அப்பல்லோ 11 முழுக் கதை: 1969-இல் மனிதன் சந்திரனில் கால் பதித்தது எப்படி?

1969 ஜூலை 20. இந்திய நேரப்படி ஜூலை 21 காலை சுமார் 8:26 மணி. கோடிக்கணக்கான மக்கள் வானொலிகளுக்கும் கருப்பு-வெள்ளைத் தொலைக்காட்சிகளுக்கும் முன்னால் மூச்சைப் பிடித்துக்கொண்டு காத்திருந்தனர். சந்திரனின் மேற்பரப்பில் நின்றிருந்த ஒரு சிறிய விண்கலத்தின் ஏணியிலிருந்து, தடிமனான வெள்ளை விண்வெளி உடை அணிந்த ஒருவர் மெதுவாகக் கீழே இறங்கினார். அவரது இடது காலணி சாம்பல் நிறத் தூசியில் பதிந்தது. "இது ஒரு மனிதனுக்குச் சிறிய அடி; மனிதகுலத்துக்கோ மாபெரும் பாய்ச்சல்." நீல் ஆம்ஸ்ட்ராங் சொன்ன அந்த வார்த்தைகளுடன், மனிதன் முதன்முறையாக வேறொரு உலகில் கால் பதித்தான்.

இந்தக் கட்டுரையில் அப்பல்லோ 11 பயணத்தின் முழுக் கதையைப் பார்க்கலாம்: விண்வெளிப் போட்டியின் பின்னணி, சாட்டர்ன் V ராக்கெட், மூன்று விண்வெளி வீரர்கள், ஏவுதல், "1202" எச்சரிக்கைகளுக்கும் எரிபொருள் தீர்ந்துகொண்டிருந்த பதற்றத்துக்கும் நடுவே "ஈகிள்" தரையிறங்கியது, முதல் அடிகள், பூமிக்குத் திரும்பியது, அதன் மரபு, கடைசியாக "நிலவுப் பயணம் பொய்" என்ற கூற்றுகள் ஏன் நிற்கவில்லை என்பது.

பின்னணி: பனிப்போரும் விண்வெளிப் போட்டியும்

இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு அமெரிக்காவும் சோவியத் ஒன்றியமும் உலக அரசியலில் இரண்டு துருவங்களாகப் பிரிந்தன. இந்த "பனிப்போர்" ஆயுதப் போட்டியாக மட்டுமல்லாமல், அறிவியல், தொழில்நுட்பப் போட்டியாகவும் மாறியது. போரின் இறுதியில் ஜெர்மனியின் V-2 ராக்கெட் தொழில்நுட்பமும் அதன் நிபுணர்களும் இரு நாடுகளுக்கும் சென்றனர். அந்தப் பின்னணியை எங்கள் இரண்டாம் உலகப் போர் வரலாறு கட்டுரையில் படிக்கலாம்.

1957 அக்டோபர் 4 அன்று சோவியத் ஒன்றியம் உலகின் முதல் செயற்கைக்கோளான "ஸ்புட்னிக் 1"-ஐ விண்ணில் செலுத்தியது. அமெரிக்காவில் இது பெரும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. 1958-இல் அமெரிக்கா நாசா (NASA) அமைப்பைத் தொடங்கியது. ஆனால் சோவியத் ஒன்றியம் தொடர்ந்து முன்னிலையில் இருந்தது. 1961 ஏப்ரல் 12 அன்று யூரி ககாரின் விண்வெளிக்குச் சென்று பூமியைச் சுற்றிய முதல் மனிதரானார். சோவியத் அமைப்பு எப்படி உருவானது என்பதை எங்கள் ரஷ்யப் புரட்சி கட்டுரையில் படிக்கலாம்.

கென்னடியின் சவால்

ககாரின் பயணத்துக்குச் சில வாரங்களில், 1961 மே 25 அன்று அமெரிக்க அதிபர் ஜான் எஃப். கென்னடி நாடாளுமன்றத்தில் ஒரு துணிச்சலான இலக்கை அறிவித்தார்: "இந்தப் பத்தாண்டு முடிவதற்குள் ஒரு மனிதனைச் சந்திரனில் தரையிறக்கி, பாதுகாப்பாகப் பூமிக்குத் திருப்பிக் கொண்டுவருவது." அப்போது அமெரிக்கா ஒரு வீரரை 15 நிமிடங்கள் மட்டுமே விண்வெளிக்கு அனுப்பியிருந்தது. 1962 செப்டம்பர் 12 அன்று ஹூஸ்டனின் ரைஸ் பல்கலைக்கழகத்தில் அவர் ஆற்றிய "We choose to go to the Moon" உரை இன்றும் புகழ்பெற்றது.

