இது, கற்காலம் முதல் 1947 சுதந்திரம் வரை இந்திய வரலாற்றைக் காலவரிசைப்படி சொல்லும் தமிழ் லைஃப்ஸ்டைல் தொடரின் 23-ஆம் பகுதி (மொத்தம் 47 பகுதிகள்). முந்தைய பகுதி: பகுதி 22: கன்னோசிக்கான மும்முனைப் போராட்டம் - பாலர், பிரதிகாரர், ராஷ்டிரகூடர்.
வடக்கே பாலரும் பிரதிகாரரும் ராஷ்டிரகூடரும் கன்னோசிக்காக ஒருவரையொருவர் களைப்படையச் செய்துகொண்டிருந்த அதே காலத்தில், காவிரிக் கழிமுகத்தில் ஒரு சிறிய குடும்பம் மெல்ல எழுந்துகொண்டிருந்தது. சுமார் 150 ஆண்டுகளுக்குள் அந்தச் சோழர்கள் தென்னிந்தியாவின் பெரும்பகுதி, இலங்கை, மாலத்தீவுகள் ஆகியவற்றை ஆண்டனர்; கங்கை வரை படை அனுப்பினர்; சுமத்ரா, மலாயாத் துறைமுகங்களைத் தாக்கினர்; சீனாவின் சாங் அரசவைக்குத் தூதுக்குழுக்களை அனுப்பினர். தஞ்சை, கங்கைகொண்ட சோழபுரம், தாராசுரம் கோயில்களில் இன்றும் வழிபாடு நடக்கிறது.
இந்த வரலாற்றுக்கு நம்மிடம் அரிய அளவில் சான்றுகள் உள்ளன: ஆயிரக்கணக்கான தமிழ்க் கல்வெட்டுகள், ஆனைமங்கலம் (பெரிய லெய்டன்), திருவாலங்காடு போன்ற செப்பேடுகள், ஒவ்வொரு மன்னனின் சாதனைகளையும் பாடும் "மெய்க்கீர்த்திகள்". ஆனால் இவை மன்னர்களுக்காக எழுதப்பட்டவை என்பதால், வெற்றிக் கூற்றுகளைக் கவனமாகவே படிக்க வேண்டும்.
விஜயாலயனின் எழுச்சி
சோழர் பெயர் பழமையானது; அசோகரின் கல்வெட்டுகளிலும் சங்கப் பாடல்களிலும் வருகிறது. ஆனால் சுமார் 4 முதல் 9-ஆம் நூற்றாண்டு வரை அவர்கள் உறையூர்ப் பகுதியின் சிற்றரசர்களாகவே இருந்தனர்; தமிழகத்தை ஆண்டவர்கள் பல்லவரும் பாண்டியருமே.
சுமார் 850-இல் விஜயாலயன், பல்லவர்களின் சிற்றரசர்களான முத்தரையர்களிடமிருந்து தஞ்சாவூரைக் கைப்பற்றி, அங்கு நிசும்பசூதனி (துர்க்கை) கோயிலைக் கட்டினான். இதுவே பிற்காலச் சோழப் பேரரசின் தொடக்கம். அவன் மகன் முதலாம் ஆதித்தன் (சுமார் 870 - 907) முதலில் பல்லவர் பக்கம் நின்று பாண்டியரை எதிர்த்தான்; பின்னர் பல்லவ மன்னன் அபராஜிதனையே வீழ்த்தி, காஞ்சியைச் சுற்றிய தொண்டை மண்டலத்தைச் சோழர் ஆட்சியில் சேர்த்தான். இந்தக் காலகட்டத்தின் விரிவான கதை: தமிழ் வரலாறு பகுதி 19.
முதலாம் பராந்தகனும் தக்கோலம் அதிர்ச்சியும்
முதலாம் பராந்தகன் (907 - சுமார் 955) பாண்டியனையும் அவனுக்கு உதவிய இலங்கைப் படையையும் வென்று, "மதுரைகொண்ட" என்ற பட்டம் பெற்றான்; சோழ, பாண்டிய நாடுகள் ஒன்றாயின. தில்லை நடராசர் கோயிலுக்குப் பொன் வேய்ந்தவன் இவனே என்பது மரபு. ஊர்ச் சபைகளின் தேர்தல் முறையைச் சொல்லும் புகழ்பெற்ற உத்திரமேரூர்க் கல்வெட்டுகளும் (919, 921) இவன் காலத்தவை.
