இது, 1914 ஜூலை நெருக்கடி முதல் 1945-க்குப் பிந்தைய உலகம் வரை இரண்டு உலகப் போர்களின் கதையைச் சொல்லும் எங்கள் 'உலகப் போர்கள்' தொடரின் நான்காம் பகுதி. இந்தத் தொடர் ஒவ்வொரு திங்கள், புதன், வெள்ளிக்கிழமையும் வெளிவரும்.
"அவன் சரியான எம்டன்!" - சென்னையில் வளர்ந்த பலர் இந்தச் சொல்லைத் தாத்தா பாட்டிகளிடம் கேட்டிருப்போம். யாருக்கும் அஞ்சாத துணிச்சல்காரனையோ, எல்லோரையும் அதட்டி அடக்கும் கண்டிப்பான பெரியவரையோ குறிக்கும் இந்தச் சொல், உண்மையில் ஒரு ஜெர்மன் போர்க்கப்பலின் பெயர். 1914 செப்டம்பர் 22 இரவு சென்னைக் கடற்கரையில் தீப்பிழம்புகளை எழுப்பிய அந்தக் கப்பலின் கதையே இந்தப் பகுதி.
மூன்றாம் பகுதியில், ஷ்லீஃபன் திட்டம் மார்ன் போரில் தோற்றதையும், மேற்கு முனை அகழிப் போராக உறைந்ததையும் பார்த்தோம். ஐரோப்பாவில் படைகள் அகழிகளுக்குள் இறங்கிக்கொண்டிருந்த அதே மாதங்களில், போர் நம் வீட்டு வாசல் வரை வந்தது.
எம்டன் யார்? ஒரு தனிக் கப்பலின் துணிச்சல்
1914-இல் ஜெர்மனிக்குச் சீனக் கடற்கரையில் சிங்தாவ் (Tsingtao, இன்றைய Qingdao) என்ற குத்தகைப் பகுதி இருந்தது. அங்கே தளபதி மாக்சிமிலியன் வான் ஸ்பீ (Maximilian von Spee) தலைமையில் கிழக்கு ஆசியக் கப்பல் படை (East Asia Squadron) நிலைகொண்டிருந்தது. போர் தொடங்கியதும், வலிமையான பிரிட்டிஷ் கடற்படையையும் ஜப்பானையும் தவிர்க்க வான் ஸ்பீ தன் பெரிய கப்பல்களுடன் பசிபிக் பெருங்கடலைக் கடந்து தென் அமெரிக்கா நோக்கிச் சென்றார்.
ஆனால் ஒரு கப்பல் மட்டும் எதிர்த் திசையில் சென்றது. அதுதான் மூன்று புகைபோக்கிகளும் பத்து 10.5 செ.மீ. பீரங்கிகளும் கொண்ட இலகுரகப் போர்க்கப்பல் எம்டன் (SMS Emden). அதன் கேப்டன் கார்ல் வான் முல்லர் (Karl von Müller), "ஒரு தனிக் கப்பல் இந்தியப் பெருங்கடலில் சுற்றித் திரிந்தால் எதிரியின் வணிகத்துக்குப் பெரும் சேதம் விளைவிக்கலாம்" என்று வாதிட்டார். ஆகஸ்ட் நடுவில் வான் ஸ்பீ ஒப்புக்கொண்டு, நிலக்கரி ஏற்றிய ஒரு துணைக் கப்பலுடன் எம்டனைத் தனியே அனுப்பினார். இப்படி எதிரி நாட்டு வணிகக் கப்பல்களை வேட்டையாடும் போர்க்கப்பலை 'வணிகக் கொள்ளைக் கப்பல்' (commerce raider) என்பார்கள்.
