செர்னோபில் அணு விபத்து முழுக் கதை: 1986 ஏப்ரல் 26 இரவு நடந்தது என்ன?

1986 ஏப்ரல் 26, அதிகாலை 1:23 மணி. அப்போது சோவியத் ஒன்றியத்தின் பகுதியாக இருந்த உக்ரைனின் வடக்கே, பிரிப்யாத் (Pripyat) நகரம் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தது. நகரிலிருந்து சில கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருந்த செர்னோபில் அணுமின் நிலையத்தின் நான்காவது அணு உலையில், ஒரு பாதுகாப்புச் சோதனை நடந்துகொண்டிருந்தது. சில நொடிகளில் உலையின் ஆற்றல் கட்டுக்கடங்காமல் உயர்ந்தது. அடுத்தடுத்த வெடிப்புகள் உலையின் மேல் மூடியைத் தூக்கி எறிந்தன. எரியும் கிராஃபைட்டும் கதிரியக்கத் தூசியும் இரவு வானில் பறந்தன. மனித வரலாற்றின் மிக மோசமான அணு விபத்து அந்தக் கணத்தில் தொடங்கியது.

இந்தக் கட்டுரையில் செர்னோபில் விபத்தின் முழுக் கதையைப் பார்க்கலாம்: RBMK அணு உலை எப்படி இயங்கியது, தவறாகப் போன சோதனை, வெடிப்பு நடந்த இரவு, தீயணைப்பு வீரர்களும் "லிக்விடேட்டர்கள்" எனப்படும் தூய்மைப் பணியாளர்களும், பிரிப்யாத் வெளியேற்றம், உயிரிழப்பு எண்ணிக்கை பற்றிய விவாதம், "சார்கோஃபேகஸ்" மூடியும் புதிய பாதுகாப்புக் கவசமும், இன்றைய விலக்கு மண்டலம், அந்த விபத்து உலகுக்கு விட்டுச்சென்ற பாடங்கள்.

பின்னணி: சோவியத் ஒன்றியத்தின் அணுசக்திக் கனவு

இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு அமெரிக்காவும் சோவியத் ஒன்றியமும் அணு ஆயுதப் போட்டியில் இறங்கின. அதே அணுசக்தியை மின்சாரம் தயாரிக்கவும் பயன்படுத்தலாம் என்ற நம்பிக்கை 1950-களில் வலுப்பெற்றது. 1954-இல் சோவியத் ஒன்றியம் மாஸ்கோ அருகே ஓப்னின்ஸ்க் நகரில் மின் கட்டமைப்புடன் இணைக்கப்பட்ட உலகின் முதல் அணுமின் நிலையத்தைத் தொடங்கியது. அந்தப் போர்க்கால, பனிப்போர்க் காலப் பின்னணியை எங்கள் இரண்டாம் உலகப் போர் வரலாறு கட்டுரையில் விரிவாகப் படிக்கலாம்.

1970-களில் சோவியத் அரசு மிக வேகமாக அணுமின் நிலையங்களைக் கட்டியது. உக்ரைனின் தலைநகர் கீவிலிருந்து சுமார் 100-130 கி.மீ. வடக்கே, பெலாரஸ் எல்லைக்கு அருகே, பிரிப்யாத் ஆற்றின் கரையில் "வி. ஐ. லெனின் அணுமின் நிலையம்" என்ற பெயரில் செர்னோபில் நிலையம் கட்டப்பட்டது. அதன் முதல் உலை 1977-இல் இயங்கத் தொடங்கியது. 1986-க்குள் நான்கு உலைகள் இயங்கின; மேலும் இரண்டு கட்டுமானத்தில் இருந்தன.

நிலையத்தின் ஊழியர்களுக்காக 1970-இல் உருவாக்கப்பட்ட பிரிப்யாத் நகரம், சோவியத் ஒன்றியத்தின் "முன்மாதிரி நகரங்களில்" ஒன்றாகக் கருதப்பட்டது. சுமார் 49,000 பேர் அங்கு வாழ்ந்தனர். பள்ளிகள், நீச்சல் குளம், கலாசார அரங்கம், பூங்கா என அனைத்தும் இருந்தன. சராசரி வயது சுமார் 26 என்று சொல்லப்படும் அளவுக்கு அது இளைஞர்களின் நகரம். 1986 மே 1 தொழிலாளர் தினக் கொண்டாட்டத்துக்காக அங்குள்ள பூங்காவில் ஒரு ராட்டினம் (Ferris wheel) தயார் செய்யப்பட்டிருந்தது. அது ஒருபோதும் முறைப்படி மக்களுக்குத் திறக்கப்படவில்லை என்று பரவலாகச் சொல்லப்படுகிறது. இன்று அந்த மஞ்சள் ராட்டினமே செர்னோபிலின் அடையாளச் சின்னமாகிவிட்டது.

RBMK அணு உலை: வடிவமைப்பில் மறைந்திருந்த ஆபத்து

உலை எப்படி இயங்கியது?

செர்னோபிலில் இருந்தவை RBMK-1000 என்ற சோவியத் வடிவமைப்பு உலைகள். RBMK என்பது ரஷ்ய மொழியில் "உயர் ஆற்றல் கால்வாய் வகை உலை" என்று பொருள்படும். இதில் யுரேனியம் எரிபொருள் ஆயிரக்கணக்கான தனித்தனிக் குழாய்களில் (கால்வாய்களில்) வைக்கப்பட்டிருக்கும். அணுப்பிளவு வினையை நிலைப்படுத்த "மாடரேட்டராக" பெரிய கிராஃபைட் கட்டைகள் பயன்பட்டன. குழாய்கள் வழியே ஓடும் நீர் வெப்பத்தை உறிஞ்சி நீராவியாக மாறி, டர்பைன்களைச் சுழற்றி மின்சாரம் தயாரித்தது.

இந்த வடிவமைப்பு மலிவானது, பெரிய அளவில் மின்சாரம் தயாரிக்கக்கூடியது, இயங்கிக்கொண்டிருக்கும்போதே எரிபொருளை மாற்றக்கூடியது. ஆனால் அதில் சில கடுமையான குறைபாடுகள் இருந்தன.

