்சி, கொடூரமான பழிவாங்கல். "1857-இன் எல்லா முன்னறிகுறிகளும் இதில் இருந்தன" என்கிறது தமிழ்நாடு அரசுப் பாடநூல்.

ஆனால் வேறுபாடுகளும் உண்டு. வேலூர்க் கலகம் ஒரே கோட்டைக்குள், சில மணி நேரங்களுக்குள் அடங்கியது; மக்கள் எழுச்சியாகப் பரவவில்லை. "இந்தியா" என்ற தேசிய இலக்கு அதில் வெளிப்படையாக இல்லை. எனவே பல வரலாற்றாசிரியர்கள் இதை "முதல் விடுதலைப் போர்" என்பதைவிட, கம்பெனி ஆட்சிக்கு எதிரான இந்தியச் சிப்பாய்களின் முதல் பெரிய ஆயுத எதிர்ப்பு என்றும் 1857-இன் முன்னோடி என்றும் அழைப்பதையே பொருத்தமாகக் கருதுகின்றனர். இரண்டு பார்வைகளுக்கும் ஆதாரம் உண்டு.

நினைவில் வேலூர்ப் புரட்சி

  • வேலூர் ஹஸ்ரத் மக்கான் சந்திப்பில் 1998-இல் நிறுவப்பட்ட நினைவுத் தூண் முன் ஒவ்வொரு ஜூலை 10-உம் மாவட்ட நிர்வாகம் மரியாதை செலுத்துகிறது.
  • புரட்சியின் 200-ஆம் ஆண்டில், 2006 ஜூலை 10 அன்று இந்திய அஞ்சல் துறை ₹5 நினைவு அஞ்சல் தலை வெளியிட்டது.
  • வேலூர் மத்திய தேவாலயக் கல்லறையில் ஃபேன்கோர்ட்டுடன் இரண்டு லெப்டினன்ட்கள், 70 வீரர்கள் உள்ளிட்டோர் புதைக்கப்பட்டுள்ளனர். ஆனால் உயிரிழந்த இந்தியச் சிப்பாய்களுக்கு அப்படி ஒரு தடயம்கூட இல்லை என்று பாலகிருஷ்ணன் வருந்துகிறார்; அவர்களில் பெரும்பாலோரின் பெயர்கள் இன்றும் தெரியவில்லை.

காலவரிசை

தேதி நிகழ்வு
16-ஆம் நூற்றாண்டு விஜயநகரக் காலத்தில் வேலூர்க் கோட்டை கட்டப்படுதல்
1799 மே 4 ஸ்ரீரங்கப்பட்டணத்தில் திப்பு மரணம்
1799 முதல் திப்புவின் குடும்பம் வேலூர்க் கோட்டையில்
1805 ஜூலை 31 சங்ககிரியில் தீரன் சின்னமலை தூக்கு (பகுதி 39)
1805 நவ. 14 கிராடக்கின் புதிய தலைப்பாகை உத்தரவு
1806 தொடக்கம் நெற்றிக்குறி, காதணி, தாடி பற்றிய ஒழுங்குமுறைகள்
1806 மே 4-ஆம் ரெஜிமென்ட் 2-ஆம் பட்டாலியன் மறுப்பு; 900 கசையடித் தண்டனை
1806 ஜூன் 17 முஸ்தபா பேக்கின் எச்சரிக்கை புறக்கணிப்பு
1806 ஜூலை 9 திப்புவின் மகளின் திருமணம் (சில ஆதாரங்கள்)
1806 ஜூலை 10, அதிகாலை 2:30 கலகம் வெடிப்பு; ஃபேன்கோர்ட் கொலை
1806 ஜூலை 10, விடியல் மைசூர்க் கொடி ஏற்றம்
1806 ஜூலை 10, காலை 6 ஆற்காட்டில் கில்லெஸ்பிக்குச் செய்தி
1806 ஜூலை 10, சுமார் 10 மணி வாயில் தகர்ப்பு; கோட்டை மீட்பு
1806 பிற்பகுதி இராணுவ நீதிமன்றங்கள், மரண தண்டனைகள்
1806–1807 உடை உத்தரவுகள் ரத்து; திப்பு குடும்பம் கல்கத்தாவுக்கு
1807 கிராடக், பென்டிங்க் திருப்பி அழைப்பு
1998 ஹஸ்ரத் மக்கான் சந்திப்பில் நினைவுத் தூண்
2006 ஜூலை 10 200-ஆம் ஆண்டு நினைவு அஞ்சல் தலை

உறுதியானவை, விவாதத்துக்குரியவை

ஓரளவு உறுதியானவை:

  • 1805 நவம்பர் தலைப்பாகை உத்தரவும் நெற்றிக்குறி, காதணி, தாடி ஒழுங்குமுறைகளும்.
  • 1806 ஜூலை 10 அதிகாலைக் கலகம், ஃபேன்கோர்ட் மரணம், மைசூர்க் கொடி ஏற்றம்.
  • கில்லெஸ்பியின் மீட்பு, 69-ஆம் ரெஜிமென்ட்டின் இழப்புகள் (வில்சன் கணக்கு).
  • உத்தரவுகள் ரத்து, கிராடக்–பென்டிங்க் திருப்பி அழைப்பு, திப்பு குடும்பம் கல்கத்தாவுக்கு.

விவாதத்துக்குரியவை:

  • கொல்லப்பட்ட சிப்பாய்களின் எண்ணிக்கை (350 / 600+ / 800).
  • திப்புவின் மகன்களின் உண்மையான பங்கு.
  • கலகத்தின் முதன்மைக் காரணம்: மத உணர்வா, பொருளாதார நெருக்கடியா, அரசியல் சதியா.
  • "முதல் விடுதலைப் போர்" என்ற அடைமொழி.

