1953 மே 29, காலை 11:30 மணி. உலகின் மிக உயரமான சிகரத்தில் இரண்டு மனிதர்கள் நின்றார்கள். ஒருவர் நியூசிலாந்தைச் சேர்ந்த எட்மண்ட் ஹிலரி; மற்றவர் நேபாளத்தைச் சேர்ந்த ஷெர்பா டென்சிங் நோர்கே. அவர்கள் கீழே பார்த்தபோது, மேகங்களுக்கு அடியில் உலகம் விரிந்திருந்தது. மேலே வானம் மட்டும். மனிதகுலம் முதன்முறையாக, உறுதியாகப் பதிவு செய்யப்பட்ட வகையில், எவரெஸ்ட் சிகரத்தை அடைந்திருந்தது.
இந்தக் கட்டுரையில் அந்த முதல் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட சிகர ஏற்றத்தின் முழுக் கதையைப் பார்க்கலாம்: ஜான் ஹண்ட் தலைமையிலான பிரிட்டிஷ் பயணம், முந்தைய முயற்சிகள் (மாலரி–இர்வின் 1924 உட்பட; அவர்கள் சிகரம் அடைந்தார்களா என்பது இன்னும் திறந்த கேள்வி), தென் கோல் வழித்தடம், ஏற்ற நாள், டென்சிங்கின் சிகரப் புகைப்படம், செய்தி லண்டனில் முடிசூட்டு விழாவுக்கு எட்டிய விதம், மற்றும் அதன் மரபு.
எவரெஸ்ட்: உலகின் கூரை
இமயமலையின் எவரெஸ்ட், நேபாளத்திலும் திபெத்திலும் "சகர்மாதா" / "சோமோலங்மா" என்று அழைக்கப்படுகிறது. அதன் உயரம் நீண்டகாலமாகச் சுமார் 8,848 மீட்டர் (சுமார் 29,029 அடி) என்று பரவலாகச் சொல்லப்பட்டது. 2020-இல் நேபாளமும் சீனாவும் இணைந்து அளந்ததில் 8,848.86 மீட்டர் என்று அறிவிக்கப்பட்டது. பழைய ஆங்கில அளவீடுகளில் 29,002 அடி என்ற எண்ணும் வரலாற்றில் உண்டு. உயர எண்கள் அளவீட்டு முறையைப் பொறுத்துச் சிறிது மாறுபடும்; ஆனால் அது உலகின் மிக உயரமான சிகரம் என்பதில் மாற்றமில்லை.
19-ஆம் நூற்றாண்டில் பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் பெரும் முக்கோண அளவீட்டுத் திட்டம் (Great Trigonometrical Survey) இந்தச் சிகரத்தை அடையாளம் கண்டது. பின்னர் இது சர் ஜார்ஜ் எவரெஸ்ட் நினைவாகப் பெயரிடப்பட்டது. சிகரத்தை அடைவது 20-ஆம் நூற்றாண்டின் பெரிய ஆய்வு இலக்குகளில் ஒன்றாக மாறியது — விண்வெளிப் போட்டிக்கு முந்தைய "பூமியின் உச்சம்" போட்டி.
அளவீடும் வானியலும் தமிழக வரலாற்றில் எப்படி இணைந்தன என்பதற்கு எங்கள் சென்னை வானாய்வகம் வரலாறு கட்டுரையைப் பார்க்கலாம். மலைகளும் மனித முயற்சியும் பற்றிய மற்றொரு தமிழகத் தொடர்புடைய கதை: நீலகிரி மலை ரயில் / ஊட்டி பொம்மை ரயில் வரலாறு.
முந்தைய முயற்சிகள்: மாலரி முதல் சுவிஸ் பயணம் வரை
1921 முதல் பல பிரிட்டிஷ் பயணங்கள் திபெத்திய (வடக்கு) பக்கத்திலிருந்து எவரெஸ்டை அணுகின. அப்போது நேபாளம் வெளிநாட்டினருக்கு மூடியிருந்தது.
