இது, வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலம் முதல் நவீன தமிழ்நாடு வரையிலான தமிழ் வரலாற்றைக் காலவரிசைப்படி சொல்லும் எங்கள் தொடரின் இருபத்தாறாம் பகுதி. இருபத்தைந்தாம் பகுதியை – பிற்காலப் பாண்டியர் (இரண்டாம் பேரரசு) – சடையவர்மன் சுந்தரபாண்டியன் – இங்கே படிக்கலாம்.
கி.பி. 1290-களின் தொடக்கத்தில், குப்லாய் கானின் அரசவையிலிருந்து வீடு திரும்பும் வழியில் ஒரு வெனிஸ் வணிகன் தமிழகக் கிழக்குக் கரையை அடைந்தான். முஸ்லிம் புவியியலாளர்கள் அந்தக் கரையை மஅபர் (Ma'bar) என்றழைத்தனர். அவன் பின்னர் எழுதவைத்த மார்கோ போலோவின் பயணங்கள் என்ற நூல், ஐரோப்பாவுக்கு இரண்டாம் பாண்டியப் பேரரசின் வணிக உச்சத்தை முதன்முதலில் விரிவாகச் சித்தரித்தது: மன்னார் வளைகுடாவின் முத்துக் குளிப்பும், காயல் துறைமுகத்தின் குதிரை வணிகமும், வெளிநாட்டினர் "ஐந்து முடிசூடிய சகோதர மன்னர்கள்" என எண்ணும் அளவுக்கு நெருக்கடியான பாண்டிய அரசகுலமும்.
மார்கோ போலோ மஅபரைக் கண்டுபிடிக்கவில்லை. பாரசீக, அரபு எழுத்தாளர்கள் ஏற்கனவே குமரி முதல் நெல்லூர் வரையிலான கோரமண்டல் கரைக்கு அந்தப் பெயரைப் பயன்படுத்தினர். ஆனால் போலோ சேர்த்தது நிறம், எண்கள், பெயர்கள் — அவற்றைத் தமிழ் கல்வெட்டுகளோடு இணைத்துப் பார்க்கும் வேலை இன்னும் நடக்கிறது. இந்தப் பகுதி, மாறவர்மன் குலசேகரன் I (சு. 1268–1310) காலப் பாண்டிய வரலாற்றோடு போலோவின் குறிப்புகளை ஒப்பிட்டு, எங்கே இருவரும் ஒத்துப்போகிறார்கள், எங்கே வாதம் இருக்கிறது, எங்கே நமக்குத் தெரியவில்லை என்பதைத் தெளிவாக்குகிறது.
மார்கோ போலோ யார்? எப்போது வந்தான்?
மார்கோ போலோ (சு. 1254–1324) தன் தந்தையும் சிறிய தந்தையுடன் வெனிஸை விட்டுச் சீனா சென்று, சு. 1292–95-இல் கடல் வழியாகத் திரும்பினான். பெரும்பாலான ஆய்வாளர்கள் அவனது இந்திய நிறுத்தங்களை — மஅபர் உட்பட — இந்த வீடு திரும்பும் பயணத்திலேயே வைக்கின்றனர். சு. 1298-இல் ஜெனோவாச் சிறையில் அவன் தன் அனுபவங்களை எழுதவைத்தான்; நூல் பல மொழிகளிலும் பல பதிப்புகளிலும் உள்ளதால் சிறு விவரங்கள் மாறுபடும்.
சர் ஹென்றி யூல் தன் புகழ்பெற்ற அடிக்குறிப்புப் பதிப்பில் சொல்லும் எச்சரிக்கை இன்றும் பொருந்தும்: போலோ (அல்லது அவன் எழுத்தர்) சில இடங்களில் கேள்விப்பட்டதைக் கண்ணால் கண்டதோடு கலந்துவிடுகிறான். அவன் பெயரிடும் ஒவ்வொரு ஊருக்கும் தானே சென்றிருக்க வேண்டும் என்பதில்லை. ஆனால் மஅபர் பற்றிய அத்தியாயங்களில் முத்துக் காலம், மீன் மந்திரவாதிகள், குதிரை இறப்பு விகிதம், வெற்றிலை மரியாதை போன்ற உள்ளூர் நுட்பங்கள் அடர்த்தியாக இருப்பதால், அவனோ அல்லது நெருக்கமான தகவலாளரோ கரையில் உண்மையிலேயே காலம் கழித்திருக்கக் கூடும்.