மூன்று முக்கியக் குறைபாடுகள்

• நேர்மறை வெற்றிட குணகம் (positive void coefficient): பெரும்பாலான மேற்கத்திய உலைகளில் குளிர்விக்கும் நீர் கொதித்து நீராவிக் குமிழ்கள் அதிகரித்தால், வினை தானாகவே குறையும். ஆனால் RBMK-இல், குறிப்பாகக் குறைந்த ஆற்றலில், நீராவி அதிகரித்தால் வினை இன்னும் வேகமடையும். அதாவது ஒரு சிக்கல் தன்னைத்தானே பெரிதாக்கிக்கொள்ளும் அபாயம்.
• கட்டுப்பாட்டுக் கம்பிகளின் வடிவமைப்பு: வினையை நிறுத்தப் பயன்படும் போரான் கட்டுப்பாட்டுக் கம்பிகளின் முனையில் கிராஃபைட் பகுதிகள் இருந்தன. கம்பிகளை முழுவதுமாக மேலே இழுத்த நிலையில் இருந்து திடீரென்று கீழே இறக்கும்போது, முதல் சில நொடிகளில் உலையின் அடிப்பகுதியில் வினை குறைவதற்குப் பதில் சற்று அதிகரிக்கக்கூடும். இதை "நேர்மறை ஸ்க்ராம் விளைவு" என்பார்கள். அவசர நிறுத்தமே ஆபத்தைத் தூண்டக்கூடிய நிலை.
• வலுவான கட்டுக்காப்புக் கட்டடம் இல்லை: மேற்கத்திய உலைகளைச் சுற்றியுள்ள தடிமனான கான்கிரீட்-எஃகு "கன்டெய்ன்மென்ட்" கட்டடம் போன்ற முழுமையான பாதுகாப்பு RBMK-க்கு இல்லை.

இந்தக் குறைபாடுகளில் சில சோவியத் நிபுணர்களுக்கு முன்பே ஓரளவு தெரிந்திருந்தன என்றும், ஆனால் அவை இயக்குநர்களுக்குத் தெளிவாகச் சொல்லப்படவில்லை என்றும் பின்னர் சர்வதேச அணுசக்தி முகமையின் (IAEA) ஆலோசனைக் குழு 1992-இல் வெளியிட்ட INSAG-7 அறிக்கை சுட்டிக்காட்டியது.

தவறாகப் போன சோதனை

சோதனையின் நோக்கம்

வேடிக்கையான முரண் என்னவென்றால், விபத்துக்குக் காரணமான சோதனை ஒரு பாதுகாப்புச் சோதனை. மின் தடை ஏற்பட்டால், உலையின் குளிர்விப்பு நீரைச் சுழற்றும் பம்புகளுக்கு மின்சாரம் தேவை. அவசர டீசல் ஜெனரேட்டர்கள் முழு வேகத்தை அடைய சுமார் ஒரு நிமிடம் ஆகும். அந்த இடைவெளியில், மெல்ல நின்றுகொண்டிருக்கும் டர்பைனின் சுழற்சி ஆற்றலே பம்புகளை இயக்க போதுமான மின்சாரம் தருமா என்பதைச் சோதிப்பதுதான் நோக்கம். இதற்கு முன்பு நடந்த சோதனைகள் வெற்றி பெறவில்லை.

தாமதமும் தடுமாற்றமும்

நான்காவது உலை பராமரிப்புக்காக நிறுத்தப்படவிருந்த நேரத்தில், ஏப்ரல் 25 அன்று சோதனை நடத்தத் திட்டமிடப்பட்டது. ஆனால் கீவ் மின் கட்டமைப்பு நிர்வாகம் மின்சாரம் தேவை என்று கேட்டதால், சோதனை பல மணி நேரம் தள்ளிப்போனது. இதனால் சோதனைக்குத் தயாராக இருந்த பகல் நேரப் பணியாளர்களுக்குப் பதில், இரவுப் பணியாளர்கள் அதை நடத்த வேண்டியதாயிற்று.

ஏப்ரல் 26 நள்ளிரவுக்குப் பிறகு, ஆற்றலைக் குறைக்கும்போது உலையின் ஆற்றல் எதிர்பாராத விதமாக மிகக் குறைந்த அளவுக்கு (சுமார் 30 மெகாவாட்) சரிந்தது. உலைக்குள் உருவான "செனான்-135" என்ற வாயு வினையை மேலும் அடக்கியது. ஆற்றலை மீண்டும் உயர்த்த, இயக்குநர்கள் பெரும்பாலான கட்டுப்பாட்டுக் கம்பிகளை வெளியே இழுத்தனர். ஆற்றல் சுமார் 200 மெகாவாட் வரை மட்டுமே உயர்ந்தது. திட்டமிட்ட அளவை விட இது மிகக் குறைவு. இந்த நிலையில் உலை மிக நிலையற்றதாக இருந்தது. சில தானியங்கிப் பாதுகாப்பு அமைப்புகளும் சோதனைக்காக முடக்கப்பட்டிருந்தன. இருந்தும் சோதனையைத் தொடர முடிவு செய்யப்பட்டது.

வெடிப்பு நடந்த இரவு

அதிகாலை 1:23:04 மணிக்கு சோதனை தொடங்கியது. டர்பைனுக்குச் செல்லும் நீராவி நிறுத்தப்பட்டது. பம்புகள் மெதுவாகச் சுழலத் தொடங்கியதால் குளிர்விப்பு நீரின் ஓட்டம் குறைந்தது. நீர் சூடாகி நீராவி அதிகரித்தது. நேர்மறை வெற்றிட குணகம் காரணமாக ஆற்றல் உயரத் தொடங்கியது.

சுமார் 36 நொடிகள் கழித்து, 1:23:40 மணிக்கு, ஒரு இயக்குநர் "AZ-5" என்ற அவசர நிறுத்தப் பொத்தானை அழுத்தினார். அனைத்துக் கட்டுப்பாட்டுக் கம்பிகளும் உலைக்குள் இறங்கத் தொடங்கின. ஆனால் அவற்றின் கிராஃபைட் முனைகள் முதலில் உலையின் அடிப்பகுதியில் வினையை அதிகரித்தன. சில நொடிகளில் ஆற்றல் இயல்பை விடப் பல மடங்கு உயர்ந்தது. எரிபொருள் குழாய்கள் வெடித்தன; கம்பிகள் பாதியிலேயே சிக்கிக்கொண்டன.