மாலரி மற்றும் இர்வின் (1924)
1924 ஜூன் 8 அன்று, ஜார்ஜ் மாலரி (George Mallory) மற்றும் ஆண்ட்ரூ இர்வின் (Andrew Irvine) வடக்கு முகடு வழியாகச் சிகரத்தை நோக்கிச் சென்றனர். அவர்கள் மேகங்களுக்குள் மறைந்தனர்; திரும்பவில்லை. மாலரி "ஏன் ஏறுகிறீர்கள்?" என்ற கேள்விக்கு "ஏனெனில் அது அங்கே இருக்கிறது" (Because it's there) என்று பதிலளித்ததாகப் புகழ்பெற்றது.
1999-இல் மாலரியின் உடல் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இர்வினின் உடல் உறுதியாகக் கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை. அவர்களிடம் இருந்த கேமரா இன்னும் கிடைக்கவில்லை. அதனால் அவர்கள் சிகரம் அடைந்தார்களா என்பது இன்றுவரை உறுதியாகத் தெரியாது. ஹிலரி பின்னர் சிகரத்தில் அவர்களின் தடயத்தைத் தேடினார்; ஒன்றும் காணவில்லை என்று எழுதினார். வரலாறு அவர்களை "முதல் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட சிகரம்" என்று பதிவு செய்யவில்லை; ஆனால் அவர்களின் தைரியத்தை மறக்கவும் இல்லை.
1952 சுவிஸ் பயணம்
நேபாளம் திறந்த பிறகு, தென் பக்க வழி (தென் கோல் வழி) முக்கியமாயிற்று. 1952-இல் சுவிஸ் பயணம் டென்சிங் நோர்கே மற்றும் ரேமண்ட் லாம்பர்ட் உள்ளிட்டோருடன் தென் சிகரம் அருகே மிக உயரத்தை அடைந்தது. அவர்கள் இறுதிச் சிகரத்தை அடையவில்லை; ஆனால் டென்சிங் ஏற்கனவே எவரெஸ்டில் ஆழ்ந்த அனுபவம் பெற்றவராக இருந்தார். அடுத்த ஆண்டு பிரிட்டிஷ் பயணத்துக்கு அது ஒரு எச்சரிக்கையாகவும் ஊக்கமாகவும் அமைந்தது.
1953 பிரிட்டிஷ் பயணம்: ஜான் ஹண்ட் தலைமை
Joint Himalayan Committee ஏற்பாடு செய்த பிரிட்டிஷ் பயணத்தின் தலைவராக கர்னல் ஜான் ஹண்ட் (John Hunt) நியமிக்கப்பட்டார். முன்பு எரிக் ஷிப்டன் தொடர்புடைய தலைமைப் பேச்சுக்கள் இருந்தன; இறுதியில் ஹண்டின் இராணுவப் பாணித் திட்டமிடல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. இலக்கு தெளிவு: பருவமழைக்கு முன் சிகரத்தை அடைவது.
பயணம் பெரிய தளவாட இயக்கம். சுமார் 350 சுமை தூக்குபவர்கள், சுமார் 20 ஷெர்பாக்கள், மற்றும் சிறிய எண்ணிக்கையிலான ஏறும் வீரர்கள். ஆக்சிஜன் உபகரணங்கள், கூடாரங்கள், உணவு, கயிறுகள் — அனைத்தும் படிப்படியாக உயர் முகாம்களுக்கு ஏற்றப்பட்டன. நியூசிலாந்தின் எட்மண்ட் ஹிலரி மற்றும் ஜார்ஜ் லோவும் குழுவில் இருந்தனர். டென்சிங் நோர்கே ஷெர்பா தலைவராகவும் முக்கிய ஏறுபவராகவும் இருந்தார்.