வங்கக் கடலில் வேட்டை
செப்டம்பர் தொடக்கத்தில், நடுநிலை நாடாக இருந்த டச்சுக் கிழக்கிந்தியத் தீவுகள் (இன்றைய இந்தோனேசியா) வழியாக எம்டன் வங்காள விரிகுடாவுக்குள் நுழைந்தது. கொழும்பு - கல்கத்தா கடல்வழியில் விளக்குகளை எரியவிட்டபடி, பாதுகாப்பின்றிப் பயணித்த பிரிட்டிஷ் கப்பல்கள் எளிதான இலக்குகளாயின. செப்டம்பர் 10 முதல் 14 வரை இந்தஸ் (Indus), லோவாட் (Lovat), கில்லின் (Killin), டிப்ளோமேட் (Diplomat), ட்ராபாக் (Trabboch), கிளான் மாதிசன் (Clan Matheson) உள்ளிட்ட கப்பல்கள் பிடிக்கப்பட்டு மூழ்கடிக்கப்பட்டன. செப்டம்பர் 13 அன்று கில்லின் கப்பல் எம்டனால் நிறுத்தப்பட்ட காட்சியின் புகைப்படம் இம்பீரியல் போர் அருங்காட்சியகத்தில் (IWM) இன்றும் உள்ளது.
முல்லரின் ஒரு பழக்கம் எதிரிகளிடமும் மதிப்பைப் பெற்றது: கப்பலை மூழ்கடிப்பதற்கு முன் அதன் மாலுமிகளை இறக்கி, பிடிபட்ட வேறொரு கப்பலில் ஏற்றி, பாதுகாப்பாகக் கரைக்கு அனுப்பினார். விளைவாக, கல்கத்தா துறைமுகத்திலிருந்து கப்பல் போக்குவரத்து நிறுத்தப்பட்டது; காப்பீட்டுக் கட்டணங்கள் எகிறின; சணல், தேயிலை ஏற்றுமதி பாதிக்கப்பட்டது. மொத்தம் எத்தனை கப்பல்கள் என்பதில் கணக்குகள் வேறுபடுகின்றன: ஆஸ்திரேலியக் கடற்படையின் கணக்குப்படி 25 வணிகக் கப்பல்களும் 2 போர்க்கப்பல்களும்; வேறு சில கணக்குகள் சுமார் 21 என்கின்றன.
1914 செப்டம்பர் 22: சென்னையின் அந்த இரவு
அன்று நவராத்திரியின் மூன்றாம் நாள். வீடுகளில் கொலு, மவுண்ட் ரோட்டில் வழக்கமான கடைவீதிக் கூட்டம். ஐரோப்பாவில் போர் நடக்கிறது என்பது செய்தித்தாள் விஷயமாக மட்டுமே இருந்தது. துறைமுக விளக்குகளும், உயர் நீதிமன்ற வளாகத்தில் இருந்த கலங்கரை விளக்கமும் வழக்கம்போல் ஒளிர்ந்தன. அந்த ஒளியே எம்டனுக்கு வழிகாட்டியது என்கிறார் வரலாற்றாசிரியர் தியடோர் பாஸ்கரன்.
இரவு சுமார் 9.30 மணிக்கு (கணக்குகள் 9.20 முதல் 9.45 வரை வேறுபடுகின்றன), கரையிலிருந்து சுமார் இரண்டரை கிலோமீட்டர் தொலைவில் நின்ற எம்டன், தேடுவிளக்குகளை (searchlights) ஒளிரச் செய்து, துறைமுகம் அருகே இருந்த பர்மா ஆயில் கம்பெனியின் (Burmah Oil Company) வெள்ளை எண்ணெய்த் தொட்டிகளை நோக்கிச் சுடத் தொடங்கியது. சுமார் அரை மணி நேரத்தில் ஏறத்தாழ 125-130 குண்டுகள் வீசப்பட்டன. இரண்டு தொட்டிகள் தீப்பற்றி இரவு முழுவதும் எரிந்தன; சுமார் 3.5 லட்சம் காலன் (சில கணக்குகளில் அதற்கும் மேல்) எரிபொருள் சாம்பலானது. கடலிலிருந்து வீசிய காற்று தீ நகருக்குள் பரவாமல் தடுத்தது பெரும் அதிர்ஷ்டம்.
குண்டுகள் தொட்டிகளோடு நிற்கவில்லை. துறைமுகக் கழகக் (Port Trust) கட்டடங்கள், மெட்ராஸ் படகுச் சங்கம், உயர் நீதிமன்றச் சுற்றுச்சுவர், நேஷனல் பேங்க் ஆஃப் இந்தியா கட்டடம் ஆகியவை சேதமடைந்தன. வேப்பேரி, நுங்கம்பாக்கம், பூந்தமல்லி நெடுஞ்சாலை வரை குண்டுச் சிதறல்கள் விழுந்தன. துறைமுகத்தில் நின்ற 'சுப்ரா' (Chupra) என்ற வணிகக் கப்பலும் தாக்கப்பட்டது. ராயபுரம் பீரங்கித் தளம் சில குண்டுகளால் பதிலடி கொடுத்தது; ஒன்றுகூட எம்டனைத் தொடவில்லை.