மெர்குரி, ஜெமினி, அப்பல்லோ

நாசா மூன்று கட்டங்களில் முன்னேறியது. "மெர்குரி" திட்டம் ஒருவரை விண்வெளிக்கு அனுப்பியது. "ஜெமினி" திட்டம் இருவரை அனுப்பி, விண்வெளி நடை, இரண்டு விண்கலங்கள் சந்தித்து இணைதல் (rendezvous, docking), நீண்ட நாள் பயணம் போன்ற நிலவுப் பயணத்துக்குத் தேவையான நுட்பங்களைச் சோதித்தது. "அப்பல்லோ" திட்டம் மூவரைச் சந்திரனுக்குக் கொண்டுசெல்ல உருவாக்கப்பட்டது.

பாதை எளிதாக இல்லை. 1967 ஜனவரி 27 அன்று ஒரு தரைச் சோதனையின்போது அப்பல்லோ 1 விண்கலத்துக்குள் தீ ஏற்பட்டு, விர்ஜில் "கஸ்" கிரிஸம், எட் வைட், ரோஜர் சாஃபி ஆகிய மூன்று வீரர்கள் உயிரிழந்தனர். இதைத் தொடர்ந்து விண்கலம் பெருமளவு மறுவடிவமைக்கப்பட்டது. 1968 டிசம்பரில் அப்பல்லோ 8 முதன்முறையாக மனிதர்களைச் சந்திரனைச் சுற்றி அழைத்துச் சென்றது. 1969 மே மாதம் அப்பல்லோ 10, சந்திரனின் மேற்பரப்புக்குச் சுமார் 15 கி.மீ. உயரம் வரை இறங்கி, தரையிறக்கம் தவிர மற்ற அனைத்தையும் ஒத்திகை பார்த்தது.

சாட்டர்ன் V: மனிதன் கட்டிய மிகச் சக்திவாய்ந்த இயந்திரங்களில் ஒன்று

சந்திரனுக்குச் செல்ல மிகப் பெரிய ராக்கெட் தேவைப்பட்டது. ஜெர்மனியிலிருந்து அமெரிக்கா வந்த ராக்கெட் விஞ்ஞானி வெர்னர் வான் பிரவுன் தலைமையில், நாசாவின் மார்ஷல் விண்வெளிப் பயண மையத்தில் "சாட்டர்ன் V" (Saturn V) உருவாக்கப்பட்டது.

• உயரம்: சுமார் 110.6 மீட்டர் (363 அடி). சுமார் 36 மாடிக் கட்டடத்தின் உயரம்.
• எடை: எரிபொருள் நிரப்பிய நிலையில் சுமார் 28 லட்சம் கிலோ (சுமார் 62 லட்சம் பவுண்ட்).
• முதல் நிலை: ஐந்து F-1 இன்ஜின்கள்; ஏவுதலின்போது சுமார் 7.5 மில்லியன் பவுண்ட் (சுமார் 34.5 மெகாநியூட்டன்) உந்துவிசை.
• மூன்று நிலைகள்: முதல் இரண்டு நிலைகள் விண்கலத்தை விண்வெளிக்குக் கொண்டுசென்றன; மூன்றாவது நிலை (S-IVB) பூமியின் சுற்றுப்பாதையிலிருந்து சந்திரனை நோக்கித் தள்ளியது.

ராக்கெட்டின் உச்சியில் இரண்டு விண்கலங்கள் இருந்தன. ஒன்று "கொலம்பியா" என்று பெயரிடப்பட்ட கட்டளைக் கலமும் (Command Module) அதனுடன் இணைந்த சேவைக் கலமும். மற்றொன்று "ஈகிள்" என்று பெயரிடப்பட்ட நிலவுக் கலம் (Lunar Module). ஈகிள் சந்திரனில் தரையிறங்கவும் மீண்டும் மேலே எழவும் மட்டுமே வடிவமைக்கப்பட்டது; அதன் சுவர்கள் சில இடங்களில் மிக மெல்லியவை.

மூன்று வீரர்கள்

காலின்ஸ் சந்திரனில் இறங்கவில்லை என்றாலும், அவரது பணி மிக முக்கியமானது. ஈகிள் மேலே திரும்பி வந்து இணையாவிட்டால், அவர் தனியாகப் பூமிக்குத் திரும்ப வேண்டியிருக்கும். சந்திரனின் பின்புறம் செல்லும்போது ஒவ்வொரு சுற்றிலும் சுமார் 48 நிமிடங்கள் பூமியுடன் எந்தத் தொடர்பும் இல்லாமல் இருந்தார். அந்த அனுபவத்தைப் பற்றி அவர் பின்னர் எழுதியது புகழ்பெற்றது: தனிமையை விட, ஆர்வமும் மகிழ்ச்சியுமே அதிகம் இருந்ததாக அவர் சொன்னார்.