மஅபர்: வேறு பெயரில் பாண்டியக் கரை
அரபு மொழியில் மஅபர் என்றால் கடத்தல் அல்லது போக்குவரத்து இடம். யூலும் பிற ஆய்வாளர்களும் இதை, அரேபியா–வளைகுடாக் கப்பல்கள் அதிகம் தொடும் கோரமண்டல் கரைக்கு முஸ்லிம்கள் வைத்த பெயராகக் கொள்கின்றனர். போலோவின் சமகாலத்தவர் வசாஃப், மஅபர் கொல்லம் (குயிலான்) முதல் நிலாவார் (நெல்லூர்) வரை "கடல் கரையோரமாக ஏறக்குறைய 300 பரசங்கு" நீளம் கொண்டது என்றும், அந்நாட்டு மொழியில் மன்னனை தேவர் என்பர் என்றும் எழுதுகிறார்.
இந்தப் புவியியல், சடையவர்மன் சுந்தரபாண்டியன் I நெல்லூர் வரை வடக்கு அதிகாரத்தை நீட்டிய பிறகும், மாறவர்மன் குலசேகரன் I சோழ–தொண்டை நாடுகளைப் பல தசாப்தங்கள் வைத்திருந்த நிலையோடும் பொருந்துகிறது. பழைய கொற்கை போன்ற துறைமுகங்களின் இடத்தை, முதன்மை வணிக நகரமாக காயல் (போலோவின் Cail) பிடித்திருந்தது — இன்றைய தூத்துக்குடி மாவட்டத்தில் தாமிரபரணி முகத்துக்கு அருகில்.
ஐந்து சகோதரர்களும் இரண்டு பெயர்களும்
போலோவின் மஅபர் அத்தியாயங்கள் இன்னும் பாண்டிய ஆய்வை இயக்கும் ஒரு கூற்றோடு தொடங்குகின்றன: மாகாணத்தை ஐந்து சொந்த சகோதர மன்னர்கள் ஆளுகின்றனர். முத்துக் குளிப்புப் பகுதியில் சொண்டர் பந்தி தாவர் (Sonder Bandi Davar = சுந்தரபாண்டிய தேவர்) என்ற பெயர்; மேற்கு நோக்கிய பெருந்துறைமுகமான காயலில் அஷார் / அஸ்கியார் (Ashar / Asciar), "ஐந்து சகோதர மன்னர்களில் மூத்தவன்" என்ற பெயர்.
கே. ஏ. நீலகண்ட சாஸ்திரி The Pandyan Kingdom (1929)-இல் அஸ்கியாரை (குல)சேகரன் என்ற பெயரின் சிதைவாகவும், வசாஃபின் கலேச தேவர் என்பவரோடும் இணைத்து, அவனை மாறவர்மன் குலசேகரன் I என அடையாளம் காண்கிறார். சொண்டர் பந்தியை, 1250-களின் புகழ்பெற்ற சுந்தரனோடு அல்லாமல், சு. 1276-இல் அரியணை ஏறிய சடையவர்மன் சுந்தரபாண்டியன் II போன்ற ஒரு இணையரசனோடு எச்சரிக்கையாக இணைக்கிறார். ரோடெரிக் ப்டாக் (Roderich Ptak) யுவான்–மிங் காலச் சீன அறிக்கைகளை ஆய்வு செய்து அதே வரைபடத்தை ஆதரிக்கிறார்: சு. 1290-இல் காயலை அஷார்/குலசேகரன் கட்டுப்படுத்துதல்; ஒரு சுவான்டன் (சுந்தரன்) இணையரசனாக இருக்க வாய்ப்பு; சீன, பாரசீக மூலாதாரங்களிலும் மஅபரில் ஐந்து அரசர்கள் பற்றிய குறிப்பு.
சாஸ்திரி "ஒவ்வொரு தலைமுறையிலும் நிரந்தர ஐந்து பாண்டியர் அரசியலமைப்பு" என்ற கொள்கையை ஏற்கவில்லை. ஒரு முதன்மை மன்னன்; அவனுக்குக் கீழ் இளவரசர்கள் மாகாணங்களை அரசுபோல் ஆளுதல் — பதின்மூன்றாம் நூற்றாண்டு இறுதிக் கல்வெட்டுகள் காட்டும் நிலை இதுவே. போலோவும் வசாஃபும் சொல்லும் "ஐந்து சகோதரர்கள்" என்பதை, நெருக்கடியான இணையாட்சியின் வெளிநாட்டுச் சுருக்கமாகவே கொள்வதே நல்லது.