உயிரிழப்பு எண்ணிக்கை உறுதியாகத் தெரியவில்லை. அப்போதைய 'இந்தியன் ரிவ்யூ' இதழின் நேரடிச் சாட்சியை மேற்கோள் காட்டும் 'தி இந்து', மூவர் இறந்ததாகவும் 13 பேர் காயமடைந்ததாகவும் கூறுகிறது. பிற்காலக் கணக்குகள், துறைமுகக் கப்பல்களில் இருந்த மாலுமிகள் உட்பட ஐந்து பேர் இறந்ததாகவும் சுமார் 26 பேர் காயமடைந்ததாகவும் சொல்கின்றன. இந்தியர்களிடையே பிரிட்டிஷ் கௌரவத்தைக் குலைப்பதும், வணிகத்தைச் சீர்குலைப்பதுமே இந்தத் தாக்குதலின் நோக்கம் என்று முல்லர் பின்னர் விளக்கினார்.
பீதி, வதந்தி, ஊரைவிட்டு ஓட்டம்
அடுத்த சில நாட்கள் தாக்குதல் பற்றிய செய்தி 'தி இந்து'வில் கூட வெளிவரவில்லை; அரசின் கட்டுப்பாடு காரணமாக இருக்கலாம். செய்தி இல்லாத இடத்தை வதந்தி நிரப்பியது: "எம்டன் மீண்டும் வருகிறது!" 'தி இந்து'வின் பிற்கால ஆய்வின்படி, நாள்தோறும் ஆயிரக்கணக்கானோர் நகரைவிட்டு வெளியேறினர்; சென்ட்ரல் ரயில் நிலையத்தில் கூட்டத்தைக் கட்டுப்படுத்தச் சிறப்புக் காவல்துறை வரவழைக்கப்பட்டது. ரயிலில் இடம் கிடைக்காதவர்கள் மாட்டு வண்டிகளிலும் நடந்தும் காஞ்சிபுரம், திருவள்ளூர் நோக்கிச் சென்றனர். பொருட்களின் விலை உயர்ந்தது; நிலத்தின் விலை சரிந்தது.
அந்தக் கால மக்களின் மனநிலையை அறிய ஒரு சுவாரசியமான ஆதாரம் உண்டு: ஒன்றிரண்டு அணாவுக்கு விற்கப்பட்ட 'குஜிலி' பாட்டுப் புத்தகங்கள். எம்டன் தாக்குதல் பற்றி இரண்டு பாட்டுப் புத்தகங்கள் வெளிவந்தன. அவற்றில் ஒன்றை எழுதிய ஏ.எம். முண்டியா பிள்ளை, வேப்பேரியின் சட்ட நாயக்கன் தெருவிலும் வெங்கடாசல முதலி தெருவிலும் குண்டுகள் விழுந்ததையும், நெல் குத்திக்கொண்டிருந்த ஒரு பெண் சிதறலால் காயமடைந்ததையும் பாடியிருக்கிறார். மக்களுக்கு நம்பிக்கை ஊட்டவே இவை ஆங்கிலேயர்களால் ஊக்குவிக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்கிறார் தியடோர் பாஸ்கரன்.
