Sunday, November 22, 2026
Tamillifestyle
Tamil Lifestyle
Logo
Home ஆரோக்கியம் அழகு குறிப்புகள் சமையல் ஆன்மீகம் ஜோதிடம் கோயில்கள் பயணம் தொழில்நுட்பம் வணிகம் கல்வி & வேலை விளையாட்டு வாகனம் உலகம் குழந்தை வளர்ப்பு உடற்பயிற்சி வரலாறு பொழுதுபோக்கு BMI Calculator Traditional Remedies Dream Meanings Baby Names About Us Contact Editorial Policy
வரலாறு

தமிழ் வரலாறு பகுதி 32: ராமநாதபுரம் சேதுபதிகள்

தமிழ் வரலாறு பகுதி 32: ராமநாதபுரம் சேதுபதிகள்

இது HorizonDesk / Tamil Lifestyle-இன் தமிழ் வரலாற்றுத் தொடரின் 32-ஆம் பகுதி. முந்தைய பகுதி: பகுதி 31: தஞ்சை மராட்டியரும் இரண்டாம் சரபோஜியும்.

தமிழகத்தின் தென்கிழக்கு முனையில் செம்மண் சமவெளியும் பனைமரங்களும் முடியும் இடத்தில், இலங்கையை ஏறக்குறையத் தொடும் தீவுகளும் மணல் திட்டுகளும் வரிசையாக நீள்கின்றன. ராமாயணத்தில் ராமனின் படை இலங்கைக்குக் கட்டிய பாலம் இதுவே என்பது நம்பிக்கை; அதனால் இதற்குச் "சேது" என்று பெயர். அதன் நடுவில், ராமேசுவரம் தீவில் ராமநாதசுவாமி கோயில் நிற்கிறது. இந்தக் கடற்கரையை ஆண்டவர்கள் அந்தப் பெயரையே தம் பட்டமாக்கிக் கொண்டனர் — சேதுபதிகள், அதாவது "சேதுவின் காவலர்கள்". சு. 1605 முதல் ராமநாதபுரத்தை (முகவை, ஆங்கிலத்தில் Ramnad) தலைநகராகக் கொண்டு ஆண்ட இந்த மறவர் மரபு மதுரை நாயக்கருடனும் தஞ்சையுடனும் ஐரோப்பியக் கம்பெனிகளுடனும் மோதியது; இருபதாம் நூற்றாண்டு வரை ஜமீன்தார்களாகவும் புரவலர்களாகவும் நீடித்தது.

சேதுவின் காவலர்கள்

சேதுபதிகளின் தோற்றம் பற்றிய மரபுக் கதைகள் புராணச் சாயல் கொண்டவை. ராமனே இந்தக் கடற்கரையைக் காக்க ஏழு பேரை நியமித்தான், அவர்களில் தலைவரின் வழி வந்தவர்களே சேதுபதிகள் என்று ஓர் அரசவை வரலாறு சொல்கிறது. மறவர்கள் இலங்கையிலிருந்து வந்தவர்கள் என்று இன்னொரு மரபு கூறுகிறது. 1868-இல் The Madura Country நூலை எழுதிய ஜே. எச். நெல்சன் இந்தக் கதைகளைப் பதிவு செய்தாலும், எதையும் உறுதிப்படுத்த முடியவில்லை என்றே எழுதினார். இன்றைய ஆய்வாளர்கள் இவற்றை, பழைமையான உரிமையை நிலைநாட்டும் முயற்சிகளாகவே பார்க்கின்றனர்.

ஆனால் அந்தப் பட்டத்தின் பணி தெளிவானது. இந்தியாவின் எல்லாப் பகுதிகளிலிருந்தும் யாத்திரிகர்கள் — குறிப்பாக வடநாட்டு வைராகிகள் கூட்டம் கூட்டமாக — மறவர் நாட்டின் வழியே நடந்து ராமேசுவரம் வந்தனர். அந்தச் சாலையைக் கட்டுப்படுத்துபவர் யாத்திரிகர்களைக் காக்கவும் முடியும், கொள்ளையடிக்கவும் முடியும். அதனால் சேதுவைக் காப்பது புனிதக் கடமையும் அதிகாரத்தின் ஆதாரமும் ஆனது. புதிய சேதுபதிகள் பெரும்பாலும் ராமேசுவரம் கோயிலிலேயே பட்டம் சூட்டப்பட்டனர் அல்லது செங்கோல் பெற்றனர் என்று டச்சு ஆவணங்களை ஆய்ந்த வரலாற்றாசிரியர் லென்னார்ட் பெஸ் குறிப்பிடுகிறார்.