ஆனால் 949-இல் பேரிடி விழுந்தது. ராஷ்டிரகூட மன்னன் மூன்றாம் கிருஷ்ணன், மேலைக் கங்க மன்னன் இரண்டாம் பூதுகனுடன் சேர்ந்து படையெடுத்தான். அரக்கோணம் அருகே நடந்த தக்கோலப் போரில் சோழ இளவரசன் இராசாதித்தன் யானை மீது அமர்ந்தபடியே அம்பு பாய்ந்து உயிரிழந்தான்; "யானைமேல் துஞ்சிய தேவர்" என்று கல்வெட்டுகள் அவனை நினைவுகூர்கின்றன. தொண்டை மண்டலம் ஒரு தலைமுறைக்குச் சோழர் கையை விட்டுப் போனது.
அடுத்த முப்பது ஆண்டுகள் குழப்பம் நிறைந்தவை: கண்டராதித்தன், அரிஞ்சயன், சுந்தர சோழன், உத்தம சோழன் எனக் குறுகிய ஆட்சிகள்; சுமார் 969-இல் பட்டத்து இளவரசன் ஆதித்த கரிகாலன் கொலை செய்யப்பட்டான். கல்கியின் "பொன்னியின் செல்வன்" நாவல் இந்தக் காலத்தைத்தான் பின்னணியாகக் கொண்டது. கண்டராதித்தனின் மனைவி செம்பியன் மாதேவி செங்கல் கோயில்கள் பலவற்றைக் கற்றளிகளாக மாற்றினார்; அழகிய வெண்கலச் சிலைகளையும் செய்வித்தார்.
முதலாம் ராஜராஜன் (985 - 1014)
சுந்தர சோழனின் இளைய மகன் அருண்மொழிவர்மன் 985-இல் ராஜராஜன் என்ற பெயரில் அரியணை ஏறினான். ஏறக்குறைய முப்பது ஆண்டு ஆட்சியில் ஒரு வட்டார அரசைப் பேரரசாக மாற்றினான். விரிவாக: தமிழ் வரலாறு பகுதி 20: முதலாம் இராசராச சோழன் - வெற்றிகளும் பெரிய கோயிலும்.
- காந்தளூர்ச் சாலை (சுமார் 988): "காந்தளூர்ச் சாலை கலமறுத்தருளி" என்பதே அவனது மெய்க்கீர்த்தியின் தொடக்கப் பெருமை. இன்றைய திருவனந்தபுரம் அருகே இருந்த இந்தச் "சாலை" ஆயுதப் பயிற்சி பெற்ற மாணவர்களின் கல்விச்சாலையா, படைப் பயிற்சி மையமா, துறைமுகமா என்பதில் அறிஞர்கள் வேறுபடுகின்றனர்.
- சேர, பாண்டிய நாடுகளும் கங்கபாடியும்: சுமார் 1000-க்குள் கேரளம், பாண்டிய நாடு, தென் கர்நாடகத்தின் கங்கபாடி, நுளம்பபாடி ஆகியவை சோழர் ஆட்சிக்குள் வந்தன.
- இலங்கை (சுமார் 993): சோழப் படை அனுராதபுரத்தைச் சூறையாடியது. வட இலங்கை "மும்முடிச் சோழ மண்டலம்" என்ற சோழ மாகாணமானது; பொலன்னறுவை "ஜனநாதமங்கலம்" எனப் பெயர் மாற்றம் பெற்றது.
- வேங்கி: கீழைச் சாளுக்கிய இளவரசன் விமலாதித்தனுக்குத் தன் மகள் குந்தவையை மணமுடித்தான். இந்த மணவுறவே பின்னாளில் சோழ வம்சத்தின் போக்கையே மாற்றியது.
- மாலத்தீவுகள்: "முந்நீர்ப் பழந்தீவு பன்னீராயிரம்" வென்றதாக அவன் மெய்க்கீர்த்தி சொல்கிறது; இது மாலத்தீவுகள், லட்சத்தீவுகள் என்று கருதப்படுகிறது.