போலோ இன்னும் ஒரு குடும்பக் கதையைச் சேர்க்கிறான்: தாய் உயிரோடு இருக்கும்போது, சகோதரர் சண்டையிட்டால் தன் மார்பகங்களையும் கருவறையையும் கிழித்துக்கொள்வேன் என அச்சுறுத்திப் பிரித்தாள்; அவள் இறந்த பின் அவர்கள் ஒருவரையொருவர் அழிப்பார்கள். போலோ வந்த இருபது ஆண்டுகளுக்குள் குலசேகரனின் மகன்கள் சுந்தரனும் வீரனும் கடும் வாரிசுப் போர் நடத்தினர் — அதுவே மாலிக் காபூரைத் தெற்கே அழைத்த வாயில். தாய் கதை நாட்டுப்புற மரபாக இருக்கலாம்; சகோதர விரிசல் உண்மை.
முத்து: மன்னார் வளைகுடா
போலோவின் முத்து அத்தியாயம் இந்தியப் பகுதிகளிலேயே மிகத் துல்லியமான ஒன்று. இலங்கைக்கும் நிலப்பரப்புக்கும் இடையே கடல் ஆழம் பத்து அல்லது பன்னிரண்டு பாதம் (சில இடங்களில் இரண்டு). குளிப்பவர்கள் ஏப்ரல் தொடக்கம் முதல் மே நடுப்பகுதி வரை வேலை செய்கின்றனர்; முதலில் பெட்டலார் என்ற இடத்தில் கூடி, பிறகு வளைகுடாவுக்குள் அறுபது மைல் செல்கின்றனர். வணிகர்கள் பருவத்துக்குக் குளிப்போரைக் கூலிக்கு அமர்த்துகின்றனர்; மன்னன் பிடிபட்டதில் பத்தில் ஒரு பங்கு வாங்குகிறான்; மீன் மந்திரம் செய்வோர் (அப்ராயமன் — போலோவின் எழுத்தில் பிராமணர்) இருபத்தில் ஒரு பங்கு வாங்கி, பகலில் குளிப்போரைக் காத்து இரவில் மந்திரத்தைக் கலைக்கின்றனர். குளிப்போர் இடுப்பில் வலைப் பையுடன் நான்கு முதல் பன்னிரண்டு பாதம் வரை இறங்குகின்றனர். மே நடுவுக்குப் பிறகு அங்கே சிப்பிகள் மறைகின்றன; சுமார் 300 மைல் தொலைவில் செப்டம்பர்–அக்டோபரில் வேறொரு படுகை உள்ளதாம்.
அரை சாஜியோ-வுக்கு மேல் எடையுள்ள முத்தை ஏற்றுமதி செய்ய மன்னன் தடை விதிக்கிறான்; விருப்பமான கற்களை இரட்டை விலைக்கு வாங்குகிறான். இவை தமிழ் அல்லது பிற்கால ஐரோப்பிய முத்துக் கரை அறிக்கைகளுக்கு முரணாக இல்லை. போலோ தானே மூழ்கினான் என்பதை இது நிரூபிக்கவில்லை; ஆனால் அவனது தகவலாளர்கள் தொழிலின் கால அட்டவணையையும் வரியையும் அறிந்திருந்தனர் என்பதைக் காட்டுகிறது.
காயல்: ஹோர்மூஸ், கிஷ், ஏடனிலிருந்து குதிரைகள்
போலோவின் காயில் / காயல் கணக்கின் மையம். "மேற்கிலிருந்து வரும் எல்லாக் கப்பல்களும் — ஹோர்மூஸ், கிஷ், ஏடன், அரேபியா முழுவதிலுமிருந்து — குதிரைகளையும் பிற விற்பனைப் பொருள்களையும் ஏற்றி இந்நகரில்தான் தொடுகின்றன." காயலின் மன்னன் அஸ்கியார் "வணிகர்களுக்கும் அயலவருக்கும் பெரும் அனுகூலம் காட்டுகிறான்."