சடைக்கத் தேவரும் முதல் சேதுபதிகளும்

யாத்திரைச் சாலையைக் காக்க ஒரு பட்டம்

வரலாற்றில் உறுதியாக அறியப்படும் முதல் சேதுபதி சடைக்கத் தேவர்; அவரது அரசப் பெயர் உடையான் சேதுபதி (ஆட்சி சு. 1605–1622). மதுரை நாயக்கர் வரலாறுகளை ஆய்ந்த நெல்சனின் கணிப்பின்படி, அப்போது முகவை நாடு காடு மண்டி, கள்வர் நிறைந்து கிடந்தது; ஒவ்வொரு ஊருக்கும் சொந்தக் கோட்டை இருந்தது; ராமேசுவரம் செல்லும் யாத்திரிகர்களிடம் வழிப்பறி நடந்தது. வைராகிகளின் தொடர் முறையீட்டால், மதுரையை ஆண்ட முத்துக் கிருஷ்ணப்ப நாயக்கர் சு. 1605-இல் போகலூரைச் சேர்ந்த மறவர் தலைவரான சடைக்கத் தேவருக்குச் சேதுபதி பட்டம் சூட்டி, அப்பகுதிப் பாளையக்காரர்களுக்குத் தலைவராக்கினார். நாயக்கரின் குருவை ராமேசுவரத்துக்குப் பாதுகாப்பாக அழைத்துச் சென்று திரும்பக் கொண்டுவந்ததால்தான் அவருக்கு இந்தப் பதவி கிடைத்தது என்று இன்னொரு கதையும் உண்டு.

உடன்பாடு எளிமையானது: சேதுபதி ஒழுங்கை நிலைநாட்டுவார், காடுகளைத் திருத்தி நிலத்தை விளைவிப்பார், யாத்திரிகர்களைக் காப்பார், மதுரைக்குக் கப்பம் செலுத்துவார். அவருக்குப் பின் மகன் கூத்தன் சேதுபதி (சு. 1622–1636) ஆண்டார்.

தம்பி கலகம்

அடுத்த வாரிசுரிமை முதல், இரண்டு நூற்றாண்டுகள் இந்த மரபைத் தொடர்ந்த குடும்பப் பூசல்கள் தொடங்கின. தளவாய் சேதுபதி (இரண்டாம் சடைக்கத் தேவர்) 1630-களின் இறுதியில் தம் வளர்ப்பு மகனை வாரிசாக அறிவித்தபோது, வரலாற்றில் "தம்பி" என்ற பெயரால் மட்டுமே அறியப்படும் ஒன்றுவிட்ட சகோதரர் மதுரைக்குச் சென்று பகுதி 29-இல் பார்த்த திருமலை நாயக்கரின் ஆதரவைப் பெற்றார். மதுரைத் தளபதி ராமப்பய்யன் முகவையைத் தாக்கினான்; சேதுபதி பாம்பன் தீவுக்குப் பின்வாங்கியபோது ஆழமற்ற கடற்கால்வாயின் குறுக்கே கற்பாதை அமைத்துக் கடந்தான்; சேதுபதியைச் சங்கிலியிட்டு மதுரைக்குக் கொண்டு சென்றனர்.

ஆனால் மறவர்கள் தம்பியை ஏற்கவில்லை; சாலைகள் மீண்டும் ஆபத்தானவை ஆயின; யாத்திரிகர்கள் மீண்டும் முறையிட்டனர். திருமலை நாயக்கர் தளவாய் சேதுபதியை விடுவித்தார். சு. 1645-இல் தம்பி அவரைக் கொலை செய்தான். அதன்பின் திருமலை நாயக்கர் நாட்டை மூன்றாகப் பிரித்தார்; சில ஆண்டுகளுக்குள் குடும்பத்தில் நிகழ்ந்த மரணங்களால் தளவாயின் மருமகன் மீண்டும் முழு நாட்டையும் ஒன்றிணைத்தார். இந்தக் காலத்து ஆண்டுகள் தோராயமானவை; யார் யாருக்கு என்ன உறவு என்பதிலும் ஆதாரங்கள் வேறுபடுகின்றன.