அடுத்த பகுதி

வேலூருக்குப் பிறகு, தமிழ் நிலத்தில் ஆயுத எதிர்ப்பு பெருமளவில் அடங்கியது. அடுத்த ஒன்றரை நூற்றாண்டுகள் கம்பெனியும் பின்னர் பிரிட்டிஷ் அரசும் நேரடியாக ஆண்டன. பகுதி 41 அந்த ஆட்சி இயந்திரத்தைப் பார்க்கிறது: பிரிட்டிஷ் ஆட்சியில் மதராஸ் மாகாணம். ரயத்வாரி வருவாய் முறை, மாவட்ட ஆட்சியர்கள், நீதிமன்றங்கள், மதராஸ் நகரின் வளர்ச்சி ஆகியவை தமிழ்ச் சமூகத்தை எப்படி மாற்றின என்பதை அடுத்த பகுதியில் பார்ப்போம்.

ஆதாரங்கள்

  1. தமிழ்நாடு அரசு பாடநூல் (SCERT, 2019), 10-ஆம் வகுப்பு சமூக அறிவியல் தொகுதி 2, அலகு 6 "Early Revolts against British Rule in Tamil Nadu" — "6.3 Vellore Revolt 1806" (PDF நகல்).
  2. டபிள்யூ. ஜே. வில்சன், History of the Madras Army, தொகுதி 3 (மதராஸ் அரசு அச்சகம், 1883), அத்தியாயம் 18 "Mutiny at Vellore, 1806", பக். 169–188 (அரசுப் பதிவுகள், விசாரணை அறிக்கைகள், உயிரிழப்புப் பட்டியல்கள்), Internet Archive.
  3. மனஸ் தத்தா, "Political Turbulences and the Rebelliousness of the Madras Presidency Army", Indian Historical Review 43(1), 2016, பக். 1–21 (PDF).
  4. உதய் பாலகிருஷ்ணன், "John Company's bloody lesson: on Vellore Fort mutiny of 1806", தி இந்து (2019 ஜூலை 21).
  5. எஸ். விஸ்வநாதன், "Date with history", ஃபிரன்ட்லைன் (2006 ஆக. 11).
  6. "It was not about the hat alone", ஃபிரன்ட்லைன் (2006; கே. ராஜய்யன், கே. ஏ. மணிக்குமார் கருத்துகள்).
  7. ஜேம்ஸ் டபிள்யூ. ஃப்ரே, "The Sepoy Speaks: Discerning the Significance of the Vellore Mutiny", கேவின் ராண்ட், கிறிஸ்பின் பேட்ஸ் (பதி.), Mutiny at the Margins, தொகுதி 4: Military Aspects of the Indian Uprising (Sage, 2013) — நூல் விவரம், எடின்பரோ பல்கலைக்கழகம்.
  8. அமிலியா ஃபேன்கோர்ட், "An Account of the Mutiny at Vellore" (1806 கையெழுத்துப் பிரதி; Sydney Gazette 1842 பதிப்பு), பென்சில்வேனியா பல்கலைக்கழக டிஜிட்டல் நூலகம்.
  9. தி இந்து — "215th anniversary of the Vellore Sepoy Mutiny celebrated" (2021 ஜூலை 11).
  10. இந்திய அஞ்சல் துறை — "200 Years of the Vellore Mutiny" அஞ்சல் தலை (2006 ஜூலை 10) தகவல் மடல்.
  11. சார்ல்ஸ் கோல்ட், "Vellore fort" (1806, Oriental Drawings), பொதுக் களம், Wikimedia Commons.

கூடுதலாகப் பார்த்தவை: மாயா குப்தா, Lord William Bentinck in Madras and the Vellore Mutiny, 1803–1807 (1986); ஜேம்ஸ் ஹூவர், Men Without Hats (2007); ஜான் பிளேக்கிஸ்டன், Twelve Years' Military Adventure (1829); பிலிப் மேசன், A Matter of Honour (1974) ஆகியவை குறித்த மேற்கோள்கள். விக்கிப்பீடியா வழிகாட்டியாக மட்டுமே பயன்பட்டது. ஆதாரங்களுக்கு இடையே மாறுபடும் எண்ணிக்கைகளும் விவரங்களும் உரையில் எச்சரிக்கையுடன் குறிக்கப்பட்டுள்ளன.

படம்: Samuelrajkumar, "Vellore Fort" — வேலூர்க் கோட்டையின் கருங்கல் மதில்களும் அகழியும் (2012), CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons

Share this article

R

Rajasekar

Lifestyle Journalist

A passionate writer covering health, wellness, and cultural topics for the Tamil community.

தினசரி ஒரு நற்சிந்தனை

…

உடல் எடை கணக்கீடு

BMI அளவை அறிந்து கொள்ளுங்கள்

கணக்கிடு (BMI Test)
திருக்குறள் (Kural of the Day)

…

…

இன்றைய விலை
தங்கம் (22k)
1 கிராம்
₹11,980
தங்கம் (24k)
1 கிராம்
₹12,579
வெள்ளி
1 கிராம்
₹180

அடுத்த பண்டிகை

தேடல்…

--days to go
உங்கள் கருத்து (Poll)

தினசரி உடற்பயிற்சி செய்கிறீர்களா?

அடுத்து வாசிக்க

இந்திய வரலாறு பகுதி 43: காந்தியின் வருகை – சம்பாரண், ஒத்துழையாமை, கிலாஃபத் வாசிக்க →