யூலுக்கு உதவிய இறையியலாளர்–அறிஞர் ராபர்ட் கால்டுவெல், காயலை இன்றைய கடற்கரைக்கு ஒரு மைல் அரைத் தொலைவில் உள்ள பழைய காயல் (தாமிரபரணி கரையில்) என நிர்ணயித்தார் — நவீன காயல்பட்டினம் அல்ல; அது பழைய பெயரைப் பின்னர் ஏற்ற குடியிருப்பு என்று உள்ளூர் மரபு. கால்டுவெல் இடிபாடுகள், சீனப் பீங்கான் ஓடுகள், முத்துச் சிப்பிகள், இன்னும் நாட்டுப் படகுகள் பயன்படுத்தும் நங்கூரத் தளம் ஆகியவற்றை விவரித்தார். ஆற்றின் வண்டலால் கரை மாறியிருந்தாலும், இந்த அடையாளமே இன்றுவரை தரமானதாக உள்ளது.
குதிரைகள்தான் மையம். தென்னாட்டில் போர்க்குதிரைகள் நன்றாக வளரா; ஒவ்வொரு படைக்கும் அவை தேவை. போலோவின்படி மஅபர் மன்னன் ஆண்டுக்கு 2,000-க்கு மேல் குதிரை வாங்க விரும்புகிறான்; நான்கு சகோதர மன்னர்களும் அப்படியே — மொத்தம் சுமார் பத்தாயிரம் அளவு கோரிக்கை. ஆண்டின் இறுதியில் நூறு கூட மிஞ்சாது: பராமரிப்புத் தெரியாமை, குதிரை மருத்துவர் இன்மை; அடுத்த பருவ விற்பனைக்கு விலங்குகள் இறப்பதே வசதி என்ற வணிகர் சூழ்ச்சி என்றும் போலோ சொல்கிறான். வசாஃப் தனியாக ஒரு நிலை ஒப்பந்தத்தைப் பதிவு செய்கிறார்: கிஷ் தீவிலிருந்து மட்டும் ஆண்டுக்கு சுமார் 1,400 குதிரைகள், ஒன்றுக்கு 220 தினார் சிவப்புப் பொன்; வழியில் இறந்த குதிரைக்கும் விலை. எலிசபெத் லாம்போர்ன் இந்தப் பசிக்கு "குதிரை வெறி" (horsemania) என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தியுள்ளார். போலோ, வசாஃப், ரஷீதுத்தீன் ஆகியோரின் எண்கள் நெருக்கமாக இருப்பதால், இவை பகிரப்பட்ட வணிகத் தகவலாகவே தோன்றுகின்றன — முழுக் கற்பனை அல்ல.
இவ்வாறு காயல், பாண்டியரின் இராணுவத் தேவையையும் இல்கானிய–வளைகுடாக் கடல் விநியோகத்தையும் இணைத்தது. பழைய யவன வணிகம் (அரிக்கமேட்டில் ரோமானிய மதுக் குடங்கள்) வேறான காலம்; ஆனால் கடலை நம்பி வாழும் தமிழ் மரபின் தொடர்ச்சியே.
மொதுபள்ளி: பயண வரைபடத்தின் விளிம்பு
மஅபருக்கு வடக்கே போலோ முத்பிலி (ஆந்திரக் கரையின் மொதுபள்ளி) பற்றியும், காகதீய உலகின் விதவை அரசியைப் பற்றியும், பின்னர் சிந்துபாத் கதைகளில் வந்த வைரப் பள்ளத்தாக்குப் பற்றியும் எழுதுகிறான். மொதுபள்ளி பாண்டியத் துறைமுகம் அல்ல; அவனது இந்திய அத்தியாயங்கள் கிழக்குக் கரை முழுவதும் தாவுவதை இது காட்டுகிறது. இந்த வடக்குப் பொருள் எவ்வளவு அவன் கண்ணால் கண்டது என்பது விவாதத்துக்குரியது. பாண்டிய மைய வரலாற்றுக்கு இது சூழல் மட்டும்: காயலை நிரப்பிய அதே பருவக்காற்று வலையமைப்பு தெலுங்கு, கேரள, இலங்கை நீர்களையும் இணைத்தது.