ஏவுதல்: 16 ஜூலை 1969

1969 ஜூலை 16 அன்று காலை 9:32 மணிக்கு (அமெரிக்கக் கிழக்கு நேரம்; இந்திய நேரப்படி இரவு சுமார் 7:02), புளோரிடாவின் கென்னடி விண்வெளி மையத்தின் ஏவுதளம் 39A-இலிருந்து சாட்டர்ன் V விண்ணில் சீறிப்பாய்ந்தது. கடற்கரைகளிலும் சாலைகளிலும் லட்சக்கணக்கானோர் நேரில் பார்த்தனர்.

சுமார் 12 நிமிடங்களில் விண்கலம் பூமியின் சுற்றுப்பாதையை அடைந்தது. சுமார் இரண்டரை மணி நேரம் கழித்து, மூன்றாவது நிலை மீண்டும் இயக்கப்பட்டு, விண்கலம் சந்திரனை நோக்கிய பாதையில் (Trans-Lunar Injection) செலுத்தப்பட்டது. பின்னர் கொலம்பியா ராக்கெட்டிலிருந்து பிரிந்து, திரும்பி, ஈகிளை ராக்கெட்டின் உள்ளிருந்து இழுத்தெடுத்தது. சுமார் மூன்று நாள் பயணத்துக்குப் பிறகு, ஜூலை 19 அன்று விண்கலம் சந்திரனின் சுற்றுப்பாதையை அடைந்தது.

"ஈகிள்" தரையிறக்கம்: 1202 எச்சரிக்கையும் எரிபொருள் பதற்றமும்

ஜூலை 20 அன்று ஆம்ஸ்ட்ராங்கும் ஆல்ட்ரினும் ஈகிளுக்குள் சென்றனர். ஈகிள் கொலம்பியாவிலிருந்து பிரிந்தது. "Eagle has wings" என்று ஆம்ஸ்ட்ராங் அறிவித்தார். பின்னர் "powered descent" எனப்படும் சுமார் 12 நிமிட இறுதி இறக்கம் தொடங்கியது. அது அப்பல்லோ 11 பயணத்தின் மிகப் பதற்றமான நிமிடங்கள்.

1202, 1201: கணினி எச்சரிக்கைகள்

இறக்கத்தின் நடுவே ஈகிளின் வழிகாட்டும் கணினியில் (Apollo Guidance Computer) "1202" என்ற எச்சரிக்கைக் குறியீடு ஒளிர்ந்தது. பின்னர் "1201" எச்சரிக்கையும் வந்தது. வீரர்களுக்கு அதன் பொருள் உடனடியாகத் தெரியவில்லை. கணினிக்கு ஒரே நேரத்தில் அதிக வேலைகள் வந்ததால், அது முக்கியமில்லாத வேலைகளைக் கைவிட்டு, மீண்டும் தொடங்கி, மிக முக்கியமான வழிகாட்டல் கணக்குகளை மட்டும் தொடர்ந்தது. இதற்குக் காரணம் சந்திப்பு ரேடார் (rendezvous radar) தொடர்பான ஒரு சுவிட்ச் அமைப்பால் கணினிக்கு வந்த தேவையற்ற தரவு என்று பின்னர் கண்டறியப்பட்டது.

ஹூஸ்டன் கட்டுப்பாட்டு மையத்தில், 26 வயதான வழிகாட்டல் அதிகாரி ஸ்டீவ் பேல்ஸும் (Steve Bales), கணினி நிபுணர் ஜாக் கார்மனும் (Jack Garman) அந்த எச்சரிக்கைகள் தொடர்ந்து அடிக்கடி வராத வரை பாதுகாப்பானவை என்று விரைவாக முடிவு செய்தனர். "Go" என்ற பதில் சென்றது. பயணத்தைக் கைவிடும் முடிவுக்கு மிக அருகில் சென்று, தொடரும் முடிவு எடுக்கப்பட்டது. மார்கரெட் ஹாமில்டன் தலைமையிலான MIT குழு எழுதிய மென்பொருள், முன்னுரிமை அடிப்படையில் வேலைகளைக் கையாளும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டிருந்ததே இதைச் சாத்தியமாக்கியது.

பாறைகள் நிறைந்த பள்ளமும் குறைந்த எரிபொருளும்

தரைக்கு அருகே வந்தபோது, கணினி தேர்ந்தெடுத்த இடம் பெரிய பாறைகள் சிதறிக் கிடந்த ஒரு பள்ளத்தின் அருகே இருப்பதை ஆம்ஸ்ட்ராங் கண்டார். அங்கே இறங்கினால் ஈகிள் சாய்ந்துவிடும் அபாயம் இருந்தது. அவர் கட்டுப்பாட்டைப் பகுதியளவு கைவசப்படுத்தி, பாதுகாப்பான சமதளம் தேடி ஈகிளை முன்னோக்கிச் செலுத்தினார். ஆல்ட்ரின் உயரத்தையும் வேகத்தையும் தொடர்ந்து வாசித்துக்கொண்டிருந்தார்.