ஹிலரி தொழில்ரீதியாகத் தேனீ வளர்ப்பவர்; மலை ஏறுதலில் கடுமையான அனுபவம் கொண்டவர். டென்சிங் 1930-களிலிருந்தே எவரெஸ்ட் பயணங்களில் பங்கேற்ற அனுபவமிக்க ஏறுபவர்; 1952 சுவிஸ் பயணத்தில் ஏற்கனவே மிக உயரம் அடைந்திருந்தார். ஹண்ட், சாத்தியமானால் ஒரு ஷெர்பாவைச் சிகரக் குழுவில் சேர்க்க விரும்பினார் என்று பயண உறுப்பினர் ஜார்ஜ் பேண்ட் பின்னர் நினைவு கூர்ந்தார். அது வெறும் அடையாளம் அல்ல; திறமையின் அடிப்படையிலான தேர்வு.
வழித்தடம் இன்று "தென் கோல் வழி" (South Col route) என்று அழைக்கப்படுகிறது:
- கும்பு பனிச்சரிவு (Khumbu Icefall): நகரும் பனிப்பாறை, ஆபத்தான பிளவுகள்.
- மேற்கத்திய கம் (Western Cwm): பனிப் பள்ளத்தாக்கு.
- லோட்சே முகம் (Lhotse Face): செங்குத்தான பனி/பனிக்கட்டிச் சாய்வு.
- தென் கோல் (South Col): சுமார் 7,900–8,000 மீட்டர்; இறுதித் தாக்குதலின் தளம்.
- தென் சிகரம் (South Summit) பிறகு ஹிலரி படி (Hillary Step) பிறகு உண்மையான சிகரம்.
முதல் தாக்குதல்: போர்டில்லன் மற்றும் எவான்ஸ்
ஹண்ட் இரண்டு சிகரக் குழுக்களைத் திட்டமிட்டார். முதல் முயற்சி: டாம் போர்டில்லன் (Tom Bourdillon) மற்றும் சார்லஸ் எவான்ஸ் (Charles Evans). 1953 மே 26 அன்று அவர்கள் தென் சிகரத்தை அடைந்தனர் — அப்போது மனிதன் ஏறிய மிக உயரமான சிகரப்புள்ளிகளில் ஒன்று. ஆனால் மூடிய சுற்று ஆக்சிஜன் அமைப்பில் கோளாறுகள், சோர்வு, நேரப் பற்றாக்குறை ஆகியவற்றால் இறுதிச் சிகரத்துக்குச் சுமார் 100 மீட்டர் / சுமார் 300 அடிக்குள் திரும்பினர். அவர்கள் ஹிலரி படியைக் கண்டனர்; ஆனால் கடக்கவில்லை.
அந்தத் தோல்வி, இரண்டாவது குழுவுக்கு வழியைத் தெளிவாக்கியது. ஆக்சிஜன், முகாம் உயரம், நேரம் — அனைத்தும் மறுசீரமைக்கப்பட்டன.
போர்டில்லன்–எவான்ஸ் பயன்படுத்திய மூடிய சுற்று ஆக்சிஜன் அமைப்பு வேகமான ஏற்றத்தைத் தந்தாலும், கோளாறுகளுக்கு உள்ளாயிற்று. ஹிலரி–டென்சிங் திறந்த சுற்று ஆக்சிஜன் அமைப்பைப் பயன்படுத்தினர். முதல் தாக்குதல் "தோல்வி" என்றாலும், அது இரண்டாவது தாக்குதலின் வெற்றிக்குத் தேவையான தகவலைத் தந்தது. பெரிய பயணங்களில் இது அடிக்கடி நடக்கும்: ஒரு குழு வழியைத் திறப்பது, மற்றொன்று இலக்கை அடைவது.
ஏற்ற நாள்: 29 மே 1953
இரண்டாவது குழு: எட்மண்ட் ஹிலரி மற்றும் டென்சிங் நோர்கே. மே 28 அன்று அவர்கள் உயர் முகாமை (Camp IX) சுமார் 8,500 மீட்டர் அருகே அமைத்தனர். இரவு கடுமையான குளிர்; தூக்கம் குறைவு. மே 29 காலை சுமார் 6:30-க்கு அவர்கள் புறப்பட்டனர்.