போலோ சொல்லும் சமூகக் காட்சிகள்
முத்துக்கும் குதிரைக்கும் அப்பால், போலோ மஅபர் மக்களின் அன்றாடம் பற்றியும் எழுதுகிறான். ஆணும் பெண்ணும் செல்வந்தரும் ஏழையும் — மன்னன் உட்பட — உடலை மூட ஒரு துண்டு துணியே போடுவதாகச் சொல்கிறான். மன்னன் கழுத்தில் ரத்தின மாலையும், 104 பெரும் முத்து–மாணிக்கங்களால் கோக்கப்பட்ட பட்டு நூலும் அணிகிறான்; காலை மாலை Pacauta என 104 முறை செபிப்பதற்காக அந்த நூல் என்கிறான் (பகவத் / பகவான் என்ற சொல்லின் செவிவழி வடிவம் என யூல் விளக்குகிறார்). அரை சாஜியோவுக்கு மேற்பட்ட முத்தை நாட்டை விட்டு எடுக்கத் தடை; விருப்பக் கற்களை இரட்டை விலைக்கு வாங்கும் அறிவிப்பு ஆண்டுதோறும்.
வெற்றிலை (தெம்பூல்) மெல்லும் வழக்கத்தையும், அவமானத்துக்கு இலையை முகத்தில் துப்பும் வழக்கத்தையும், அதையொட்டி மன்னன் ஆயுதம் கொடுத்து நடத்தும் சண்டையையும் விவரிக்கிறான். நூற்றுக்கணக்கான மனைவியர், உடன் இறப்பு, கோவில் அடிமைப் பெண்கள் பற்றிய குறிப்புகளும் உண்டு. இவற்றில் சில ஐரோப்பிய வாசகருக்கு "ஆச்சரியக் காட்சி"யாக எழுதப்பட்டவை; சில உள்ளூர் வழக்கத்தின் உண்மைச் சாயல் கொண்டவை. எல்லாவற்றையும் ஒரே எடையில் நம்ப வேண்டாம் என்பதே நல்ல வழி.
இந்தச் சமூகப் படம், சங்க கால மூவேந்தர் சமூகம் போன்ற இலக்கியச் சித்திரங்களிலிருந்து வேறுபட்டது. போலோ பார்த்தது பதின்மூன்றாம் நூற்றாண்டு இறுதியின் உலக வணிகத் துறைமுகச் சமூகம் — அரேபிய, பாரசீக, சீனத் தொடர்புகள் நிறைந்த, குதிரை விலையும் முத்து வரியும் அரசை ஊட்டும் ஒரு கரை.
கால்டுவெல்லும் காயலின் நிலவும்
காயலை அடையாளம் காண்பதில் ராபர்ட் கால்டுவெல்லின் கடிதம் (யூல் பதிப்பில் முழுமையாக அச்சிடப்பட்டுள்ளது) இன்னும் அடிப்படை. அவர் சொல்வது சுருக்கம் இது:
- இன்றைய காயல்பட்டினம் பழைய பெருநகரம் அல்ல; பழைய காயல் கைவிடப்பட்ட பிறகு எழுந்த குடியிருப்பு; முதலில் சோனாகர்பட்டினம் என்ற பெயர்.
- உண்மையான பழைய காயல் தாமிரபரணி கரையில், முகத்துக்கு சுமார் ஒன்றரை மைல் உள்ளே; தமிழில் காயல் என்றால் கழிமுக நீர்நிலை / லகூன்.
- கடல் வண்டலால் பழைய துறைமுகம் மூடி, நகரம் உள்நாட்டுக்குத் தள்ளப்பட்டது; இடிபாடுகள், கிணறுகள், சீனப் பீங்கான் ஓடுகள், முத்துச் சிப்பிகள் இரண்டு–மூன்று மைல் நீளத்துக்குக் கிடைக்கின்றன.
- அரேபிய–பாரசீக வணிக மரபு உள்ளூரில் நினைவில் இருந்தது; சீன வணிகம் மறந்தாலும் மட்பாண்டங்கள் சாட்சி.
1861-இல் கால்டுவெல் காயல்பட்டினப் பகுதியில் 13-ஆம் நூற்றாண்டு நாணயக் குவியலைக் கண்டார்; அதில் ஸ்பெயின் நாட்டு பீட்டர் ஆஃப் அரகான் நாணயமும் இருந்ததாகப் பிற்காலக் குறிப்புகள் சொல்கின்றன. இது போலோ சொல்லும் "உலகெங்கும் இருந்து வரும்" வணிகச் சந்திப்பை உறுதிப்படுத்துகிறது. ப்டாக் சீன யுவான் ஆவணங்களில் காயல் பகுதி (ஜியாய் / சின்சுன் போன்ற பெயர்கள்) பற்றிய குறிப்புகளைத் தொகுத்து, தென்னிந்தியா–குவான்சூ தொடர்பையும் காட்டுகிறார்.