இதற்கிடையே எரிபொருள் வேகமாகக் குறைந்தது. ஹூஸ்டனிலிருந்து "60 நொடிகள்", பின்னர் "30 நொடிகள்" என்ற எச்சரிக்கைகள் வந்தன. இவை, தரையிறங்கவோ பயணத்தைக் கைவிடவோ முடிவெடுக்க வேண்டிய எல்லைக்கு இன்னும் எவ்வளவு நேரம் உள்ளது என்பதைக் குறித்தன. ஈகிள் தரையைத் தொட்டபோது அந்த எல்லைக்கு சுமார் 25 நொடிகள் அளவுக்கே எரிபொருள் மீதமிருந்ததாக நீண்டகாலமாகச் சொல்லப்பட்டது. பின்னர் நடந்த பகுப்பாய்வுகள், தொட்டியில் எரிபொருள் தளும்பியதால் அளவீடு குறைவாகக் காட்டியிருக்கலாம் என்றும், உண்மையில் சற்று அதிகமாக இருந்திருக்கலாம் என்றும் கூறுகின்றன.

ஜூலை 20, அமெரிக்கக் கிழக்கு நேரம் மாலை 4:17 மணிக்கு (இந்திய நேரப்படி ஜூலை 21 அதிகாலை சுமார் 1:47), ஈகிள் சந்திரனின் "அமைதிக் கடல்" (Sea of Tranquility) பகுதியில் தரையிறங்கியது. ஆம்ஸ்ட்ராங்கின் குரல் வந்தது: "Houston, Tranquility Base here. The Eagle has landed." ஹூஸ்டனில் வீரர்களுடன் பேசிய சார்லி டியூக், "நீங்கள் ஒரு கூட்டத்தையே மூச்சுத் திணற வைத்துவிட்டீர்கள்; இப்போதுதான் மீண்டும் மூச்சு விடுகிறோம்" என்ற பொருளில் பதிலளித்தார்.

முதல் அடிகள்: "ஒரு சிறிய அடி"

திட்டத்தின்படி வீரர்கள் முதலில் ஓய்வெடுக்க வேண்டும். ஆனால் இருவரும் உடனே வெளியே செல்லத் தயாரானார்கள். விண்வெளி உடைகளையும் முதுகுப் பைகளையும் அணிந்து, கலத்தின் காற்றை வெளியேற்ற சில மணி நேரம் ஆனது.

ஜூலை 20 இரவு 10:56 மணிக்கு (அமெரிக்கக் கிழக்கு நேரம்; இந்திய நேரப்படி ஜூலை 21 காலை சுமார் 8:26), ஆம்ஸ்ட்ராங் ஏணியிலிருந்து இறங்கி சந்திர மண்ணில் கால் வைத்தார். ஏணியில் பொருத்தப்பட்ட ஒரு கேமரா அந்தக் காட்சியை நேரடியாகப் பூமிக்கு ஒளிபரப்பியது. ஆஸ்திரேலியாவின் பார்க்ஸ், ஹனிசக்கிள் கிரீக் ஆகிய இடங்களில் உள்ள ரேடியோ ஆன்டெனாக்கள் உட்பட உலகின் பல நிலையங்கள் அந்தச் சிக்னலைப் பெற்றன. உலகம் முழுவதும் சுமார் 60-65 கோடி பேர் அதைப் பார்த்ததாக மதிப்பிடப்படுகிறது; இது ஒரு தோராயமான எண்.

அந்த வாக்கியமும் ஒரு சிறு விவாதமும்

ஆம்ஸ்ட்ராங் சொன்னது: "That's one small step for man, one giant leap for mankind." தாம் "for a man" என்று சொல்ல நினைத்ததாகவும், அந்த "a" ஒலிப்பதிவில் கேட்காமல் போயிருக்கலாம் என்றும் ஆம்ஸ்ட்ராங் பின்னர் கூறினார். ஒலிப்பதிவில் அது இருக்கிறதா என்பது பற்றி ஆய்வாளர்களிடையே இன்னும் உறுதியான முடிவு இல்லை. நாசா பொதுவாக "a"-வை அடைப்புக்குறிக்குள் [a] சேர்த்து எழுதுகிறது.

சுமார் 19 நிமிடங்கள் கழித்து ஆல்ட்ரின் இறங்கினார். சுற்றிலும் பார்த்து அவர் சொன்ன வார்த்தைகள்: "Magnificent desolation" (அற்புதமான வெறுமை).