முதல் வெடிப்பு நீராவி வெடிப்பு என்று கருதப்படுகிறது. அது சுமார் 1,000 டன் எடையுள்ள உலையின் மேல் மூடியைத் தூக்கி எறிந்தது. சில நொடிகளில் இரண்டாவது வெடிப்பு நடந்தது. அதன் சரியான தன்மை பற்றி நிபுணர்களிடையே இன்னும் விவாதம் உள்ளது. உலையின் மையப்பகுதி திறந்த வானத்துக்கு வெளிப்பட்டது. எரியும் கிராஃபைட் துண்டுகளும் எரிபொருள் துகள்களும் சுற்றியுள்ள கூரைகளில் விழுந்து தீ பரவியது. உலைக்குள் கிராஃபைட் பல நாட்கள் எரிந்து, கதிரியக்கப் பொருட்களை வானில் கொண்டுசென்றது.

நிலையத்தில் பணியாற்றிய வலேரி கோடெம்சுக் (Valery Khodemchuk) வெடிப்பில் உடனே உயிரிழந்தார்; அவரது உடல் ஒருபோதும் மீட்கப்படவில்லை. விளாடிமிர் ஷஷெனோக் (Vladimir Shashenok) அதே காலையில் காயங்களால் இறந்தார். கட்டுப்பாட்டு அறையில் இருந்த பலருக்கு என்ன நடந்தது என்று முதலில் புரியவில்லை. உலை முழுவதுமாக அழிந்துவிட்டது என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளவே பல மணி நேரம் ஆனது.

தீயணைப்பு வீரர்கள்: தெரியாமலே மரணத்தை நோக்கி

வெடிப்புக்குப் சில நிமிடங்களில் நிலையத்தின் தீயணைப்புப் படையும் பிரிப்யாத் நகரத் தீயணைப்புப் படையும் வந்தன. லெப்டினன்ட் வொலோடிமிர் பிராவிக் (Volodymyr Pravyk), லெப்டினன்ட் விக்டர் கிபெனோக் (Viktor Kibenok) தலைமையிலான குழுக்கள் கூரைகளில் ஏறித் தீயை அணைக்கப் போராடின. அவர்களுக்கு அது ஒரு சாதாரணத் தீ விபத்து போலவே தோன்றியது. கதிரியக்கத்திலிருந்து காக்கும் சிறப்பு உடைகள் அவர்களிடம் இல்லை. பலர் கூரைகளில் சிதறிக் கிடந்த கிராஃபைட் துண்டுகளுக்கு அருகே நின்று பணியாற்றினர்.

அதிகாலை சுமார் 5 மணிக்குள் வெளிப்புறத் தீ பெருமளவு அணைக்கப்பட்டது. மூன்றாவது உலைக்குத் தீ பரவாமல் தடுத்தது அவர்களின் முக்கியச் சாதனை. ஆனால் அந்த விலை மிகப் பெரியது. பல தீயணைப்பு வீரர்களுக்குக் கடுமையான கதிர்வீச்சு நோய் (Acute Radiation Syndrome) ஏற்பட்டது. அவர்கள் மாஸ்கோவின் மருத்துவமனை எண் 6-க்குக் கொண்டுசெல்லப்பட்டனர். பிராவிக், கிபெனோக் உட்படப் பலர் சில வாரங்களில் உயிரிழந்தனர். அவர்களுக்கு மரணத்துக்குப் பின் "சோவியத் ஒன்றியத்தின் நாயகன்" விருது வழங்கப்பட்டது. தீயணைப்புத் தளபதி மேஜர் லியோனிட் டெல்யாட்னிகோவ் உயிர் பிழைத்தார்; அவருக்கும் அந்த விருது கிடைத்தது.

பிரிப்யாத் வெளியேற்றம்: "மூன்று நாட்கள் மட்டும்"

ஏப்ரல் 26 சனிக்கிழமை பகல் முழுவதும் பிரிப்யாத்தில் வாழ்க்கை கிட்டத்தட்ட வழக்கம்போலவே நடந்தது. குழந்தைகள் பள்ளிக்குச் சென்றனர்; திருமணங்கள் நடந்தன. காற்றில் கதிரியக்க அளவு உயர்ந்துகொண்டிருந்தபோதும் மக்களுக்கு முறையான எச்சரிக்கை வழங்கப்படவில்லை.

மாஸ்கோவிலிருந்து வந்த அரசு ஆணையம் நிலைமையை மதிப்பிட்ட பிறகு, ஏப்ரல் 27 பிற்பகல், அதாவது வெடிப்புக்குச் சுமார் 36 மணி நேரம் கழித்து, பிரிப்யாத் நகரம் முழுவதும் வெளியேற்றப்பட்டது. சுமார் 1,000-க்கும் மேற்பட்ட பேருந்துகள் கொண்டுவரப்பட்டன. ஒலிபெருக்கிகளில் "தற்காலிக வெளியேற்றம்; சுமார் மூன்று நாட்களில் திரும்பலாம்; தேவையான பொருட்களை மட்டும் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்" என்று அறிவிக்கப்பட்டது. சில மணி நேரங்களில் சுமார் 49,000 பேர் நகரை விட்டு வெளியேறினர். அவர்களில் பெரும்பாலானோர் ஒருபோதும் தங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்பவில்லை.

பின்னர் நிலையத்தைச் சுற்றி 30 கி.மீ. ஆரம் கொண்ட "விலக்கு மண்டலம்" அறிவிக்கப்பட்டது. IAEA தகவல்படி, 1986-இல் மட்டும் சுமார் 1,16,000 பேர் வெளியேற்றப்பட்டனர். அடுத்த ஆண்டுகளில் பெலாரஸ், உக்ரைன், ரஷ்யா ஆகிய பகுதிகளிலிருந்து மேலும் சுமார் 2,20,000 பேர் இடம் மாற்றப்பட்டனர்.