பாண்டிய வரலாற்றுக்கு இது ஏன் முக்கியம்?
கல்வெட்டுகள் மன்னர்களின் போர், கொடை, ஆட்சியாண்டுகளைச் சொல்கின்றன. போலோ சொல்வது வேறு கோணம்: வெளியிலிருந்து பார்த்த பாண்டிய நாடு. குலசேகரனை வசாஃப் "அதிர்ஷ்டமும் மகிழ்ச்சியும் நிறைந்த அரசன்; அயல் பகைவன் நாட்டுக்குள் நுழையவில்லை" என்கிறான். போலோ அதே காலத்தின் துறைமுகச் செழிப்பைக் காட்டுகிறான். இரண்டும் சேர்ந்தால், மாலிக் காபூருக்கு முன் பாண்டியர் வெறும் போர் வீரர்கள் மட்டுமல்ல — இந்தியப் பெருங்கடல் பொருளாதாரத்தின் முக்கிய வாடிக்கையாளர்களும் ஆவார்.
அதே சமயம் போலோவின் "ஐந்து சகோதரர்" படம், பகுதி 25-இல் பார்த்த இணையாட்சிப் புதிருக்கும், குலசேகரன் மகன்களின் வாரிசுப் போருக்கும் பாலமாக அமைகிறது. செல்வம் இருந்தது; ஆனால் அரசகுல ஒருமை இல்லை. அடுத்த பகுதி அந்த விரிசல் எப்படிப் பேரழிவாக மாறியது என்பதைச் சொல்லும்.
போலோ சரியாகப் பிடித்ததும், பார்க்க முடியாததும்
உறுதியான பொருத்தங்கள். மஅபர் = பாண்டிய கோரமண்டல்; செழிப்பான காயல்; ஹோர்மூஸ்–கிஷ்–ஏடன் குதிரை இறக்குமதி; மன்னார் முத்துக் குளிப்பும் அரச வரியும்; ஒரே நேரத்தில் பல பாண்டிய அரசர்கள்; அவர்களில் ஒருவனை வெளிநாட்டினர் குலசேகரன் / கலேச / அஸ்கியார் எனக் கேட்டது; முத்து–ரத்தினச் செல்வம்.
விவாதத்துக்குரியவை. போலோ தங்கிய துல்லிய மாதங்கள்; பெயரிடும் ஒவ்வொரு இடத்துக்கும் தானே சென்றாரா; பல சுந்தரபாண்டியர்களில் சொண்டர் பந்தி யார்; "ஐந்து சகோதரர்கள்" சாஸ்திரியின் இணையரசர்களோடு ஒன்றுக்கு ஒன்று பொருந்துமா; கால்டுவெல்லின் காயல் நிலவியல்; நூற்றுக்கணக்கான மனைவியர், வெற்றிலைத் துப்பல் சண்டை, குதிரைப் புறக்கணிப்புச் சூழ்ச்சி போன்ற உவமைக் காட்சிகள்.
கல்வெட்டுகள் சேர்ப்பது. கோயில் கொடைகள், வானியல் ஆட்சியாண்டுகள், ஆரியச் சக்கரவர்த்தியின் இலங்கைப் படையும் புனிதப் பல்லும் (சு. 1284), தமிழ் நிர்வாகத்தின் அமைப்பு — இவை பயணங்கள் நூலில் மெல்லியவை அல்லது இல்லை. போலோ ஒரு துறைமுகக் கண்ணாடி; அரசவை நாளேடு அல்ல.