சுமார் 1001-இல் ராஜராஜன் நாடு முழுவதும் நிலங்களை அளந்து வரி மறுமதிப்பீடு செய்ய ஆணையிட்டான்; அதை நடத்திய அதிகாரி "உலகளந்தான்" என்ற பட்டம் பெற்றார். நாடுகளை இணைத்து "வளநாடு" என்ற பெரிய பிரிவுகளையும் உருவாக்கினான். தீவிர சைவனாக இருந்தபோதும், ஸ்ரீவிஜய மன்னன் நாகப்பட்டினத்தில் சூடாமணி விகாரை என்ற பௌத்தப் பள்ளியைக் கட்ட அனுமதி தந்து, அதற்கு ஒரு கிராமத்தையும் வழங்கினான் என்கின்றன பெரிய லெய்டன் செப்பேடுகள்.
தஞ்சைப் பெரிய கோயில்
ராஜராஜனின் தலைசிறந்த படைப்பு, சுமார் 1010-இல் நிறைவடைந்த தஞ்சை இராசராசேச்சரம் - இன்று நாம் "பெரிய கோயில்", "பிரகதீஸ்வரர் கோயில்" என்று அழைப்பது. கருங்கல்லால் ஆன இதன் விமானம் சுமார் 60 - 66 மீட்டர் உயரம் (அளவீடுகள் வேறுபடுகின்றன); அக்காலத்தில் இந்தியாவின் மிக உயர்ந்த கோயில் கோபுரம். உச்சியில் உள்ள கல் சுமார் 80 டன் எடை என்பது மரபுவழிச் செய்தி; இந்த எண்ணைப் பொறியாளர்கள் விவாதிக்கின்றனர்.
இந்தக் கோயில் ஒரு கல் ஆவணக் காப்பகமும் கூட. மன்னனும் தமக்கை குந்தவையும் அரசியரும் வழங்கிய பொன், அணிகலன்கள், செப்புத் திருமேனிகள், கோயிலுக்குப் பொருள் தர வேண்டிய ஊர்கள், விளக்கெரிக்க ஆடுகளைப் பெற்ற இடையர்கள், கோயிலில் பணியாற்றிய சுமார் 400 நடன மகளிர் - அவர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட தெருவும் வீடும் உட்பட - எல்லாம் சுவர்களில் பொறிக்கப்பட்டுள்ளன. 1987-இல் யுனெஸ்கோ இதை உலகப் பாரம்பரியச் சின்னமாக அறிவித்தது; 2004-இல் கங்கைகொண்ட சோழபுரம், தாராசுரம் ஐராவதேசுவரர் கோயில்களும் சேர்க்கப்பட்டு "பெருமைமிகு சோழர் கோயில்கள்" ஆயின. 2010-இல் கோயிலின் ஆயிரமாம் ஆண்டு விழா கொண்டாடப்பட்டது. கோயிலுக்குச் செல்ல விரும்புவோருக்கு: தஞ்சை பெரிய கோவில்: வரலாறு, கட்டுக்கதைகள், நேரம்.
முதலாம் இராசேந்திரன் (1014 - 1044)
1012 முதலே தந்தையுடன் இணை ஆட்சியாளனாக இருந்த இராசேந்திரன் பேரரசை உச்ச அளவுக்கு விரித்தான். விரிவாக: தமிழ் வரலாறு பகுதி 21: முதலாம் இராசேந்திர சோழன்.
- இலங்கை முழுவதும்: சுமார் 1017 - 1018-இல் தீவு முழுவதையும் வென்று, மன்னன் ஐந்தாம் மகிந்தனைச் சிறைப்பிடித்துச் சோழ நாட்டுக்குக் கொண்டுவந்தான்; இதைச் சிங்கள நூலான "சூளவம்சமும்" பதிவு செய்கிறது.
- கங்கைப் படையெடுப்பு (சுமார் 1019 - 1023): சோழப் படை கலிங்கம் வழியாக வடக்கே சென்று, வங்கத்தின் பால மன்னன் முதலாம் மகிபாலன் உள்ளிட்ட கீழை மன்னர்களை வென்று கங்கையை அடைந்தது. கங்கை நீர் தெற்கே கொண்டுவரப்பட்டது; இராசேந்திரன் "கங்கைகொண்ட சோழன்" ஆனான். ஆனால் வடக்கில் எந்த நிலப்பகுதியும் சோழர் ஆட்சியில் சேரவில்லை; இது ஒரு வெற்றி ஊர்வலம் போன்றதே.