'எம்டன்': தமிழுக்கு வந்த ஜெர்மன் சொல்
இந்தத் தாக்குதலின் மிக நீடித்த தடயம் ஒரு சொல். தமிழிலும், குறிப்பாகச் 'சென்னைத் தமிழிலும்', 'எம்டன்' என்பது துணிச்சலும் சாமர்த்தியமும் கொண்டவனைக் குறித்தது; சில இடங்களில் கண்டிப்பான, அதிகாரம் செலுத்தும் பெரியவரையும் குறித்தது. எம்டன் வரலாற்றை எழுதிய ஆர்.கே. லாக்னர் (R.K. Lochner), தமிழில் இந்தச் சொல் 'தன்னையும் சுற்றுப்புறத்தையும் முழுக் கட்டுக்குள் வைத்திருக்கும் சாமர்த்தியசாலி' என்று பொருள்படுவதாக 1979-இல் பதிவு செய்தார். ஆர்.கே. நாராயண் 'எம்டன்' என்ற பெயரிலேயே, எல்லோரையும் அடக்கியாண்ட ஒரு முதியவரைப் பற்றிய சிறுகதை எழுதினார். ஊர்களில் 'எம்டன் டீக்கடை'களும் இருந்தன. இன்றைய இளைய தலைமுறையிடம் இந்தச் சொல் மறைந்து வருகிறது என்கிறார் சென்னை வரலாற்றாசிரியர் ஸ்ரீராம் வி.
பினாங்கு முதல் கோகோஸ் தீவுகள் வரை
சென்னையிலிருந்து எம்டன் தெற்கே புதுச்சேரி, இலங்கை வழியாகச் சென்று, கொழும்பு அருகிலும் மாலத்தீவு, லட்சத்தீவுப் பகுதிகளிலும் மேலும் பல கப்பல்களைப் பிடித்தது. தொலைதூர டியேகோ கார்சியா தீவில் போர் தொடங்கியதே தெரியாத மக்களிடம் நிம்மதியாக நிலக்கரி நிரப்பிக்கொண்டது.
1914 அக்டோபர் 28 விடியற்காலையில், பிரிட்டிஷ் கப்பல் போலத் தோன்றுவதற்காகப் போலியான நான்காவது புகைபோக்கியைப் பொருத்திக்கொண்டு, மலாயாவின் பினாங்கு (Penang) துறைமுகத்துக்குள் நுழைந்தது எம்டன். அங்கே நின்றிருந்த ரஷ்யப் போர்க்கப்பல் ஜெம்சுக் (Zhemchug) டார்பிடோக்களாலும் பீரங்கிக் குண்டுகளாலும் வெடித்து மூழ்கியது; 80-க்கும் மேற்பட்ட ரஷ்ய மாலுமிகள் இறந்ததாகக் கணக்கிடப்படுகிறது. வெளியேறும் வழியில் பிரெஞ்சு நாசகாரிக் கப்பல் மூஸ்கே (Mousquet) மூழ்கடிக்கப்பட்டது; அதன் மாலுமிகளில் உயிர் பிழைத்தவர்களைக் கடலிலிருந்து மீட்ட பிறகே எம்டன் தப்பிச் சென்றது.
முல்லரின் கடைசி இலக்கு, ஆஸ்திரேலியாவையும் ஆசியாவையும் இணைத்த தந்தி - வானொலி நிலையம் இருந்த கோகோஸ் (கீலிங்) தீவுகளின் (Cocos (Keeling) Islands) டைரக்ஷன் தீவு. நவம்பர் 9 காலை, துணைத் தளபதி ஹெல்முத் வான் மூக்கே (Hellmuth von Mücke) தலைமையில் சுமார் 50 பேர் கரையிறங்கி நிலையத்தைச் சேதப்படுத்தினர். ஆனால் அதற்கு முன்பே நிலைய ஊழியர்கள் அபாய அழைப்பை அனுப்பிவிட்டனர். அருகே ஆஸ்திரேலிய, நியூசிலாந்து வீரர்களை ஏற்றிச் சென்ற கப்பல் அணிவகுப்பிலிருந்து HMAS சிட்னி (HMAS Sydney) விரைந்து வந்தது. வேகமும் பெரிய 6 அங்குலப் பீரங்கிகளும் கொண்ட சிட்னியிடம் சுமார் இரண்டு மணி நேரப் போரில் எம்டன் நொறுங்கியது. உயிர்களைக் காக்க, முல்லர் கப்பலை வடக்கு கீலிங் தீவின் பவளப்பாறையில் கரைசேர்த்தார்.