உலகம் அறிந்தது எப்படி?

சோவியத் அரசு தொடக்கத்தில் விபத்தை வெளியுலகுக்குச் சொல்லவில்லை. ஏப்ரல் 28 காலை, சுமார் 1,000 கி.மீ.க்கும் மேல் தொலைவில் உள்ள சுவீடனின் ஃபோர்ஸ்மார்க் அணுமின் நிலையத்தில், ஊழியர்களின் காலணிகளில் கதிரியக்கத் துகள்கள் கண்டறியப்பட்டன. முதலில் தங்கள் நிலையத்திலேயே கசிவு என்று நினைத்த சுவீடிஷ் அதிகாரிகள், காற்றின் திசையை ஆராய்ந்தபோது மூலம் சோவியத் ஒன்றியம் என்று உணர்ந்தனர். அதன் பின்னரே, ஏப்ரல் 28 மாலை, சோவியத் செய்தி நிறுவனம் TASS ஒரு சிறிய அறிக்கையில் "செர்னோபில் நிலையத்தில் விபத்து நடந்துள்ளது" என்று ஒப்புக்கொண்டது.

மே 14 அன்றுதான் தலைவர் மிகைல் கோர்பச்சேவ் தொலைக்காட்சியில் நாட்டு மக்களிடம் விபத்து பற்றி விரிவாகப் பேசினார். இந்தத் தாமதமும் மறைப்பும் சோவியத் அமைப்பின் மீதான நம்பிக்கையைக் கடுமையாகப் பாதித்தன. கோர்பச்சேவ் கொண்டுவந்த "கிளாஸ்னோஸ்ட்" (வெளிப்படைத்தன்மை) கொள்கைக்கு இந்த விபத்து ஒரு முக்கியத் தூண்டுதலாக அமைந்தது என்று வரலாற்றாசிரியர்கள் கருதுகின்றனர். 2006-இல் கோர்பச்சேவ், சோவியத் ஒன்றியத்தின் வீழ்ச்சிக்கு செர்னோபில் ஒரு உண்மையான காரணமாக இருந்திருக்கலாம் என்று எழுதினார்.

கதிரியக்க மேகம் பெலாரஸ், உக்ரைன், ரஷ்யா ஆகியவற்றின் பெரும் பகுதிகளையும், ஸ்காண்டிநேவியா உட்பட ஐரோப்பாவின் பல பகுதிகளையும் பாதித்தது. அதிகம் பாதிக்கப்பட்டது பெலாரஸ். அயோடின்-131, சீசியம்-137 போன்ற கதிரியக்கப் பொருட்கள் மண்ணிலும் பாலிலும் உணவிலும் கலந்தன.

லிக்விடேட்டர்கள்: லட்சக்கணக்கான கைகள்

விபத்தின் விளைவுகளைக் கட்டுப்படுத்த சோவியத் ஒன்றியம் முழுவதிலுமிருந்து ராணுவ வீரர்கள், சுரங்கத் தொழிலாளர்கள், பொறியாளர்கள், ஓட்டுநர்கள், விஞ்ஞானிகள் என ஏராளமானோர் அழைக்கப்பட்டனர். அவர்கள் "லிக்விடேட்டர்கள்" (liquidators) என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். 1986 முதல் 1990 வரை மொத்தம் சுமார் 6,00,000 பேர் இந்தப் பணிகளில் ஈடுபட்டதாக ஐ.நா. சார்ந்த "செர்னோபில் மன்றம்" (Chernobyl Forum) குறிப்பிடுகிறது. அவர்களில் 1986-87 காலகட்டத்தில் பணியாற்றிய சுமார் 2,40,000 பேர் அதிக அளவு கதிர்வீச்சுக்கு உள்ளானவர்கள்.

• ஹெலிகாப்டர்கள்: எரியும் உலையின் மேல் சுமார் 5,000 டன் மணல், களிமண், போரான், ஈயம், டோலமைட் போன்றவை ஹெலிகாப்டர்களிலிருந்து கொட்டப்பட்டன.
• சுரங்கத் தொழிலாளர்கள்: உருகிய எரிபொருள் உலையின் அடித்தளம் வழியே நிலத்தடி நீரை அடையும் என்ற அச்சத்தில், உலைக்குக் கீழே ஒரு குளிர்விப்புத் தளம் அமைக்கச் சுரங்கத் தொழிலாளர்கள் சுரங்கம் தோண்டினர்.
• "உயிரியல் ரோபோக்கள்": மூன்றாவது உலையின் கூரையில் சிதறிய அதிகக் கதிரியக்கக் கிராஃபைட்டை அகற்ற அனுப்பப்பட்ட ரோபோக்கள் கதிர்வீச்சால் செயலிழந்தன. அதனால் வீரர்களே சில நிமிடங்கள் மட்டும் கூரையில் ஓடிச்சென்று துண்டுகளை மண்வெட்டியால் கீழே தள்ளினர். அவர்களைச் சிலர் "உயிரியல் ரோபோக்கள்" என்று அழைத்தனர்.
• தூய்மைப் பணி: மேல்மண்ணை அகற்றுதல், கட்டடங்களைக் கழுவுதல், அசுத்தமான காடுகளைப் புதைத்தல், கிராமங்களை இடித்துப் புதைத்தல் போன்றவை பல ஆண்டுகள் நடந்தன. நிலையத்துக்கு அருகே இருந்த பைன் காடு கதிர்வீச்சால் சிவப்பு-பழுப்பு நிறமாகி "சிவப்புக் காடு" என்று பெயர் பெற்றது.

உயிரிழப்பு: எண்கள் ஏன் இவ்வளவு வேறுபடுகின்றன?

செர்னோபில் பற்றிய மிகப் பெரிய விவாதம் உயிரிழப்பு எண்ணிக்கைதான். இங்கே ஒவ்வொரு எண்ணும் எந்த ஆதாரத்திலிருந்து வருகிறது என்பதைக் கவனமாகப் பார்க்க வேண்டும்.