திருமலை ரகுநாத சேதுபதி

அந்த மருமகன் ரகுநாதத் தேவர் (ஆட்சி சு. 1645–1673) மதுரையின் மிக நம்பகமான துணைவரானார். மைசூர்ப் படை மதுரை மீது படையெடுத்தபோது அதைத் துரத்த அவரது படை பெரிதும் உதவியது. மகிழ்ந்த திருமலை நாயக்கர் அவருக்குத் "திருமலை சேதுபதி" என்ற பட்டம், மதுரை அரச குடும்பத்துக்கே உரிய சிங்கமுகப் பல்லக்கு, கப்பத்திலிருந்து நிரந்தர விலக்கு, திருப்புவனம், திருச்சுழி உள்ளிட்ட புதிய ஊர்கள் ஆகியவற்றை வழங்கினார் என்கிறார் நெல்சன். மதுரைக்கு இணையான சிறப்புடன் தம் தலைநகரில் நவராத்திரி கொண்டாடும் உரிமையும், கடற்கரையின் முத்துக்குளிப்பைக் காக்கும் பொறுப்பும் அவருக்குக் கிடைத்தன. ராமேசுவரம் தீவில் அவர் ஒரு குடியிருப்பை அமைத்தார்; கோயிலின் தெற்கு இரண்டாம் பிரகாரத்தின் ஒரு பகுதி அவரது திருப்பணி என்று தி இந்து குறிப்பிடுகிறது.

கிழவன் சேதுபதியும் ராமநாதபுரமும்

சர்ச்சைக்குரிய அரியணை ஏற்றம்

1673-இல் இரண்டு குறுகிய ஆட்சிகள் மதுரையின் கையால் நிகழ்ந்த கொலைகளில் முடிந்தன. அந்தக் குழப்பத்திலிருந்து இந்த மரபின் மிக வலிமையான மன்னர் எழுந்தார் — ரகுநாத சேதுபதி, மக்கள் வழக்கில் கிழவன் சேதுபதி. 1674 ஜனவரி டச்சு ஆவணம் அவரைக் குறிப்பிடுகிறது; தமிழ்நாடு தொல்லியல் துறை 1674 என்றும், வேறு சில நூல்கள் 1678 என்றும் அவரது ஆட்சித் தொடக்கத்தைக் குறிக்கின்றன. அவரது உரிமை வலுவற்றதாகக் கருதப்பட்டது: அவரது தாய் உரிய உட்பிரிவைச் சேர்ந்தவர் அல்ல என்று இயேசு சபைப் பாதிரியார் ஒருவர் எழுதினார்; மறவர் தலைவர்கள் அவரைத் தேர்ந்தெடுத்தனர் என்று ஒரு வரலாறு சொல்கிறது. போட்டியாளர்களை ஒழித்தும், சரியான குடும்பங்களில் மணம் புரிந்தும் அவர் தம் நிலையை உறுதி செய்தார். 1710 அக்டோபர் 12-இல் இறக்கும் வரை ஆண்ட அவரது ஆட்சியே, இருபதாம் நூற்றாண்டுக்கு முந்தைய சேதுபதிகளில் மிக நீண்டது.

கோட்டைத் தலைநகரும் ராமலிங்க விலாசமும்

போகலூரிலிருந்து தலைநகரை ராமநாதபுரத்துக்கு மாற்றியவர் கிழவன் சேதுபதி என்று கருதப்படுகிறது; நகரின் மண் மதில்களை அகற்றிக் கல் மதில்களை எழுப்பினார். கோட்டைக்குள் அவர் கட்டிய அரண்மனையே இன்று ராமலிங்க விலாசம். கீழக்கரை வள்ளல் சீதக்காதியின் உதவியுடன் அது கட்டப்பட்டது என்று சேதுபதி மன்னர் வரலாறு நூலாசிரியர் எஸ். எம். கமால் குறிப்பிடுகிறார். அதன் சுவர்களிலும் கூரைகளிலும் உள்ள ஓவியங்கள் தென்னிந்தியாவின் அரிய செல்வங்கள்: ராமாயணம், பாகவதக் காட்சிகள், அரசவை வாழ்க்கை, ஐரோப்பியர்களை வரவேற்கும் காட்சி, பகுதி 31-இல் பார்த்த தஞ்சை மராட்டியருடன் நடந்த போர்கள். ஓவியங்களுக்குக் கீழே தமிழிலும் தெலுங்கிலும் விளக்கக் குறிப்புகள் உள்ளன. இவை கிழவனுக்குப் பின் வந்த முத்து விஜய ரகுநாத சேதுபதியின் காலத்தில், சு. 1725-இல் வரையப்பட்டவை என்பது தொல்லியலாளர் இரா. நாகசாமியின் கணிப்பு. இன்று இந்த அரண்மனை தமிழ்நாடு தொல்லியல் துறையின் அருங்காட்சியகம்; ஆனால் முன்பு நடந்த கவனமற்ற "மறுவண்ணம்" சில ஓவியங்களின் இயல்பைக் கெடுத்துவிட்டது.