காலை 9 மணிக்குள் தென் சிகரத்தை அடைந்தனர். அதன்பிறகு பனி-பனிக்கட்டி முகடு. பிறகு சுமார் 12 மீட்டர் (சுமார் 40 அடி) உயரமான செங்குத்தான பாறைப் படி — பின்னர் "ஹிலரி படி" என்று பெயர் பெற்றது. ஹிலரி பாறைக்கும் பனிக்குமிடையே உள்ள இடைவெளியில் தன்னை நெருக்கி, மேலே ஏறினார்; கயிற்றை இறக்கி டென்சிங்கை அழைத்தார்.
காலை 11:30 மணி: இருவரும் சிகரத்தை அடைந்தனர். ஹிலரி பின்னர் எழுதினார்: ஆங்கில முறையில் கைகுலுக்கினோம்; பிறகு டென்சிங் அவரைத் தழுவி முதுகில் அடித்தார். சிகரத்தில் சுமார் 15 நிமிடங்கள் இருந்தனர்.
- ஹிலரி டென்சிங்கின் புகைப்படத்தை எடுத்தார் — கையில் கொடிகள் பிடித்தபடி சிகரத்தில் நிற்கும் புகழ்பெற்ற படம்.
- டென்சிங் ஹிலரியைப் படம் எடுக்கவில்லை; கேமரா இயக்குவதில் தயக்கம் / அனுபவமின்மை காரணமாக ஹிலரி படம் இல்லை என்று பொதுவாகச் சொல்லப்படுகிறது.
- ஹிலரி மாலரி–இர்வின் தடயத்தைத் தேடினார்; ஒன்றும் காணவில்லை.
- சிறிய சிலுவை (ஹண்ட் கொடுத்தது) மற்றும் டென்சிங் வைத்த சில இனிப்புகள் / நினைவுப் பொருட்கள் பனியில் புதைக்கப்பட்டதாகப் பதிவுகள் உள்ளன.
யார் முதலில் கால் வைத்தார்? பல ஆண்டுகால விவாதம். இருவரும் நீண்டகாலம் "ஒன்றாக அடைந்தோம்" என்ற நிலையை வலியுறுத்தினர். பின்னர் டென்சிங், ஹிலரி சிறிது முன்னால் இருந்தார் என்று தெளிவுபடுத்தியதாகப் பல வாழ்க்கை வரலாற்று ஆதாரங்கள் கூறுகின்றன. இன்று பொதுவான வரலாற்றுப் பதிவு: இருவரும் சேர்ந்தே முதல் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட சிகர ஏற்றம்; ஹிலரி சிறிது முன்னால் அடி எடுத்துவைத்தார்.
கீழே இறங்கும்போது ஹிலரி ஜார்ஜ் லோவிடம் சொன்ன புகழ்பெற்ற வரி: "Well, George, we knocked the bastard off."
தள முகாமுக்கு அருகே காத்திருந்த ஹண்ட் மற்றும் பிறருக்கு வெற்றியை உடனே காட்டவில்லை. புகைப்படக்காரர் ஆல்фред ஸ்டோபார்ட், உணர்ச்சிக் காட்சியைப் படம்பிடிக்கும் வரை காத்திருக்கச் சொன்னதாகப் பதிவுகள் உள்ளன. பிறகுதான் முகாம் முழுவதும் கொண்டாட்டம் வெடித்தது. சிகரத்தில் இருந்த 15 நிமிடங்கள் குறுகியவை; ஆனால் அவற்றின் எதிரொலி உலகம் முழுவதும் பரவியது.
செய்தி லண்டனை அடைந்தது: முடிசூட்டு நாள்
வெற்றிச் செய்தி தள முகாமிலிருந்து ரன்னர் வழியாகவும் வானொலி வழியாகவும் கீழே சென்றது. The Times இதழின் செய்தியாளர் ஜேம்ஸ் மாரிஸ் (பின்னர் ஜான் மாரிஸ்) குறியீட்டுச் செய்தி மூலம் லண்டனுக்கு அனுப்பினார். செய்தி ஜூன் 2, 1953 அன்று வெளியானது — அதே நாள் இரண்டாம் எலிசபெத் மகாராணியின் முடிசூட்டு விழா. பிரிட்டனில் இது இரட்டைக் கொண்டாட்டமாக அமைந்தது.