அதிகாரப்பூர்வ உடனடி மரணங்கள்: 31

சோவியத் அதிகாரப்பூர்வக் கணக்கின்படி விபத்தின் உடனடி விளைவாக 31 பேர் உயிரிழந்தனர். இதில் வெடிப்பின்போதும் அதன் பின் உடனடியாகவும் இறந்த 2 ஊழியர்களும், கடுமையான கதிர்வீச்சு நோயால் அடுத்த சில மாதங்களில் இறந்த தீயணைப்பு வீரர்களும் நிலையப் பணியாளர்களும் அடங்குவர். ஐ.நா.வின் அணுக் கதிர்வீச்சு விளைவுகள் அறிவியல் குழு (UNSCEAR) கணக்கின்படி, 134 பேருக்குக் கடுமையான கதிர்வீச்சு நோய் உறுதி செய்யப்பட்டது; அவர்களில் 28 பேர் 1986-இல் இறந்தனர்.

நீண்டகால மதிப்பீடுகள்: பெரிய வேறுபாடு

நீண்டகாலப் புற்றுநோய் மரணங்களை நேரடியாக எண்ணுவது கடினம். ஏனெனில் கதிர்வீச்சால் ஏற்படும் புற்றுநோயை மற்ற காரணங்களால் ஏற்படும் புற்றுநோயிலிருந்து தனியாகப் பிரித்தறிய முடியாது. அதனால் எண்கள் மாதிரிகள் (models), அனுமானங்கள் அடிப்படையிலான மதிப்பீடுகளாகவே உள்ளன.

• WHO / IAEA உள்ளிட்ட செர்னோபில் மன்றம் (2005): அதிகம் பாதிக்கப்பட்ட சுமார் 6,00,000 பேரில் (லிக்விடேட்டர்கள், வெளியேற்றப்பட்டோர், கடுமையாக அசுத்தமான பகுதிகளில் வாழ்ந்தோர்) கதிர்வீச்சால் இறுதியில் சுமார் 4,000 வரை மரணங்கள் ஏற்படலாம் என்று மதிப்பிட்டது.
• WHO (2006): குறைவாகப் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் வாழ்ந்த மேலும் லட்சக்கணக்கானோரையும் சேர்த்தால், மொத்தம் சுமார் 9,000 வரை புற்றுநோய் மரணங்கள் இருக்கலாம் என்று மதிப்பிட்டது.
• வேறு ஆய்வுகள்: சில சுயாதீன ஆய்வுகளும் சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளும் ஐரோப்பா முழுவதும் பல்லாயிரக்கணக்கில் அல்லது அதற்கும் மேல் மரணங்கள் இருக்கலாம் என்று கூறுகின்றன. இந்த உயர் மதிப்பீடுகள் அறிவியல் உலகில் சர்ச்சைக்குரியவை.

உறுதியாகத் தெரிந்த ஒரு விளைவு குழந்தைகளிடையே தைராய்டு புற்றுநோய் அதிகரிப்பு. அசுத்தமான பாலின் மூலம் அயோடின்-131 உடலில் சேர்ந்ததே இதற்கு முக்கியக் காரணம். 1986-இல் குழந்தைகளாகவோ பதின்வயதினராகவோ இருந்தவர்களில் 2005 வரை 6,000-க்கும் மேற்பட்ட தைராய்டு புற்றுநோய்கள் பதிவாகியதாக UNSCEAR குறிப்பிட்டது. இவற்றில் பெரும்பாலானவை சிகிச்சையால் குணமாக்கக்கூடியவை. அதே நேரத்தில், மன அழுத்தம், இடப்பெயர்வின் துயரம், கதிர்வீச்சு பற்றிய பயம் போன்ற மனநலப் பாதிப்புகளே மிகப் பெரிய பொதுச் சுகாதாரப் பிரச்சினையாக இருந்தன என்றும் செர்னோபில் மன்றம் சுட்டிக்காட்டியது.

சுருக்கமாக: "31" என்பது உடனடி மரணங்களின் அதிகாரப்பூர்வ எண்; "4,000" அல்லது "9,000" என்பவை நீண்டகால மதிப்பீடுகள். உண்மையான மொத்த எண்ணிக்கை ஒருபோதும் துல்லியமாகத் தெரியவராமல் போகலாம்.

முக்கிய எண்கள் ஒரே பார்வையில்

சார்கோஃபேகஸ்: 206 நாட்களில் கட்டப்பட்ட மூடி

அழிந்த உலையிலிருந்து கதிரியக்கம் தொடர்ந்து வெளியேறுவதைத் தடுக்க, 1986 கோடையில் ஒரு பெரும் கான்கிரீட்-எஃகு மூடியின் கட்டுமானம் தொடங்கியது. அதிகாரப்பூர்வமாக "ஷெல்டர் ஆப்ஜெக்ட்" (Shelter Object) என்றும் பொதுவாக "சார்கோஃபேகஸ்" (கல்லறைப் பெட்டி) என்றும் அழைக்கப்படும் இந்தக் கட்டமைப்பு, மிக அதிகக் கதிர்வீச்சுக்கு நடுவே சுமார் 206 நாட்களில் கட்டி முடிக்கப்பட்டு, 1986 நவம்பரில் நிறைவடைந்தது.

அவசரத்தில், பெரும்பாலும் தொலைவிலிருந்து இயக்கப்பட்ட கிரேன்கள் மூலம் கட்டப்பட்டதால், அது முழுமையாக அடைக்கப்படவில்லை; இடைவெளிகள் இருந்தன. சேதமடைந்த பழைய சுவர்களின் மேலேயே அது தாங்கி நின்றது. அதன் ஆயுள் சுமார் 30 ஆண்டுகள் என்று கணிக்கப்பட்டது. காலப்போக்கில் அதில் விரிசல்களும் அரிப்பும் ஏற்பட்டு, சரிந்துவிழும் அபாயம் குறித்துக் கவலை எழுந்தது.

இதற்கிடையில், செர்னோபிலின் மற்ற மூன்று உலைகளும் விபத்துக்குப் பிறகும் பல ஆண்டுகள் இயங்கின. 1991-இல் இரண்டாவது உலையில் தீ ஏற்பட்டு அது நிறுத்தப்பட்டது. முதல் உலை 1996-இல் நிறுத்தப்பட்டது. கடைசியாக, மூன்றாவது உலை 2000 டிசம்பர் 15 அன்று நிரந்தரமாக நிறுத்தப்பட்டது.