மதுரை, மங்கம்மாள், தன்னாட்சி

கிழவன் சேதுபதியின் மதுரை உறவு ஒரு நேரம் நட்பு, ஒரு நேரம் பகை. ஆட்சியின் தொடக்கத்தில், மதுரை மன்னர் சொக்கநாதரை அதிகாரத்தைப் பறித்த ஒரு தளபதியின் பிடியிலிருந்து மீட்க அவர் உதவினார்; அதற்காகப் "பரராஜ கேசரி" என்ற பட்டம் பெற்றார். 1686-இல் மதுரைக்கு எதிராகக் கலகம் செய்த ஒரு முன்னாள் தளவாயுடன் கைகோத்து, தஞ்சைக்கு ஓர் எல்லைப் பகுதியைப் பன்னிரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒப்படைத்தார்; காலம் முடிந்தும் தஞ்சை அதைத் திருப்பித் தராதபோது போர் மூண்டது.

தீர்க்கமான சோதனை ராணி மங்கம்மாள் மதுரையின் காப்பாட்சியாளராக இருந்தபோது வந்தது. 1702-இல் அவரது தளபதி நரசப்பய்யன் தஞ்சையின் துணையுடன் மறவர் நாட்டின் மீது படையெடுத்தான்; போரில் தோற்று உயிரிழந்தான். அதன்பின் சேதுபதி பெயரளவில் மட்டுமே மதுரைக்குக் கீழ்ப்பட்டவர்; நடைமுறையில் சொந்தப் போர்களையும் ஒப்பந்தங்களையும் செய்த தனி அரசர். கடற்கரையின் முத்து, துணி வணிகத்தில் கண் வைத்திருந்த டச்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியுடனும் அவர் நேரடியாகப் பேச்சு நடத்தினார்.

ஜான் டி பிரிட்டோவின் மரணம் (1693)

கிழவன் சேதுபதியின் ஆட்சியில் நடந்த மற்றொரு நிகழ்வு இன்றும் நினைவுகூரப்படுகிறது. போர்த்துகீசிய இயேசு சபைப் பாதிரியார் ஜான் டி பிரிட்டோ — தமிழ்க் கத்தோலிக்கருக்கு அருளானந்தர் — இந்தியத் துறவியைப் போல உடையணிந்து, சைவ உணவு உண்டு வாழ்ந்தவர். அவர் தடியத் தேவர் என்ற மறவர் இளவரசரைக் கிறிஸ்தவராக்கினார். கிறிஸ்தவரான இளவரசர் ஒரு மனைவியைத் தவிர மற்றவர்களை அனுப்ப வேண்டியிருந்தது. அவர்களில் ஒருவர் சேதுபதியின் உறவினர்; அவர் தம் மாமனிடம் முறையிட்டார். நெல்சன் பயன்படுத்திய இயேசு சபை ஆவணங்களின்படி, அரியணைக்கு உரிமை கோரக்கூடியவராகக் கருதப்பட்ட அந்த இளவரசர் மதம் மாறியது மன்னருக்கு ஆபத்து என்று அவைப் பெரியோர் எச்சரித்தனர். 1693 ஜனவரியில் பிரிட்டோ கைது செய்யப்பட்டு, ஓரியூரில் தலை வெட்டிக் கொல்லப்பட்டார்.

இயேசு சபையும் சிவகங்கை மறைமாவட்டமும் அந்த நாளை 1693 பிப்ரவரி 4 என்கின்றன; 1910 கத்தோலிக்கக் கலைக்களஞ்சியம் பிப்ரவரி 11 என்கிறது. இது மதப் பகைமை மட்டுமல்ல, அரசியல் அச்சமும் கலந்த முடிவு என்பதே பல ஆய்வாளர்களின் பார்வை. 1947-இல் அவர் புனிதராக அறிவிக்கப்பட்டார்; ஓரியூர் இன்று பெரும் திருத்தலம்.

புதுக்கோட்டையும் தொண்டைமான்களும்

கிழவன் சேதுபதியின் திருமணங்கள் வரைபடத்தையும் மாற்றின. புதுக்கோட்டை மாவட்ட வரலாறும் அதன் கெசட்டியரும் சொல்வதன்படி, அவர் ரகுநாதராய தொண்டைமானின் சகோதரி காதலி நாச்சியாரை மணந்தார்; சு. 1686-இல் வெள்ளாற்றுக்குத் தெற்கே உள்ள நிலப்பகுதியை மைத்துனருக்கு வழங்கினார். இதுவே புதுக்கோட்டையின் "சேதுபதித் தோற்றம்" என்று அழைக்கப்படும் மரபு. தொண்டைமான்களுக்குத் தஞ்சை, திருச்சி நாயக்கருடன் இருந்த தொடர்புகளையே சில வரலாறுகள் முன்னிறுத்துகின்றன. எப்படியிருப்பினும், தொண்டைமான்கள் விரைவில் தனித்து ஆளத் தொடங்கினர்; புதுக்கோட்டை சமஸ்தானம் இந்திய விடுதலைக்குப் பின்பும் சிறிது காலம் தனி அரசாக நீடித்தது. திருமயம் கோட்டை இந்த இரு மரபுகளின் பிணைப்புக்குச் சான்றாக நிற்கிறது.