சந்திரனில் இரண்டரை மணி நேரம்

இருவரும் சுமார் 2 மணி 31 நிமிடங்கள் சந்திர மேற்பரப்பில் நடந்தனர். குறைந்த ஈர்ப்பு விசையில் (பூமியின் சுமார் ஆறில் ஒரு பங்கு) எப்படி நகர்வது என்று சோதித்தனர். அவர்கள் செய்த முக்கியப் பணிகள்:

• சுமார் 21.5 கிலோ (47.5 பவுண்ட்) சந்திரப் பாறைகளையும் மண்ணையும் சேகரித்தனர்.
• சந்திர நிலநடுக்கங்களை அளக்கும் கருவி (seismometer) நிறுவினர்.
• பூமியிலிருந்து லேசர் ஒளியைத் திருப்பி அனுப்பும் "லேசர் பிரதிபலிப்பான்" (Laser Ranging Retroreflector) நிறுவினர்.
• சூரியக் காற்றின் துகள்களைச் சேகரிக்கும் அலுமினியத் தாள் அமைத்தனர்.
• அமெரிக்கக் கொடியை நட்டனர். ஈகிளின் காலில் "நாங்கள் அனைத்து மனிதகுலத்தின் சார்பாக அமைதியுடன் வந்தோம்" (We came in peace for all mankind) என்று எழுதப்பட்ட ஒரு தகடு பொருத்தப்பட்டிருந்தது.
• அதிபர் ரிச்சர்ட் நிக்சன் வெள்ளை மாளிகையிலிருந்து தொலைபேசியில் அவர்களுடன் பேசினார்.

அப்பல்லோ 1 தீ விபத்தில் இறந்த வீரர்களின் நினைவுச் சின்னமும், மறைந்த சோவியத் விண்வெளி வீரர்கள் யூரி ககாரின், விளாடிமிர் கோமரோவ் ஆகியோரின் நினைவுப் பதக்கங்களும் சந்திரனில் விட்டுவரப்பட்டன.

சுவாரசியமாக, அதே நேரத்தில் சோவியத் ஒன்றியத்தின் ஆளில்லா விண்கலம் "லூனா 15" சந்திரனைச் சுற்றிக்கொண்டிருந்தது. சந்திர மண்ணைத் தானியங்கியாக எடுத்துவரும் நோக்கம் கொண்ட அது, ஜூலை 21 அன்று தரையிறங்க முயன்றபோது விழுந்து நொறுங்கியது.

பூமிக்குத் திரும்புதல்

ஈகிள் சந்திரனில் மொத்தம் சுமார் 21 மணி 36 நிமிடங்கள் இருந்தது. மேலே எழத் தயாரானபோது, ஏறும் இன்ஜினை இயக்கத் தேவையான ஒரு "சர்க்யூட் பிரேக்கர்" சுவிட்ச் உடைந்திருப்பதை ஆல்ட்ரின் கண்டார். அவர் ஒரு ஃபெல்ட்-டிப் பேனாவை அந்தத் துளையில் செருகி அதை இயக்கினார் என்பது அப்பல்லோ 11-இன் புகழ்பெற்ற சிறு கதைகளில் ஒன்று.

ஜூலை 21 அன்று ஈகிளின் மேல்பகுதி சந்திரனிலிருந்து எழுந்து, கொலம்பியாவுடன் மீண்டும் இணைந்தது. சேகரித்த மாதிரிகளுடன் வீரர்கள் கொலம்பியாவுக்கு மாறினர். ஈகிளின் மேல்பகுதி சந்திரனின் சுற்றுப்பாதையில் விடப்பட்டது.

ஜூலை 24 அன்று கொலம்பியா பூமியின் வளிமண்டலத்துக்குள் மணிக்குச் சுமார் 40,000 கி.மீ. வேகத்தில் நுழைந்து, பாராசூட்கள் உதவியுடன் ஹவாய்க்கு அருகே பசிபிக் பெருங்கடலில் இறங்கியது. USS ஹார்னெட் கப்பல் அவர்களை மீட்டது. சந்திரனிலிருந்து ஏதேனும் அறியப்படாத கிருமிகள் வந்திருக்கலாம் என்ற முன்னெச்சரிக்கையாக, மூவரும் சுமார் 21 நாட்கள் தனிமைப்படுத்தப்பட்டனர். மொத்தப் பயணம் சுமார் 8 நாள், 3 மணி, 18 நிமிடங்கள் நீடித்தது.

தனிமைப்படுத்தலுக்குப் பிறகு மூவரும் நியூயார்க், சிகாகோ, லாஸ் ஏஞ்சலஸ் நகரங்களில் பெரும் வரவேற்பு ஊர்வலங்களைப் பெற்றனர். பின்னர் "Giant Leap" என்ற உலகச் சுற்றுப்பயணத்தில் இந்தியா உட்படப் பல நாடுகளுக்குச் சென்றனர்.

முக்கிய எண்கள் ஒரே பார்வையில்

மரபு: அப்பல்லோ 11 உலகுக்குத் தந்தது என்ன?