இந்த வெற்றியின் நினைவாக, இன்றைய அரியலூர் மாவட்டத்தில் கங்கைகொண்ட சோழபுரம் என்ற புதிய தலைநகரை அமைத்தான். தஞ்சைக் கோயிலை ஒத்த, ஆனால் மென்மையாக வளைந்த விமானம் கொண்ட சிவன் கோயிலையும், "நீர்மயமான வெற்றித் தூண்" எனப் புகழப்பட்ட சோழகங்கம் ஏரியையும் கட்டினான்.
கடாரம் கொண்டான்: ஸ்ரீவிஜயப் படையெடுப்பு
சுமத்ராவின் தென்கிழக்கை மையமாகக் கொண்ட ஸ்ரீவிஜயம், மலாக்கா நீரிணையையும் சீனாவுக்கான கடல் வழியையும் கட்டுப்படுத்திய கடல் அரசு. சுமார் 1025-இல் இராசேந்திரனின் கடற்படை ஸ்ரீவிஜயம், கடாரம் (மலாயாவின் கெடா), பண்ணை, மலையூர், இலங்காசோகம், தாம்பிரலிங்கம், இலாமுரிதேசம் (வட சுமத்ரா), மானக்கவாரம் (நிக்கோபார்) ஆகிய இடங்களைத் தாக்கியதாகவும், ஸ்ரீவிஜய மன்னன் சங்கிராம விஜயோத்துங்கவர்மனைச் செல்வங்களுடன் பிடித்ததாகவும் அவனது கல்வெட்டுகள் சொல்கின்றன. "கடாரம் கொண்டான்" என்ற பட்டமும் சேர்ந்தது.
இது நிலையான ஆக்கிரமிப்பு அல்ல, ஒரு தாக்குதல் என்பதில் அறிஞர்கள் ஒன்றுபடுகின்றனர். ஆனால் காரணம் பற்றி வேறுபடுகின்றனர். சீனா செல்லும் சோழ வணிகர்களுக்கு ஸ்ரீவிஜயம் இடையூறு செய்திருக்கலாம் என்றார் நீலகண்ட சாஸ்திரி. ஹெர்மன் குல்கே, தான்சென் சென் உள்ளிட்டோர் எழுதிய "நாகப்பட்டினம் முதல் சுவர்ணத்வீபம் வரை" (2009) நூல், வணிக நலன், சீன அரசவையில் கௌரவப் போட்டி, திக்விஜய மரபின் பெருமை எனப் பல காரணங்களை ஆராய்கிறது. அந்தப் பட்டியல் பல தனித் தாக்குதல்களை ஒன்றாகச் சொல்லியிருக்கலாம் என்றும், தென்கிழக்காசியச் சான்றுகள் மிகக் குறைவு என்றும் அறிஞர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். பின்னர் உறவு சீரானது; சுமார் 1068-இல் வீரராசேந்திரன் ஒரு ஸ்ரீவிஜய இளவரசனுக்கு உதவக் கடாரத்துக்கு மீண்டும் கப்பல்படை அனுப்பினான்.
ஆட்சிமுறை: ஊர், சபை, நாடு
மன்னனுக்குக் கீழே மண்டலம், வளநாடு, நாடு எனப் பிரிவுகள் இருந்தன. அன்றாட நிர்வாகத்தின் பெரும்பகுதியை உள்ளூர் அமைப்புகளே நடத்தின: சாதாரண ஊர்களின் நில உடைமையாளர் அவையான ஊர், அந்தணர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட பிரமதேய ஊர்களின் சபை (மகாசபை), வணிக நகரங்களின் நகரம், பல ஊர்களை உள்ளடக்கிய வேளாண் அலகான நாடு. உத்திரமேரூர்க் கல்வெட்டுகள், பனையோலையில் பெயர்களை எழுதிக் குடத்தில் இட்டு ஒரு சிறுவனைக் கொண்டு எடுக்கும் குடவோலை முறையையும், சொத்து, வயது, கல்வித் தகுதிகளையும், கணக்கு ஒப்படைக்காதவர்களுக்கான தடையையும் விவரிக்கின்றன. விரிவாக: தமிழ் வரலாறு பகுதி 22: சோழர் ஆட்சிமுறை. இது இன்றைய பொருளில் மக்களாட்சி அல்ல - சொத்துடைய ஆண்கள் மட்டுமே பங்கேற்றனர் - ஆனால் உண்மையான உள்ளாட்சி.