1730 பிரிவினை: சிவகங்கை உருவாதல்

கிழவன் சேதுபதியின் மரணம் இருபது ஆண்டு வாரிசுப் போர்களுக்கு வழிவகுத்தது. அவரது ஈமச்சடங்கில் அவரது மனைவியர் பலர் உடன்கட்டை ஏறினர் என்று ஓர் இயேசு சபைக் கடிதம் பதிவு செய்கிறது. அவருக்குப் பின் வந்த முத்து விஜய ரகுநாத சேதுபதி (1710–1725) ஓரளவு நிலையாக ஆண்டார். அவருக்குப் பின் உரிமை சர்ச்சைக்குள்ளான பவானி சங்கரத் தேவர் தஞ்சையின் உதவியுடன் அரியணையைக் கைப்பற்றினார். அவரை எதிர்த்த கட்டையத் தேவரும் சசிவர்ணத் தேவரும் — அவர்களும் தஞ்சையின் படை உதவியுடன் — சு. 1729–30-இல் அவரை வீழ்த்தினர்.

அதன் விலை நாட்டுப் பிரிவினை. நாட்டை ஐந்து பங்காகப் பிரித்து, மூன்று பங்கைக் கட்டையத் தேவர் சேதுபதியாக வைத்துக்கொண்டார்; இரண்டு பங்கு சசிவர்ணத் தேவருக்குச் சென்றது. அவரே சிவகங்கையின் முதல் அரசர். 1733-ஆம் ஆண்டுச் செப்புப் பட்டயம் ஒன்று அவரை "அரசு நிலையிட்டவன்" என்று அழைக்கிறது. இவ்வாறு ஒரே மறவர் நாடு இருந்த இடத்தில் சுருங்கிய ராமநாதபுரம், சிவகங்கை, புதுக்கோட்டை என மூன்று அரசுகள் உருவாயின.

ராமேசுவரத்தின் மூன்றாம் பிரகாரம்

இந்தக் கொந்தளிப்புகளுக்கு நடுவிலும் சேதுபதிகள் ராமேசுவரம் கோயிலுக்குத் தொடர்ந்து செலவிட்டனர்; கோயில் மண்டபங்களில் இந்த மரபின் மன்னர்களின் சிலைகள் வரிசையாக நிற்கின்றன. கோயிலின் புகழ்மிக்க வெளிப்புற மூன்றாம் பிரகாரம் முத்துராமலிங்க சேதுபதியின் திருப்பணி என்று போற்றப்படுகிறது. 1,212 செதுக்கிய தூண்களுடன், கிழக்கு–மேற்காகச் சுமார் 197 மீட்டரும் தெற்கு–வடக்காகச் சுமார் 133 மீட்டரும் நீளும் இது, உலகின் மிக நீண்ட கோயில் பிரகாரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. அதன் காலம் உறுதியில்லை: தி இந்து 1740–1770 என்கிறது; ஆனால் நன்கறியப்பட்ட முத்துராமலிங்க சேதுபதியின் ஆட்சி 1763-இல்தான் தொடங்கியது. இத்தகைய பெரும் பணி பல ஆட்சிகளுக்கு நீண்டிருக்கலாம். பிரகாரத்தின் மேற்கு வாயிலில் அந்த மன்னரும் அவரது இரு அமைச்சர்களும் சிலைகளாக நிற்கின்றனர். கோயிலின் முழு வரலாற்றையும் ராமேசுவரம் ராமநாதசுவாமி கோயில் கட்டுரையில் காணலாம்.

முத்துராமலிங்க சேதுபதி, வேலு நாச்சியார், 1772

சேதுபதிகளின் தன்னாட்சிக்கு முடிவு கட்டியது ஆற்காடு நவாப் முகம்மது அலியின் எழுச்சியும், அவருக்குத் துணை நின்ற ஆங்கிலக் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியும் — தஞ்சையை நெருக்கிய அதே கூட்டணி. முத்துராமலிங்க சேதுபதி 1763-இல் கைக்குழந்தையாகவே (இரண்டு மாதம் என்றும் இரண்டு வயது என்றும் டச்சு அறிக்கைகள் வேறுபடுகின்றன) அரியணை ஏற்றப்பட்டார்; காப்பாட்சிக்காக அமைச்சர்கள் மோதினர்.