• மேலும் ஐந்து தரையிறக்கங்கள்: அப்பல்லோ 11-க்குப் பிறகு அப்பல்லோ 12, 14, 15, 16, 17 ஆகியவை சந்திரனில் தரையிறங்கின. அப்பல்லோ 13 ஆக்சிஜன் தொட்டி வெடிப்பால் தரையிறங்காமல் பாதுகாப்பாகத் திரும்பியது. மொத்தம் 12 பேர் சந்திரனில் நடந்தனர். கடைசியாக 1972 டிசம்பரில் அப்பல்லோ 17 சென்றது. அதன் பிறகு இதுவரை யாரும் சந்திரனில் கால் பதிக்கவில்லை.
• அறிவியல்: ஆறு தரையிறக்கங்களிலும் சேர்த்து சுமார் 382 கிலோ சந்திர மாதிரிகள் பூமிக்குக் கொண்டுவரப்பட்டன. சந்திரன் எப்படி உருவானது என்பது பற்றிய இன்றைய முக்கியக் கோட்பாடுகளுக்கு இவை அடிப்படையாக உள்ளன. இன்றும் உலகெங்கும் விஞ்ஞானிகள் இவற்றை ஆய்வு செய்கின்றனர்.
• தொழில்நுட்பம்: சிறிய, நம்பகமான கணினிகள், மென்பொருள் பொறியியல் முறைகள், புதிய பொருட்கள் போன்றவற்றின் வளர்ச்சிக்கு அப்பல்லோ திட்டம் வேகம் கொடுத்தது. "மென்பொருள் பொறியியல்" என்ற சொல்லைப் பிரபலப்படுத்தியவர்களில் மார்கரெட் ஹாமில்டன் ஒருவர்.
• "எர்த்ரைஸ்" பார்வை: அப்பல்லோ பயணங்கள் எடுத்த பூமியின் படங்கள், நம் கிரகம் எவ்வளவு சிறியதும் விலைமதிப்பற்றதும் என்ற உணர்வை உருவாக்கி, சுற்றுச்சூழல் இயக்கங்களுக்கு ஊக்கமளித்தன.
• இன்றும் இயங்கும் கருவி: அப்பல்லோ 11 விட்டுவந்த லேசர் பிரதிபலிப்பான் இன்றும் பயன்படுகிறது. அதன் மூலம் சந்திரன் ஆண்டுக்குச் சுமார் 3.8 செ.மீ. பூமியிலிருந்து விலகிச் செல்கிறது என்று அளக்கப்பட்டுள்ளது.
• மீண்டும் சந்திரனை நோக்கி: நாசாவின் "ஆர்டெமிஸ்" திட்டத்தின் கீழ், 2026 ஏப்ரலில் ஆர்டெமிஸ் II பயணம் நான்கு வீரர்களைச் சந்திரனைச் சுற்றி அழைத்துச் சென்று பாதுகாப்பாகத் திரும்பியது. 50 ஆண்டுகளுக்கும் மேலான இடைவெளிக்குப் பிறகு மனிதர்கள் சந்திரன் அருகே சென்றது அதுவே முதல் முறை. சந்திரனின் தென் துருவப் பகுதியில் தரையிறங்க 2028 இலக்காகத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது; காலக்கெடு மாறக்கூடும். இந்தியாவின் சந்திரயான்-3 2023 ஆகஸ்ட் 23 அன்று சந்திரனின் தென் துருவத்துக்கு அருகே தரையிறங்கியதும் இந்தப் புதிய யுகத்தின் ஒரு பகுதி.

"நிலவுப் பயணம் பொய்" கூற்றுகள் ஏன் நிற்கவில்லை?

அப்பல்லோ தரையிறக்கங்கள் ஒரு ஸ்டுடியோவில் படமாக்கப்பட்ட நாடகம் என்ற கூற்று 1970-களிலிருந்து அவ்வப்போது பரவி வருகிறது. ஆனால் சான்றுகள் அனைத்தும் எதிர்த் திசையையே காட்டுகின்றன.