ஆஸ்திரேலியக் கடற்படையின் கணக்குப்படி எம்டனின் 316 பேரில் 134 பேர் இறந்தனர், 65 பேர் காயமடைந்தனர் (வேறு கணக்குகள் 130-131 என்கின்றன); சிட்னியில் நால்வர் இறந்தனர். முல்லர் போர்க் கைதியானார். கரையில் சிக்கிய மூக்கேயின் குழுவோ, 'ஆயிஷா' (Ayesha) என்ற பழைய பாய்மரக் கப்பலைக் கைப்பற்றித் தப்பி, சுமத்ராவின் படாங், ஏமன், அரேபியப் பாலைவனம் வழியாக 1915 நடுவில் துருக்கியின் கான்ஸ்டான்டிநோபிளை அடைந்தது. எம்டன் வீரர்கள் தங்கள் பெயரோடு 'எம்டன்' என்று சேர்த்துக்கொள்ள கெய்சர் அனுமதி அளித்தார்.
செண்பகராமன் பிள்ளை: வரலாறா, மரபுக் கதையா?
தமிழ்நாட்டிலும் கேரளத்திலும் பரவலாகச் சொல்லப்படும் ஒரு கதை உண்டு: திருவனந்தபுரத்தில் பிறந்த தமிழரான விடுதலைப் போராட்ட வீரர் செண்பகராமன் பிள்ளை எம்டன் கப்பலில் இருந்து, சென்னையில் எங்கே சுட வேண்டும் என்று முல்லருக்கு வழிகாட்டினார் என்பது. அவருடைய குடும்பத்தினரும் பல இந்திய நூல்களும் இதை உறுதியாகச் சொல்கின்றன. ஆனால் ஜெர்மன் ஆவணங்களில் இதற்குச் சான்று இல்லை. சென்னையில் உரையாற்றிய ஜெர்மன் வரலாற்றாசிரியர் ஜோக்கிம் பாட்ஸே (Joachim Bautze), எம்டனின் ஆவணங்களில் அவர் பெயரையே பார்த்ததில்லை என்றார்; எஸ். முத்தையா, ஸ்ரீராம் வி. போன்ற சென்னை வரலாற்றாசிரியர்களும் இது நிரூபிக்கப்படாத கூற்று என்கின்றனர். ஜெர்மனியில் இருந்தபடி இந்திய விடுதலைக்காக அவர் உழைத்தது உண்மை; அடையாறு காந்தி மண்டபத்தில் அவருக்குச் சிலையும் உள்ளது. ஆனால் எம்டனில் அவர் இருந்தார் என்பது, இப்போதைக்கு, மரபுக் கதையே.
கட்டுக்கதையும் சான்றும்
- பெரும் சேதமா? பொருள் இழப்பு சில எண்ணெய்த் தொட்டிகள், சில கட்டடங்கள், சில உயிர்கள் மட்டுமே. உண்மையான அடி மனதுக்கும் பொருளாதாரத்துக்கும்தான்: கப்பல் போக்குவரத்து நின்றது, பிரிட்டிஷ் கடற்படை மீதான நம்பிக்கை குலைந்தது.
- எல்லோரும் ஓடினார்களா? கிரிக்கெட் எழுத்தாளர் கே.என். பிரபு, 1914 குண்டுவீச்சைவிட 1943-இல் ஜப்பானிய விமானங்கள் துறைமுகம் அருகே குண்டு வீசியபோதுதான் அதிக பீதி ஏற்பட்டதாகக் கேள்விப்பட்டதாக எஸ். முத்தையாவிடம் கூறினார். செய்தித்தாள்கள் கட்டுப்படுத்தப்பட்டதால், வெளியேறியோரின் சரியான எண்ணிக்கை தெரியாது.
- 'கடைசி கனவான் போர்வீரன்'? கைதிகளிடம் முல்லர் காட்டிய மரியாதை நன்கு பதிவானது. ஆனாலும் அவரது தாக்குதல்களில் பொதுமக்களும் மாலுமிகளும் உயிரிழந்தனர் என்பதையும் மறக்கக்கூடாது.