1772 ஜூன் 2-இல் தளபதி ஜோசப் ஸ்மித் தலைமையிலான கம்பெனி–நவாப் படை ராமநாதபுரம் கோட்டையைத் தாக்கிக் கைப்பற்றியது; சிறுவன் சேதுபதி சிறைப்பட்டார். அதே மாதம் 25-ஆம் தேதி, அதே படையெடுப்பில் சிவகங்கை மன்னர் முத்து வடுகநாதர் காளையார்கோவிலில் வீழ்ந்தார். அவரது துணைவி வேலு நாச்சியார் (1730–1796) ராமநாதபுரத்தின் இளவரசி — சேதுபதி செல்லமுத்து விஜய ரகுநாதரின் ஒரே மகள். அவர் திண்டுக்கல் பகுதிக்குத் தப்பி, ஹைதர் அலியின் பாதுகாப்பில் வாழ்ந்து, மருது சகோதரர்களுடன் சு. 1780-இல் மீண்டும் சிவகங்கையை ஆளத் தொடங்கினார். அந்த வீரக் கதையை இத்தொடரின் பிந்தைய பகுதியில் விரிவாகப் பார்ப்போம்.

அரசிலிருந்து ஜமீனுக்கு

1780 வரை நவாப் ராமநாதபுரத்தை ஆண்டார். சு. 1781 ஏப்ரலில் முத்துராமலிங்க சேதுபதி மீண்டும் அரியணையில் அமர்த்தப்பட்டார் — ஆனால் கப்பம் கட்டும் அரசராக. 1792-இல் நவாப் இந்த நாட்டை ஆங்கிலேயரிடம் ஒப்படைத்தார். 1795 மார்ச்சில், கப்ப நிலுவை, போர்வெறி ஆகிய குற்றச்சாட்டுகளுடன், சொந்தச் சகோதரி மங்களேசுவரி நாச்சியாரின் புகாரையும் காரணம் காட்டி, ஆங்கிலேயர் அவரைப் பதவியிறக்கினர். ஓய்வூதியம் பெறும் கைதியாகத் திருச்சியிலும் பின்னர் சென்னையிலும் அவர் வாழ்நாளைக் கழித்தார்.

1803 பிப்ரவரியில் ஆங்கிலேயர் ராமநாதபுரத்தை மங்களேசுவரி நாச்சியாரிடம் ஒப்படைத்தனர் — அரசாக அல்ல, ஜமீனாக: நிலையான வருவாயைக் கம்பெனிக்குச் செலுத்தும் பெரிய நிலவுடைமையாக. சிவகங்கையும் அதே வழியில் ஜமீனானது.

பிற்காலச் சேதுபதிகளும் விவேகானந்தரும்

ஜமீன்தார்களான சேதுபதிகள் இனி போர்க்களத்தில் அல்ல, நீதிமன்றத்தில் மோதினர். பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் தத்தெடுப்புகள், தொடர்ந்து மூன்று பெண் ஆட்சியாளர்கள், நீண்ட வழக்குகள் நிகழ்ந்தன; ராமேசுவரம் கோயில் நிர்வாகத்துக்கும் அரச குடும்பத்துக்கும் இடையிலான பூசல்களில் ஆங்கில அதிகாரிகள் நடுவர்களாயினர் என்று பெஸ் விவரிக்கிறார். 1870-களில் இந்தக் குடும்பத்துக்கு "ராஜா" என்ற பரம்பரைப் பட்டம் வழங்கப்பட்டது.

பிற்காலச் சேதுபதிகளில் மிகப் புகழ் பெற்றவர் பாஸ்கர சேதுபதி (1868–1903). 1889-இல் ஜமீன் பொறுப்பை ஏற்ற அவர் கர்நாடக இசைக் கலைஞர்களையும் தமிழ்ப் புலவர்களையும் ஆதரித்தார். 1893 சிகாகோ சர்வமதப் பேரவைக்குச் செல்லுமாறு சுவாமி விவேகானந்தரை ஊக்குவித்தவர் அவரே. 1897 ஜனவரியில் மேற்கிலிருந்து திரும்பிய விவேகானந்தர் பாம்பனில் இறங்கியபோது, ராஜாவே நேரில் வரவேற்றார். "நான் சிகாகோ செல்ல வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை முதலில் கொண்டவர் இவரே" என்று சுவாமி தம் பதிலுரையில் கூறினார். பின்னர் ராமநாதபுரத்தில் ராஜாவின் விருந்தினர் மாளிகையில் மூன்று நாள் தங்கினார்; அந்த மாளிகை இன்று ராமகிருஷ்ண மடத்தின் கிளை. விடுதலைக்குப் பின் ஜமீன் முறை ஒழிக்கப்பட்டது; ஆனால் சேதுபதி குடும்பம் இன்றும் ராமநாதபுரம் அரண்மனையில் வாழ்கிறது.