• "கொடி காற்றில் அசைகிறது": சந்திரனில் காற்று இல்லாததால் கொடி தொங்கிவிடும் என்பதால், அதன் மேல்பகுதியில் ஒரு கிடைமட்டக் கம்பி பொருத்தப்பட்டிருந்தது. வீரர்கள் கம்பத்தை மண்ணில் திருகியபோது கொடி அசைந்தது. காற்று இல்லாததால் அந்த அசைவு பூமியை விட நீண்ட நேரம் தொடர்ந்தது. கம்பத்தை யாரும் தொடாத நேரங்களில் கொடி அசையவில்லை.
• "படங்களில் நட்சத்திரங்கள் இல்லை": சூரிய ஒளியில் பிரகாசமாக ஒளிரும் சந்திர மேற்பரப்பையும் வெள்ளை உடைகளையும் படம் பிடிக்க, கேமராக்கள் குறுகிய நேர ஒளிப்பதிவில் (short exposure) அமைக்கப்பட்டிருந்தன. அந்த அமைப்பில் மங்கலான நட்சத்திரங்கள் பதிவாகாது. பகலில் பூமியில் எடுக்கும் படங்களிலும் இதே நிலைதான்.
• "வான் ஆலன் கதிர்வீச்சுப் பட்டைகளைக் கடக்க முடியாது": அப்பல்லோ பாதைகள் அந்தப் பட்டைகளின் அடர்த்தியான பகுதிகளைத் தவிர்க்கும் வகையிலும் வேகமாகக் கடக்கும் வகையிலும் திட்டமிடப்பட்டன. வீரர்கள் பெற்ற கதிர்வீச்சு அளவு, நீண்டகால ஆபத்தை ஏற்படுத்தும் அளவை விட மிகக் குறைவு என்று அளவீடுகள் காட்டுகின்றன.
• லேசர் பிரதிபலிப்பான்கள்: அப்பல்லோ 11, 14, 15 விட்டுவந்த பிரதிபலிப்பான்களை நோக்கி இன்றும் பல நாடுகளின் ஆய்வகங்கள் லேசர் ஒளியைச் செலுத்தி, திரும்பி வரும் ஒளியைப் பதிவு செய்கின்றன.
• சந்திர மாதிரிகள்: அப்பல்லோ மாதிரிகள் உலகெங்கும் பல நாடுகளின் விஞ்ஞானிகளால் ஆய்வு செய்யப்பட்டுள்ளன. நீர் இல்லாமை, காற்று இல்லாத சூழலில் நுண்விண்கற்கள் மோதியதால் உருவான நுண்குழிகள், பூமியின் பாறைகளிலிருந்து வேறுபட்ட வேதியியல் அமைப்பு போன்றவை, அவற்றை 1960-களில் போலியாக உருவாக்கியிருக்க முடியாது என்பதைக் காட்டுகின்றன. சோவியத் லூனா விண்கலங்கள் கொண்டுவந்த மாதிரிகளுடனும் அவை ஒத்துப்போகின்றன.
• சுற்றுவட்டப் படங்கள்: 2009 முதல் நாசாவின் "லூனார் ரிகனசன்ஸ் ஆர்பிட்டர்" (LRO) விண்கலம் அப்பல்லோ தரையிறக்க இடங்களைப் படம் பிடித்துள்ளது. அவற்றில் நிலவுக் கலங்களின் கீழ்ப்பகுதிகள், அறிவியல் கருவிகள், வீரர்கள் நடந்த பாதைகளின் தடங்கள் தெரிகின்றன.
• போட்டி நாடே ஒப்புக்கொண்டது: அமெரிக்காவின் பனிப்போர் எதிரியான சோவியத் ஒன்றியம் அப்பல்லோ பயணங்களைத் தானே கண்காணிக்கும் திறன் கொண்டிருந்தது. போலியாக இருந்தால் அதை அம்பலப்படுத்த அதற்கு மிகப் பெரிய காரணம் இருந்தது. ஆனால் அது ஒருபோதும் அவ்வாறு செய்யவில்லை.
• ரகசியத்தின் அளவு: அப்பல்லோ திட்டத்தில் சுமார் 4 லட்சம் பேர் பணியாற்றியதாக நாசா குறிப்பிடுகிறது. ஆறு தரையிறக்கங்களையும் பல ஆண்டுகள் இத்தனை பேர் ஒருவர் கூட வெளிப்படுத்தாமல் போலியாக நடத்தியிருப்பது நடைமுறையில் சாத்தியமில்லை.

அறிவியலுக்கும் நம்பிக்கைகளுக்கும் இடையிலான வேறுபாடு பற்றிய மற்றொரு சுவாரசியக் கட்டுரை: கிரகணம்: ஜோதிட நம்பிக்கைகளும் அறிவியலும்.

காலவரிசை

• 4 அக்டோபர் 1957: சோவியத் ஒன்றியம் ஸ்புட்னிக் 1-ஐ ஏவியது.
• 1958: நாசா தொடங்கப்பட்டது.
• 12 ஏப்ரல் 1961: யூரி ககாரின் விண்வெளிக்குச் சென்ற முதல் மனிதர்.
• 25 மே 1961: கென்னடியின் சந்திர இலக்கு அறிவிப்பு.
• 27 ஜனவரி 1967: அப்பல்லோ 1 தீ விபத்து; மூன்று வீரர்கள் உயிரிழப்பு.
• டிசம்பர் 1968: அப்பல்லோ 8 சந்திரனைச் சுற்றியது.
• மே 1969: அப்பல்லோ 10 ஒத்திகைப் பயணம்.
• 16 ஜூலை 1969: அப்பல்லோ 11 ஏவுதல்.
• 20 ஜூலை 1969: ஈகிள் தரையிறக்கம்; ஆம்ஸ்ட்ராங்கின் முதல் அடி (இந்திய நேரப்படி 21 ஜூலை).
• 24 ஜூலை 1969: பசிபிக் பெருங்கடலில் பாதுகாப்பாகத் திரும்புதல்.
• டிசம்பர் 1972: அப்பல்லோ 17, கடைசி மனிதத் தரையிறக்கம்.
• ஏப்ரல் 2026: ஆர்டெமிஸ் II, மனிதர்களுடன் சந்திரனைச் சுற்றி வந்தது.