காலவரிசை
| ஆண்டு (தோராயம்) | நிகழ்வு | உறுதி |
|---|---|---|
| 1251 – சு. 1268 | சடையவர்மன் சுந்தரபாண்டியன் I; பேரரசு உச்சம் | உறுதி |
| சு. 1268 – சு. 1310 | மாறவர்மன் குலசேகரன் I ஆட்சி | ஏறக்குறைய உறுதி |
| சு. 1276 | சடையவர்மன் சுந்தரபாண்டியன் (II) இணையரசனாக | ஏறக்குறைய உறுதி |
| சு. 1284 | ஆரியச் சக்கரவர்த்திப் படை; புனிதப்பல் பாண்டிய நாட்டுக்கு | ஏறக்குறைய உறுதி |
| சு. 1292–95 | போலோவின் வீடு திரும்பும் பயணம்; மஅபர் அத்தியாயங்கள் இக்காலத்தைப் பிரதிபலிப்பு | தோராயம் |
| சு. 1290கள் | வெளிநாட்டு அறிக்கைகளில் காயல் அஸ்கியார்/குலசேகரன் வசம் | ஏறக்குறைய உறுதி |
| சு. 1298 | ஜெனோவாவில் போலோ நூலை எழுதவைத்தல் | ஏறக்குறைய உறுதி |
| சு. 1310–11 | வாரிசுப் போர்; மாலிக் காபூர் படையெடுப்புத் தொடக்கம் | விவரங்கள் விவாதம் |
உறுதியாகச் சொல்லக்கூடியவை
- உறுதி: 1290-களில் பாண்டியக் கரை இந்தியப் பெருங்கடலின் செழுமையான வணிகக் கரைகளில் ஒன்று; போலோவின் மஅபர் அந்தக் கரை; காயல் குதிரை–முத்துத் துறைமுகத்தின் நட்சத்திரம்; பல பாண்டியர் இணை ஆட்சி; குலசேகரன் I தான் அஸ்கியார் / கலேச தேவருக்குச் சிறந்த பொருத்தம்.
- எச்சரிக்கை: மஅபருக்குள் போலோவின் தனிப்பட்ட பாதை; ஒவ்வொரு "சகோதரனுக்கும்" பெயர் சமன்பாடு; பயணங்கள் நூலின் பதிப்பு அடுக்குகள் எண்களையும் வழக்கங்களையும் பெரிதாக்கியிருக்க வாய்ப்பு.
அடுத்த பகுதி
அடுத்த பகுதியில், ஐந்து மன்னர்களின் தாய் கதை முன்னறிவிப்பது போலத் தோன்றும் நெருக்கடிக்குச் செல்கிறோம்: மாலிக் காபூரின் படையெடுப்பும் மதுரைச் சுல்தானகமும் — தில்லிப் படை தமிழகத்துக்குள் எப்படி நுழைந்தது, பாண்டிய அரசகுலத்துக்கு என்ன ஆயிற்று, சிதைவிலிருந்து ஒரு குறுகிய சுல்தானகம் எப்படி எழுந்தது.
ஆதாரங்கள்
- ஹென்றி யூல் & ஹென்றி கோர்டியே, The Book of Ser Marco Polo, தொகுதி 2 (1903) — Project Gutenberg HTML (மஅபர், முத்து, காயில், முத்பிலி அத்தியாயங்களும் அடிக்குறிப்புகளும்).
- அதே பதிப்பு — Gutenberg நூல் பக்கம்.
- யூல் தொகுதி 2 — Internet Archive வரிவடிவம்.
- Digital Silk Road / Toyo Bunko — மஅபர் அத்தியாயப் பக்கப் படம்.
- கே. ஏ. நீலகண்ட சாஸ்திரி, The Pandyan Kingdom (1929) — Internet Archive.
- ரோடெரிக் ப்டாக், "Yuan and Early Ming Notices on the Kayal Area in South India," BEFEO 80 (1993) — Persée.
- எஸ். கிருஷ்ணசுவாமி அய்யங்கார், South India and Her Muhammadan Invaders — Internet Archive.
- South Indian Inscriptions, தொகுதி XXIV — பாண்டியர் பகுதி (What Is India).
- தி இந்து: "A great slice of history".
- ஃப்ரண்ட்லைன்: "Poetry in stone".
- தி இந்து: "Let the temples keep their secrets".
இணைக்கப்படாதவை: யூல் அடிக்குறிப்புகளிலும் ப்டாக்கிலும் மேற்கோள் காட்டப்படும் வசாஃப், ரஷீதுத்தீன்; என். சேதுராமன், The Imperial Pandyas (1978); எலிசபெத் லாம்போர்னின் குதிரை வணிகக் கட்டுரை (OpenEdition/TMG பக்கம் இங்கிருந்து JS சவால் காட்டுவதால் நேரடி இணைப்பு இல்லை).