சோழ அரசு எவ்வளவு மையப்படுத்தப்பட்டது? வலிமையான மைய அரசு என்றார் நீலகண்ட சாஸ்திரி. 1980-இல் பர்டன் ஸ்டைன், மன்னனின் உண்மையான அதிகாரம் காவிரி மையப்பகுதியில் மட்டுமே இருந்தது, மற்ற பகுதிகள் சடங்குரீதியாகவே இணைந்திருந்தன என்ற "பிரிவுநிலை அரசு" (segmentary state) கோட்பாட்டை முன்வைத்தார். நிலஅளவை, வரிப் பதிவுகளை ஆராய்ந்த நொபொரு கராஷிமா, எ. சுப்பராயலு போன்றோர், குறிப்பாக ராஜராஜன் - இராசேந்திரன் காலத்தில், ஸ்டைன் சொன்னதைவிட வலுவான அதிகார அமைப்பு இருந்ததைக் காட்டுகின்றனர். இன்று பெரும்பாலான அறிஞர்கள் இரண்டுக்கும் இடையிலான நிலையையே ஏற்கின்றனர்.
வணிகக் குழுக்களும் சீனத் தொடர்பும்
சோழர் வலிமையும் கடல் வணிகமும் கைகோர்த்து வளர்ந்தன. ஐந்நூற்றுவர் (அய்யவொளே ஐந்நூற்றுவர்), மணிக்கிராமம், நானாதேசிகள் போன்ற வணிகக் குழுக்கள் வங்கக் கடலின் இரு கரைகளிலும் இயங்கின. அவர்களின் தமிழ்க் கல்வெட்டுகள் இலங்கையிலும், சுமத்ராவின் பாரூஸில் (1088), தென் தாய்லாந்திலும், சீனாவின் குவான்சோவிலும் (1281, ஒரு சிவன் கோயில் பற்றியது) கிடைத்துள்ளன. கோயில், சந்தை, துறைமுகம் மூன்றையும் இந்த வலைப்பின்னல்கள் இணைத்ததைக் கென்னத் ஹால் ஆய்வு செய்துள்ளார். சாங் வம்சச் சீனப் பதிவுகள் "ஜூநியன்" (சோழ) நாட்டிலிருந்து 1015, 1020, 1033 ஆண்டுகளிலும், முதலாம் குலோத்துங்கன் காலத்தில் 1077-இலும் தூதுக்குழுக்கள் வந்ததைக் குறிப்பிடுகின்றன. சோழர்களின் முதன்மைத் துறைமுகம் நாகப்பட்டினம்.
குலோத்துங்கனும் சாளுக்கிய - சோழ இணைப்பும்
இராசேந்திரனுக்குப் பின் அவன் மகன்கள் இராசாதிராசன், இரண்டாம் இராசேந்திரன், வீரராசேந்திரன் ஆகியோர் மேலைச் சாளுக்கியருடன் நீண்ட போர் நடத்தினர்; 1054-இல் கொப்பம் போரில் இராசாதிராசன் உயிரிழந்தான். 1070-இல் நேரடி வாரிசு வழி முடிந்தபோது, தாய்வழியில் இராசேந்திரனின் பேரனான கீழைச் சாளுக்கிய இளவரசன் முதலாம் குலோத்துங்கன் (1070 - 1122) அரியணை ஏறினான். ராஜராஜன் செய்த மணவுறவு இங்கே பலன் தந்தது: வேங்கியும் சோழ நாடும் ஒன்றாயின. தக்காணப் போர்களைக் கைவிட்ட அவன், சுங்க வரியை நீக்கியதால் "சுங்கம் தவிர்த்த சோழன்" என்று போற்றப்பட்டான். ஜெயங்கொண்டாரின் "கலிங்கத்துப்பரணி" அவனது கலிங்கப் போரைப் பாடுகிறது.