புதிய பாதுகாப்புக் கவசம் (New Safe Confinement)

பழைய சார்கோஃபேகஸுக்கு மாற்றாக, ஐரோப்பிய மறுசீரமைப்பு மற்றும் மேம்பாட்டு வங்கி (EBRD) நிர்வகித்த சர்வதேச நிதியின் மூலம், 45-க்கும் மேற்பட்ட நாடுகள் மற்றும் நன்கொடையாளர்களின் உதவியுடன் "புதிய பாதுகாப்புக் கவசம்" (New Safe Confinement, NSC) கட்டப்பட்டது. இது உலகின் மிகப் பெரிய நகரக்கூடிய நிலக் கட்டமைப்புகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.

• சுமார் 257 மீட்டர் அகலம், 108 மீட்டர் உயரம், சுமார் 36,000 டன் எடை கொண்ட பெரிய வளைவு (arch) வடிவக் கட்டமைப்பு.
• கதிர்வீச்சைத் தவிர்க்க, உலையிலிருந்து சற்றுத் தொலைவில் கட்டப்பட்டு, 2016 நவம்பரில் தண்டவாளங்களில் நகர்த்தப்பட்டு உலையின் மேல் நிறுத்தப்பட்டது.
• 2019-இல் முழுமையாக இயக்கத்துக்கு ஒப்படைக்கப்பட்டது. குறைந்தது 100 ஆண்டுகள் பாதுகாப்புத் தர வடிவமைக்கப்பட்டது.
• கவசத்துக்குள் உள்ள தொலைக் கட்டுப்பாட்டு கிரேன்கள் மூலம், எதிர்காலத்தில் பழைய சார்கோஃபேகஸையும் கதிரியக்கக் கழிவுகளையும் பிரித்தெடுக்கத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

2025 ட்ரோன் தாக்குதல்

2025 பிப்ரவரி 14 அன்று ஒரு ட்ரோன் NSC-யின் கூரையைத் தாக்கி, வெளிப்புறப் பகுதியில் பெரும் தீயை ஏற்படுத்தியது. உக்ரைன் இதற்கு ரஷ்யாவைக் குற்றம் சாட்டியது; ரஷ்யா அதை மறுத்தது. 2025 டிசம்பரில் IAEA வெளியிட்ட மதிப்பீட்டின்படி, இந்தச் சேதத்தால் கவசம் அதன் முதன்மைப் பாதுகாப்புச் செயல்பாடுகளை, கதிரியக்கத்தை அடக்கி வைக்கும் திறன் உட்பட, இழந்துவிட்டது. ஆனால் அதன் தாங்கு கட்டமைப்புகளுக்கும் கண்காணிப்பு அமைப்புகளுக்கும் நிரந்தரச் சேதம் இல்லை என்றும், தளத்தின் கதிர்வீச்சு அளவுகள் நிலையாக உள்ளன என்றும் தெரிவிக்கப்பட்டது. 2026-இல் EBRD ஆதரவுடன் கூடுதல் தற்காலிகப் பழுதுபார்ப்புகள் திட்டமிடப்பட்டுள்ளன. முழுமையான சீரமைப்பு போர் முடிந்த பிறகே சாத்தியம் என்று IAEA குறிப்பிட்டுள்ளது.

விலக்கு மண்டலம் இன்று

சுமார் 2,600 சதுர கி.மீ. பரப்பளவு கொண்ட செர்னோபில் விலக்கு மண்டலம் இன்றும் பொது மக்கள் நிரந்தரமாக வாழ அனுமதிக்கப்படாத பகுதி. ஆனால் அது முழுவதும் வெறிச்சோடிய இடம் அல்ல.

• வனவிலங்குகள்: மனிதர்கள் வெளியேறிய பிறகு ஓநாய்கள், மான்கள், காட்டுப்பன்றிகள், கரடிகள், அரிய வகை ப்ரெஷெவல்ஸ்கி குதிரைகள் உள்ளிட்டவை அங்கே பெருகியுள்ளதாக ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. கதிர்வீச்சை விட மனித நடமாட்டம் இல்லாததே விலங்குகளுக்குப் பெரிய நன்மையாக இருந்திருக்கலாம் என்று சில விஞ்ஞானிகள் கருதுகின்றனர்; தனிப்பட்ட விலங்குகளின் மீதான கதிர்வீச்சு விளைவுகள் பற்றி விவாதம் தொடர்கிறது. 2016-இல் உக்ரைனியப் பகுதி ஒரு உயிர்க்கோளக் காப்பகமாக அறிவிக்கப்பட்டது.
• "சமோசெலி" (திரும்பியவர்கள்): அரசு அனுமதி இல்லாமலே, பெரும்பாலும் வயதான சில நூறு பேர் தங்கள் சொந்தக் கிராமங்களுக்குத் திரும்பி வாழ்ந்தனர். காலப்போக்கில் அவர்களின் எண்ணிக்கை குறைந்துவிட்டது.
• சுற்றுலா: 2011 முதல் அதிகாரப்பூர்வ வழிகாட்டிச் சுற்றுலாக்கள் அனுமதிக்கப்பட்டன. 2019-இல் வெளியான HBO தொலைக்காட்சித் தொடர் "Chernobyl" பெரும் கவனத்தைப் பெற்ற பிறகு பார்வையாளர்கள் அதிகரித்தனர். 2022 ரஷ்யப் படையெடுப்புக்குப் பிறகு சுற்றுலா நிறுத்தப்பட்டது.
• போர்க்காலம்: 2022 பிப்ரவரி 24 அன்று ரஷ்யப் படைகள் செர்னோபில் தளத்தைக் கைப்பற்றின. மார்ச் இறுதியில் அவை விலகின. அந்தக் காலத்தில் "சிவப்புக் காட்டில்" படைகள் அகழிகள் தோண்டியது குறித்து IAEA உட்படப் பல தரப்புகள் கவலை தெரிவித்தன.
• பெயர்: உக்ரைன் இன்று உக்ரைனிய உச்சரிப்பான "சோர்னோபில்" (Chornobyl) என்ற பெயரைப் பயன்படுத்துகிறது; உலகளவில் "செர்னோபில்" என்ற ரஷ்ய வழிப் பெயர் பரவலாக அறியப்படுகிறது.