கால அட்டவணை

ஆண்டு நிகழ்வு
சு. 1605 போகலூரில் சடைக்கத் தேவர் (உடையான் சேதுபதி) பட்டம் சூட்டப்படுகிறார்
சு. 1622 கூத்தன் சேதுபதி
சு. 1636–1646 தளவாய் சேதுபதி; தம்பி கலகம்; முகவை, பாம்பன் முற்றுகை; நாடு மூன்றாகப் பிரிப்பு
சு. 1645–1673 திருமலை ரகுநாத சேதுபதி; திருமலை நாயக்கரின் பட்டங்கள்
1673–74 கிழவன் சேதுபதி அரியணை (சில நூல்கள்: 1678)
சு. 1686 ரகுநாதராய தொண்டைமானுக்குப் புதுக்கோட்டை நிலங்கள் (மரபு)
1693 ஓரியூரில் ஜான் டி பிரிட்டோ கொல்லப்படுகிறார் (பிப்ரவரி 4; ஒரு நூல்: பிப்ரவரி 11)
1702 மங்கம்மாளின் தளபதி நரசப்பய்யன் தோல்வியும் மரணமும்
1710 கிழவன் சேதுபதி மறைவு (அக்டோபர் 12)
சு. 1725 ராமலிங்க விலாச ஓவியங்கள் (நாகசாமியின் கணிப்பு)
1729–1730 பவானி சங்கரர் வீழ்ச்சி; சிவகங்கை தனி அரசு
1763 குழந்தை முத்துராமலிங்க சேதுபதி அரியணை
18-ஆம் நூற்றாண்டு ராமேசுவரம் மூன்றாம் பிரகாரம் (முத்துராமலிங்க சேதுபதியின் திருப்பணி)
1772 ராமநாதபுரம் கைப்பற்றல் (ஜூன் 2); காளையார்கோவில் போர் (ஜூன் 25)
1781 முத்துராமலிங்கர் மீண்டும் அரியணை (கப்பம் கட்டும் அரசராக)
1795 ஆங்கிலேயர் முத்துராமலிங்கரைப் பதவியிறக்குகின்றனர் (மார்ச்)
1803 மங்களேசுவரி நாச்சியாரிடம் ராமநாதபுரம் ஜமீனாக (பிப்ரவரி)
1897 பாம்பனில் விவேகானந்தருக்குப் பாஸ்கர சேதுபதியின் வரவேற்பு (ஜனவரி)

நம்பிக்கையுடன் சொல்லக்கூடியவை

  • சு. 1605-இல் மதுரை நாயக்கரால் பட்டம் சூட்டப்பட்ட மறவர் மரபு, சேதுவுக்கும் ராமேசுவரம் யாத்திரைச் சாலைக்கும் காவலர்களாக ராமநாதபுரத்தை ஆண்டது.
  • கிழவன் சேதுபதி (சு. 1673–1710) ராமநாதபுரத்தைக் கோட்டைத் தலைநகராக்கி நடைமுறைத் தன்னாட்சி பெற்றார்; 1702 வெற்றி அதை உறுதி செய்தது.
  • வாரிசுப் போர்கள் நாட்டைப் பிளந்தன: சு. 1730-இல் சிவகங்கை பிரிந்தது; சேதுபதியின் கொடையிலிருந்து புதுக்கோட்டை வளர்ந்தது.
  • 1772-இல் நவாபும் கம்பெனியும் ராமநாதபுரத்தைக் கைப்பற்றினர்; 1795–1803-இல் ஆங்கிலேயர் அதை ஜமீனாக்கினர்.
  • இன்னும் விவாதத்தில்: மரபின் தோற்றம், பல ஆட்சி ஆண்டுகள், கிழவன் சேதுபதி அரியணை ஏறிய ஆண்டு, பிரிட்டோ கொல்லப்பட்ட நாள், மூன்றாம் பிரகாரத்தின் காலம்.

அடுத்த பகுதி

பகுதி 33-இல், இந்தக் கடற்கரையில் ஏற்கெனவே நங்கூரமிட்டிருந்த கப்பல்களைப் பின்தொடர்வோம்: தமிழகக் கடற்கரையில் ஐரோப்பியர் — பழவேற்காட்டில் டச்சுக்காரர், தரங்கம்பாடியில் டேனியர், புதுச்சேரியில் பிரெஞ்சுக்காரர், சென்னையில் ஆங்கிலேயர்.