பிற்காலச் சோழரும் வீழ்ச்சியும் (1279 வரை)
12-ஆம் நூற்றாண்டு பண்பாட்டில் பொற்காலம்: இரண்டாம் ராஜராஜன் கட்டிய தாராசுரம் ஐராவதேசுவரர் கோயில், சேக்கிழாரின் "பெரிய புராணம்", ஒட்டக்கூத்தர், கம்பர். ஆனால் அதிகாரம் சிற்றரசர்களிடம் கசிந்தது. சுமார் 1216 முதல் மாறவர்மன் சுந்தர பாண்டியன் படையெடுத்தான்; கர்நாடகத்தின் ஹொய்சாளர் முதலில் நண்பராகவும் பின்னர் போட்டியாளராகவும் தலையிட்டனர்; 1230-களில் காடவத் தலைவன் கோப்பெருஞ்சிங்கன் மூன்றாம் ராஜராஜனையே சிறைப்பிடித்தான். சுமார் 1257-இல் சடையவர்மன் சுந்தர பாண்டியனின் வெற்றிகளுக்குப் பின் சோழர் சிறிய சக்தியாயினர். கடைசியாக அறியப்பட்ட மன்னன் மூன்றாம் இராசேந்திரன்; 1279-க்குப் பின் அவன் பெயர் பதிவுகளில் இல்லை.
முக்கியக் குறிப்புகள்
- சுமார் 850-இல் விஜயாலயன் தஞ்சையைக் கைப்பற்றினான்; பராந்தகன் பாண்டிய நாட்டை வென்றாலும் 949 தக்கோலப் போரில் வடக்கை இழந்தான்.
- ராஜராஜன் (985 - 1014) கேரளம், வட இலங்கை, மாலத்தீவுகளை வென்று, நிலத்தை அளந்து, சுமார் 1010-இல் பெரிய கோயிலைக் கட்டினான்.
- இராசேந்திரன் கங்கை வரை படை அனுப்பி மகிபாலனை வென்றான், கங்கைகொண்ட சோழபுரத்தைக் கட்டினான், சுமார் 1025-இல் ஸ்ரீவிஜயத்தைத் தாக்கினான்; காரணங்கள் இன்றும் விவாதத்தில் உள்ளன.
- ஊர், சபை, நகரம், நாடு போன்ற அமைப்புகள் உள்ளாட்சியை நடத்தின; சோழ அரசு மையப்படுத்தப்பட்டதா, "பிரிவுநிலை" அரசா என்பது அறிஞர் விவாதம்.
- ஐந்நூற்றுவர் போன்ற வணிகக் குழுக்களும் சீனத் தூதுக்குழுக்களும் சோழரைக் கடல் உலகுடன் இணைத்தன; குலோத்துங்கன் சாளுக்கிய - சோழ வழிகளை இணைத்தான்; வம்சம் 1279-இல் முடிந்தது.
அடுத்த பகுதி
பகுதி 24-இல், மீண்டும் வடக்கே திரும்புவோம்: ராஜபுத்திரர்களும் முற்கால இடைக்கால வட இந்தியாவும் - சந்தேலர் முதல் சௌஹான்கள் வரை.
ஆதாரங்கள் (Sources)
- Encyclopaedia Britannica, Chola dynasty; Rajaraja I
- UNESCO World Heritage Centre, Great Living Chola Temples
- Nilakanta Sastri, K. A. (1955), The Colas, University of Madras; A History of South India, Oxford University Press
- Kulke, H., Kesavapany, K. and Sakhuja, V. (eds.) (2009), Nagapattinam to Suvarnadwipa: Reflections on the Chola Naval Expeditions to Southeast Asia, ISEAS, Singapore
- Hall, K. R. (1980), Trade and Statecraft in the Age of the Colas
- Stein, B. (1980), Peasant State and Society in Medieval South India, Oxford University Press
- Karashima, N. (ed.) (2014), A Concise History of South India; Subbarayalu, Y. (1973), Political Geography of the Chola Country
- Sen, T. (2003), Buddhism, Diplomacy, and Trade: The Realignment of Sino-Indian Relations, 600-1400