இன்றும் எஞ்சியிருக்கும் தடயங்கள்
பாரிமுனையில் சென்னை உயர் நீதிமன்றச் சுற்றுச்சுவரின் கிழக்குப் பக்கத்தில் உள்ள சிறிய கல்வெட்டுப் பலகை, எம்டன் குண்டு விழுந்த இடத்தை இன்றும் நினைவூட்டுகிறது. ராயபுரம் கிளைவ் பீரங்கித் தளத்தில் இருந்த இதுபோன்ற பலகை, மேம்பாலம் கட்டியபோது இடிக்கப்பட்டதாக 'ஃப்ரண்ட்லைன்' குறிப்பிடுகிறது; மீட்கப்பட்ட சில குண்டுகள் புனித ஜார்ஜ் கோட்டை அருங்காட்சியகத்தில் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டன. சென்னையை நோக்கிச் சுட்ட எம்டனின் பீரங்கிகளில் ஒன்று, இன்று ஆஸ்திரேலியாவின் சிட்னி நகர ஹைட் பார்க்கில் நினைவுச் சின்னமாக நிற்கிறது.
முதல் உலகப் போரின் முழுக் கதையையும் ஒரே கட்டுரையில் அறிய எங்கள் முதல் உலகப் போர்: காரணங்கள், அகழிப் போர், போர் நிறுத்தம் கட்டுரையைப் படிக்கலாம். சென்னையின் பிற வரலாற்றுச் சுவடுகளுக்கு சென்னையின் முதல் சாதனைகள் கட்டுரையைப் பாருங்கள்.
ஒரே பார்வையில்
| காலம் | 1914 ஆகஸ்ட் நடுவில் தனிப் பயணம் தொடக்கம்; செப். 10 முதல் வங்கக் கடல் வேட்டை; செப். 22 சென்னை; அக். 28 பினாங்கு; நவ. 9 கோகோஸ் தீவுகளில் முடிவு |
| இடங்கள் | வங்காள விரிகுடா, சென்னை, இலங்கை, டியேகோ கார்சியா, பினாங்கு (மலேசியா), கோகோஸ் (கீலிங்) தீவுகள் |
| தரப்புகள் | ஜெர்மனி - பிரிட்டன், ஆஸ்திரேலியா, ரஷ்யா, பிரான்ஸ், ஜப்பான் |
| தளபதிகள் | கார்ல் வான் முல்லர், ஹெல்முத் வான் மூக்கே (எம்டன்); ஜான் குளோசப் (HMAS சிட்னி) |
| சென்னைத் தாக்குதல் | சுமார் 125-130 குண்டுகள்; இரண்டு எண்ணெய்த் தொட்டிகள் எரிந்தன; 3 முதல் 5 பேர் உயிரிழப்பு, 13 முதல் 26 பேர் காயம் (ஆதாரத்தைப் பொறுத்து) |
| விளைவு | சுமார் 21-25 வணிகக் கப்பல்கள், 2 போர்க்கப்பல்கள் இழப்பு; எம்டன் அழிவு, சுமார் 130-134 ஜெர்மன் வீரர்கள் உயிரிழப்பு |
| தமிழ்நாட்டுத் தடம் | 'எம்டன்' என்ற தமிழ்ச் சொல்; உயர் நீதிமன்றக் கல்வெட்டு; குஜிலி பாட்டுப் புத்தகங்கள் |
அடுத்த பகுதி
பகுதி 5: முதல் உலகப் போரில் இந்திய வீரர்கள்: ஃபிளாண்டர்ஸ் முதல் மெசபடோமியா வரை. பத்து லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட இந்தியர்கள் கடல் கடந்து இந்தப் போரில் பணியாற்றினர். ஃபிளாண்டர்ஸ் அகழிகள் முதல் மெசபடோமியா, கிழக்கு ஆப்பிரிக்கா, கலிப்போலி வரை சென்ற அவர்களின் கதையும், சென்னை மாகாண வீரர்களின் பங்கும், போருக்குப் பின் இந்தியாவுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குறுதிகளும் அடுத்த பகுதியில்.
மூலங்கள்
- The battle between HMAS Sydney and SMS Emden, Royal Australian Navy
- The Sydney-Emden Engagement, Australian War Memorial
- SS Killin stopped by SMS Emden in the Bay of Bengal, 13 September 1914, Imperial War Museums
- S. Theodore Baskaran, 'Guns of Emden', Frontline (2009)
- Emden, the raider, Frontline (2014)
- Discovered: Pictures of Madras after Emden struck, The Hindu (2012)
- Sriram V., 'Chempakaraman Pillai: the mystery man on the German cruiser Emden', The Hindu (2024)
- Did a Tamil man from Trivandrum mastermind the bombing of British Madras during World War I?, Scroll.in (2016)