சுவாரசியத் தகவல்கள்

• அப்பல்லோ வழிகாட்டும் கணினியின் நினைவகம் இன்றைய ஸ்மார்ட்போன்களுடன் ஒப்பிட்டால் மிக மிகச் சிறியது; நிரந்தர நினைவகம் சுமார் 72 கிலோபைட்டுகள் அளவு.
• சந்திரனில் காற்றும் மழையும் இல்லாததால், வீரர்களின் காலடித் தடங்கள் மிக நீண்ட காலம் அழியாமல் இருக்கக்கூடும்.
• ஈகிள் கொடியை அருகே நட்டதால், மேலே எழும்போது இன்ஜின் வீச்சில் கொடி விழுந்ததை ஆல்ட்ரின் பார்த்ததாகக் கூறினார்.
• சந்திர மண் துப்பாக்கிக் குண்டு மருந்தின் வாசனை போல இருந்ததாக அப்பல்லோ வீரர்கள் பின்னர் விவரித்தனர்.
• காப்பீடு கிடைப்பது கடினம் என்பதால், வீரர்கள் தங்கள் குடும்பங்களுக்காக நூற்றுக்கணக்கான கையெழுத்திட்ட அஞ்சல் உறைகளை விட்டுச்சென்றனர் என்றும் சொல்லப்படுகிறது.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

மனிதன் முதன்முதலில் சந்திரனில் கால் வைத்தது எப்போது?

1969 ஜூலை 20 அன்று அமெரிக்கக் கிழக்கு நேரம் இரவு 10:56 மணிக்கு; இந்திய நேரப்படி 1969 ஜூலை 21 காலை சுமார் 8:26 மணிக்கு.

சந்திரனில் முதலில் நடந்தவர் யார்?

நீல் ஆம்ஸ்ட்ராங். இரண்டாவதாக பஸ் ஆல்ட்ரின். மைக்கேல் காலின்ஸ் சந்திரனைச் சுற்றியபடி கட்டளைக் கலத்தில் இருந்தார்.

"1202 அலாரம்" என்றால் என்ன?

வழிகாட்டும் கணினிக்கு அதிக வேலைச்சுமை ஏற்பட்டபோது வந்த எச்சரிக்கை. கணினி முக்கியமான வேலைகளை மட்டும் தொடர்ந்ததால், தரையிறக்கம் பாதுகாப்பாகத் தொடர்ந்தது.

எத்தனை பேர் சந்திரனில் நடந்துள்ளனர்?

1969 முதல் 1972 வரையிலான ஆறு அப்பல்லோ தரையிறக்கங்களில் மொத்தம் 12 பேர்.

சந்திரப் பயணம் உண்மையில் நடந்ததா?

ஆம். லேசர் பிரதிபலிப்பான்கள், உலகெங்கும் ஆய்வு செய்யப்பட்ட சந்திர மாதிரிகள், LRO சுற்றுவட்டப் படங்கள், சோவியத் கண்காணிப்பு உள்ளிட்ட பல சுயாதீனச் சான்றுகள் அதை உறுதிப்படுத்துகின்றன.

நிறைவாக

அப்பல்லோ 11 ஒரு நாட்டின் வெற்றியாகத் தொடங்கியது; ஆனால் அது முழு மனிதகுலத்தின் கதையாக மாறியது. பனிப்போர் போட்டி, பல்லாயிரக்கணக்கான பொறியாளர்களின் உழைப்பு, ஒரு கணினியின் புத்திசாலித்தனமான மென்பொருள், கடைசி நொடிகளில் ஒரு விமானியின் அமைதியான கைகள் ஆகிய அனைத்தும் சேர்ந்து அந்தச் சிறிய அடியைச் சாத்தியமாக்கின. அரை நூற்றாண்டுக்கும் மேல் கடந்த பிறகும், அமைதிக் கடலில் பதிந்த அந்தக் காலடித் தடங்கள், மனிதன் கனவு காணவும் அதை அடையவும் முடியும் என்பதற்கு நிலைத்த சான்றாக உள்ளன.

ஆதாரங்கள்

• NASA: Apollo 11 mission overview
• NASA History: Apollo 11 Mission Overview
• Apollo Lunar Surface Journal: The First Lunar Landing
• Smithsonian National Air and Space Museum: Apollo 11
• Smithsonian: Apollo 11 Timeline
• NASA Science: Apollo 11 landing site imaged by LRO
• NASA: Artemis II
• Britannica: Apollo 11
• Royal Museums Greenwich: Moon landing conspiracy theories debunked