ஆதாரங்கள்

  1. ஜே. எச். நெல்சன், The Madura Country: A Manual (1868) — Internet Archive.
  2. லென்னார்ட் பெஸ், The Heirs of Vijayanagara: Court Politics in Early Modern South India (லைடன் பல்கலைக்கழக அச்சகம், 2022, திறந்த அணுகல்) — Internet Archive.
  3. Tamil Nadu District Gazetteers: Pudukkottai — Internet Archive.
  4. தி இந்து — ராமலிங்க விலாச அரண்மனை ஓவியங்களைக் காக்க வேண்டிய அவசியம்.
  5. தி இந்து — "Deprived of original élan" (ராமலிங்க விலாச ஓவியங்கள் குறித்து இரா. நாகசாமி).
  6. தி இந்து — "Shrine sanctified by Lord Rama" (ராமேசுவரம் கோயிலும் பிரகாரங்களும்).
  7. தி இந்து — திருமயம் கோட்டை: சேதுபதிகள்–தொண்டைமான்கள் பிணைப்பு.
  8. தி இந்து — "Memorial planned for Velu Nachiyar".
  9. தி இந்து — ராமகிருஷ்ண மடத்தின் புதிய கிளை (பாஸ்கர சேதுபதியின் விருந்தினர் மாளிகை, 1897).
  10. புதுக்கோட்டை மாவட்ட நிர்வாகம் (தமிழ்நாடு அரசு) — வரலாறு.
  11. சிவகங்கை மாவட்ட நிர்வாகம் (தமிழ்நாடு அரசு) — வரலாறு.
  12. சிவகங்கை மாவட்ட நிர்வாகம் — சிறப்புமிக்கவர்கள்: வேலு நாச்சியார்.
  13. இன்க்ரெடிபிள் இந்தியா (இந்திய அரசு) — ஸ்ரீ ராமநாதசுவாமி கோயில்.
  14. இயேசு சபை — புனித ஜான் டி பிரிட்டோ.
  15. சிவகங்கை மறைமாவட்டம் — ஓரியூர் புனித அருளானந்தர் பேராலயம்.
  16. Catholic Encyclopedia (1910) — "Bl. John de Britto" — New Advent.
  17. சுவாமி விவேகானந்தர் முழுத் தொகுப்பு, தொகுதி 3 — பாம்பன் வரவேற்புக்குப் பதிலுரை.
  18. சுவாமி விவேகானந்தர் முழுத் தொகுப்பு, தொகுதி 3 — ராமநாதபுரம் வரவேற்புக்குப் பதிலுரை.
  19. Guruguha.org — பாஸ்கர சேதுபதி: ராமநாதபுரத்தின் இசைப் புரவலர்.

இணைக்கப்படாத ஆனால் திசைகாட்டப் பயன்படுத்தியவை: ராமலிங்க விலாச அருங்காட்சியகம் பற்றிய தமிழ்நாடு தொல்லியல் துறைப் பக்கம் (tnarch.gov.in) — சரிபார்த்தபோது பதில் தரவில்லை; எஸ். திருவேங்கடாச்சாரியின் The Setupatis of Ramnad (1959), கே. சேஷாத்ரியின் சேதுபதிகள் பற்றிய ஆய்வேடு, எஸ். கதிர்வேலின் A History of the Maravas (1977) — பெஸ்ஸின் அடிக்குறிப்புகள் வழியாக; ராமலிங்க விலாசம் குறித்து எஸ். எம். கமாலின் சேதுபதி மன்னர் வரலாறு — தி இந்து கட்டுரை வழியாக.

Share this article

R

Rajasekar

Lifestyle Journalist

A passionate writer covering health, wellness, and cultural topics for the Tamil community.

தினசரி ஒரு நற்சிந்தனை

…

உடல் எடை கணக்கீடு

BMI அளவை அறிந்து கொள்ளுங்கள்

கணக்கிடு (BMI Test)
திருக்குறள் (Kural of the Day)

…

…

இன்றைய விலை
தங்கம் (22k)
1 கிராம்
₹11,980
தங்கம் (24k)
1 கிராம்
₹12,579
வெள்ளி
1 கிராம்
₹180

அடுத்த பண்டிகை

தேடல்…

--days to go
உங்கள் கருத்து (Poll)

தினசரி உடற்பயிற்சி செய்கிறீர்களா?

அடுத்து வாசிக்க

இந்திய வரலாறு பகுதி 43: காந்தியின் வருகை – சம்பாரண், ஒத்துழையாமை, கிலாஃபத் வாசிக்க →