விலக்கு மண்டலத்தின் சில பகுதிகளில் கதிர்வீச்சு குறைந்துவிட்டாலும், நீண்ட அரை ஆயுள் கொண்ட சீசியம்-137 (சுமார் 30 ஆண்டுகள்), ஸ்ட்ரான்ஷியம்-90, புளூட்டோனியம் போன்றவை காரணமாக, உலைக்கு அருகிலுள்ள பகுதிகள் பல நூற்றாண்டுகள் அல்லது அதற்கும் மேல் மனிதர் வாழத் தகுதியற்றவையாக இருக்கும் என்று கணிக்கப்படுகிறது.

காரணம் யார்? விசாரணைகள் சொன்னது

விபத்துக்குப் பிறகு நிலைய இயக்குநர் விக்டர் பிரியுகானோவ், தலைமைப் பொறியாளர் நிகோலாய் ஃபோமின், துணைத் தலைமைப் பொறியாளர் அனடோலி டியாட்லோவ் உள்ளிட்ட ஆறு பேர் 1987-இல் விசாரிக்கப்பட்டு சிறைத் தண்டனை பெற்றனர்.

1986-இல் IAEA ஆலோசனைக் குழு வெளியிட்ட முதல் அறிக்கை (INSAG-1) பெரும்பாலும் இயக்குநர்களின் விதிமீறல்களைக் குற்றம் சாட்டியது. ஆனால் 1992-இல் வெளியான திருத்தப்பட்ட அறிக்கை (INSAG-7), உலையின் வடிவமைப்புக் குறைபாடுகள், குறிப்பாகக் கட்டுப்பாட்டுக் கம்பிகளின் "நேர்மறை ஸ்க்ராம் விளைவு", முக்கியப் பங்கு வகித்தன என்று வலியுறுத்தியது. இயக்குநர்களின் தவறுகள், மோசமான வடிவமைப்பு, சோவியத் அமைப்பில் இருந்த பலவீனமான "பாதுகாப்புக் கலாசாரம்" ஆகிய மூன்றும் சேர்ந்தே விபத்தை உருவாக்கின என்பதே இன்றைய பரவலான முடிவு.

மரபு: செர்னோபில் உலகுக்குக் கற்றுத்தந்தது என்ன?

• அணு உலைகளின் மறுசீரமைப்பு: விபத்துக்குப் பிறகு மற்ற RBMK உலைகளில் கட்டுப்பாட்டுக் கம்பிகள் மாற்றியமைக்கப்பட்டன; எரிபொருள் செறிவூட்டல் அதிகரிக்கப்பட்டது; நேர்மறை வெற்றிட குணகம் குறைக்கப்பட்டது.
• சர்வதேச ஒத்துழைப்பு: அணு விபத்துகளை உடனடியாக அண்டை நாடுகளுக்குத் தெரிவிக்கும் ஒப்பந்தமும், அவசர உதவி ஒப்பந்தமும் 1986-இலேயே IAEA கீழ் உருவாயின. அணு உலை இயக்குநர்களின் உலகளாவிய அமைப்பான WANO 1989-இல் தொடங்கப்பட்டது.
• "பாதுகாப்புக் கலாசாரம்": இந்தச் சொல்லே செர்னோபிலுக்குப் பிறகுதான் அணுசக்தித் துறையில் பரவலானது. விதிகளை விட, தவறுகளை வெளிப்படையாகப் பேசும், ஆபத்தை மதிக்கும் மனப்பான்மையே முக்கியம் என்ற பாடம்.
• அணுசக்தி மீதான பொதுமக்கள் பார்வை: பல நாடுகளில் அணுசக்திக்கு எதிரான இயக்கங்கள் வலுப்பெற்றன. சில நாடுகள் புதிய அணு உலைத் திட்டங்களைத் தாமதப்படுத்தின அல்லது கைவிட்டன.
• அரசியல் விளைவு: மறைப்பு, தாமதம், நிர்வாகக் குழப்பம் ஆகியவை சோவியத் அமைப்பின் பலவீனங்களை உலகுக்குக் காட்டின. சோவியத் ஒன்றியம் உருவான பின்னணியை எங்கள் ரஷ்யப் புரட்சி: ஜார் முதல் சோவியத் ஒன்றியம் வரை கட்டுரையில் படிக்கலாம்.

மனிதத் தவறும் தொழில்நுட்பக் குறைபாடும் சேர்ந்தால் ஏற்படும் பேரழிவுக்கு செர்னோபில் மட்டும் உதாரணம் அல்ல. "மூழ்கவே முடியாது" என்று நம்பப்பட்ட கப்பலின் கதையை எங்கள் டைட்டானிக் முழுக் கதை கட்டுரையில் படிக்கலாம்.

காலவரிசை

• 1970: பிரிப்யாத் நகரம் நிறுவப்பட்டது.
• 1977: செர்னோபிலின் முதல் உலை இயங்கத் தொடங்கியது.
• 1983: நான்காவது உலை இயக்கத்துக்கு வந்தது.
• 25 ஏப்ரல் 1986: சோதனைக்கான ஆற்றல் குறைப்பு தொடங்கியது; கீவ் மின் கட்டமைப்பின் கோரிக்கையால் சோதனை தள்ளிப்போனது.
• 26 ஏப்ரல் 1986, 1:23: சோதனை தொடங்கியது; AZ-5 அழுத்தப்பட்ட சில நொடிகளில் வெடிப்புகள்.
• 27 ஏப்ரல் 1986: பிரிப்யாத் வெளியேற்றம்.
• 28 ஏப்ரல் 1986: சுவீடனில் கதிரியக்கம் கண்டறியப்பட்டது; TASS விபத்தை ஒப்புக்கொண்டது.
• 14 மே 1986: கோர்பச்சேவின் தொலைக்காட்சி உரை.
• நவம்பர் 1986: சார்கோஃபேகஸ் கட்டுமானம் நிறைவு.
• 1991: இரண்டாவது உலையில் தீ; அது நிறுத்தப்பட்டது. அதே ஆண்டு சோவியத் ஒன்றியம் கலைந்தது.
• 15 டிசம்பர் 2000: கடைசி உலையும் நிறுத்தப்பட்டது.
• 2011: அதிகாரப்பூர்வச் சுற்றுலா அனுமதி.
• நவம்பர் 2016: புதிய பாதுகாப்புக் கவசம் உலையின் மேல் நகர்த்தப்பட்டது.
• 2022: ரஷ்யப் படைகள் சுமார் ஒரு மாதம் தளத்தைக் கைப்பற்றின.
• 14 பிப்ரவரி 2025: ட்ரோன் தாக்குதலில் NSC சேதம்.

கட்டுக்கதைகளும் உண்மைகளும்

• "அணு குண்டு போல வெடித்தது": தவறு. அணு உலை அணுகுண்டு போல வெடிக்க முடியாது. நடந்தது ஆற்றல் கட்டுக்கடங்காமல் உயர்ந்ததால் ஏற்பட்ட நீராவி வெடிப்பும் அதைத் தொடர்ந்த வெடிப்பும் தீயும்.
• "விலக்கு மண்டலம் முழுவதும் சமமாக ஆபத்தானது": தவறு. கதிர்வீச்சு "புள்ளிகள்" (hotspots) ஆகச் சிதறியுள்ளது. சில இடங்கள் குறுகிய நேரப் பார்வைக்குப் பாதுகாப்பானவை; சில இடங்கள் இன்றும் மிக ஆபத்தானவை.
• "யானைக் கால்" (Elephant's Foot): உண்மை. உலைக்குக் கீழே உள்ள அறையில், உருகிய எரிபொருள், கான்கிரீட், மணல் ஆகியவை கலந்து குளிர்ந்து உருவான கடினமான திரள் அது. 1986-இல் அதன் அருகே சில நிமிடங்கள் நின்றாலே ஆபத்தான அளவு கதிர்வீச்சு கிடைத்திருக்கும்.
• "மூன்று டைவர்கள் இறந்தனர்": உலைக்குக் கீழே இருந்த நீர்த் தொட்டிகளை வடிக்கச் சென்ற மூன்று பணியாளர்கள் (அலெக்சி அனனென்கோ, வலேரி பெஸ்பலோவ், போரிஸ் பாரனோவ்) விரைவில் இறந்துவிட்டனர் என்ற கதை பரவலாக இருந்தது. உண்மையில் மூவரும் அந்தப் பணிக்குப் பிறகு உயிர் பிழைத்து, பல ஆண்டுகள் வாழ்ந்தனர்.

அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்

செர்னோபில் விபத்து எப்போது நடந்தது?

1986 ஏப்ரல் 26 அன்று உள்ளூர் நேரப்படி அதிகாலை 1:23 மணிக்கு, சோவியத் உக்ரைனில் உள்ள செர்னோபில் அணுமின் நிலையத்தின் நான்காவது உலையில் நடந்தது.

எத்தனை பேர் உயிரிழந்தனர்?

அதிகாரப்பூர்வமாக 31 பேர் உடனடியாக உயிரிழந்தனர். நீண்டகாலப் புற்றுநோய் மரணங்களுக்கு WHO/IAEA மதிப்பீடுகள் சுமார் 4,000 முதல் 9,000 வரை; சில ஆய்வுகள் இதை விட மிக அதிகம் என்கின்றன. துல்லியமான எண் தெரியாது.

விபத்துக்கு முக்கியக் காரணம் என்ன?

பாதுகாப்பு விதிகளை மீறி நடத்தப்பட்ட சோதனை, RBMK உலையின் வடிவமைப்புக் குறைபாடுகள், பலவீனமான பாதுகாப்புக் கலாசாரம் ஆகியவை சேர்ந்த விளைவு.

இன்று செர்னோபிலுக்குச் செல்ல முடியுமா?

போருக்கு முன்பு வழிகாட்டியுடன் கூடிய அனுமதிச் சுற்றுலாக்கள் நடந்தன. 2022 முதல் போர்ச் சூழல் காரணமாகப் பொதுச் சுற்றுலா நிறுத்தப்பட்டுள்ளது.

பிரிப்யாத்தில் மீண்டும் மக்கள் வாழ முடியுமா?

அதிகாரப்பூர்வமாக அனுமதி இல்லை. உலைக்கு அருகிலுள்ள பகுதிகள் மிக நீண்ட காலம் வாழத் தகுதியற்றவையாக இருக்கும் என்று கணிக்கப்படுகிறது.

நிறைவாக

செர்னோபில் ஒரு அணு உலை வெடித்த கதை மட்டும் அல்ல. அது தவறான வடிவமைப்பு, அழுத்தத்தின் கீழ் எடுக்கப்பட்ட தவறான முடிவுகள், உண்மையை மறைக்கும் அமைப்பு, அதே நேரத்தில் தங்கள் உயிரைப் பணயம் வைத்த தீயணைப்பு வீரர்கள், லிக்விடேட்டர்கள் ஆகியோரின் தியாகம் ஆகிய அனைத்தும் கலந்த வரலாறு. நாற்பது ஆண்டுகள் கடந்த பிறகும், பிரிப்யாத்தின் வெறிச்சோடிய தெருக்களும் அசையாத மஞ்சள் ராட்டினமும், தொழில்நுட்பத்தை மதிக்கவும் உண்மையை வெளிப்படையாகப் பேசவும் வேண்டும் என்பதை உலகுக்கு நினைவூட்டிக்கொண்டிருக்கின்றன.

ஆதாரங்கள்

• IAEA: Chornobyl
• IAEA INSAG-7: The Chernobyl Accident, Updating of INSAG-1 (1992)
• WHO: Radiation, the Chernobyl accident (Q&A)
• Chernobyl Forum: Chernobyl's Legacy (2005)
• UNSCEAR: The Chernobyl accident
• World Nuclear Association: Chernobyl Accident 1986
• EBRD: Chernobyl New Safe Confinement
• IAEA: Update 331, NSC safety assessment (December 2025)
• BBC News: Chernobyl radiation shield 'lost safety function' after drone strike
• Britannica: Chernobyl disaster