அதே ஆண்டு ஹிலரிக்கும் ஹண்டுக்கும் நைட் பட்டம் வழங்கப்பட்டது. டென்சிங், காமன்வெல்த் குடிமகன் அல்லாததால், அதே வகையிலான பட்டத்துக்குப் பதில் பிரிட்டிஷ் எம்பயர் மெடல் பெற்றார் என்று வரலாற்றுக் குறிப்புகள் கூறுகின்றன. நேபாளத்திலும் இந்தியாவிலும் அவர் பெரும் நாயகரானார்.
டென்சிங்கின் பிறப்பு இடம் / தேசியம் பற்றிய விவாதங்கள் பின்னர் எழுந்தன (நேபாளம்–திபெத்–இந்தியா தொடர்புகள்). அவர் டார்ஜிலிங்குடன் நீண்ட தொடர்பு கொண்டிருந்தார்; இந்தியா அவரைத் தன் நாயகராகக் கொண்டாடியது. இந்த விவரங்கள் அரசியல் உணர்வுள்ளவை; இந்தக் கட்டுரை அவரை எவரெஸ்ட் வரலாற்றின் மைய ஏறுபவராகவே அணுகுகிறது.
ஹிலரி பின்னர் அண்டார்டிக்கா உள்ளிட்ட ஆய்வுகளிலும் பங்கேற்றார். ஆனால் அவரது நீண்டகால அடையாளம் நேபாள மக்களுக்கான கல்வி மற்றும் சுகாதாரப் பணி. டென்சிங் 1986-இல் காலமானார்; ஹிலரி 2008-இல்.
தென் கோல் வழி: ஏற்றத்தின் உடற்கூறு
தென் கோல் வழி இன்று மிக அதிகம் பயன்படும் வணிக வழி. ஆனால் 1953-இல் அது இன்னும் புதிய, ஆபத்தான பாதையாக இருந்தது. கும்பு பனிச்சரிவில் பனிப்பாறை நகர்கிறது; ஏணிகளும் கயிறுகளும் நாளுக்கு நாள் மாற்றப்பட வேண்டியிருக்கும். மேற்கத்திய கம் பள்ளத்தாக்கில் வெயில் பட்டு வெப்பம் அதிகரிக்கும்; அதே நேரம் உயர நோய் ஆபத்து. லோட்சே முகத்தில் செங்குத்தான பனிச் சாய்வு; ஒரு தவறு உயிருக்கு ஆபத்து.
ஜார்ஜ் லோ போன்ற ஏறுபவர்கள் லோட்சே முகத்தில் வழியை வெட்டி, தென் கோலை அடைய உதவினர். தென் கோல் சுமார் 7,900 மீட்டருக்கு மேல்; காற்று கடுமை; "டெத் சோன்" என்று பின்னர் அழைக்கப்படும் உயர மண்டலத்தின் வாயில். அங்கே உடல் சரியாகச் சரிகைடாது; ஆக்சிஜன் இல்லாமல் நீண்ட நேரம் இருக்க முடியாது. 1953 குழுவினர் திறந்த மற்றும் மூடிய சுற்று ஆக்சிஜன் அமைப்புகள் இரண்டையும் சோதித்தனர்.
இறுதி முகாம் (Camp IX) இன்னும் உயரத்தில் அமைக்கப்பட்டது. ஹிலரியும் டென்சிங்கும் அங்கு ஒரு இரவைக் கழித்தனர். உறக்கம் சிறிதே; காற்று கூடாரத்தை அடித்தது; காலை உணவு மற்றும் உபகரணச் சரிபார்ப்புக்குப் பிறகு அவர்கள் மேலே சென்றனர். இன்றைய வணிக ஏற்றங்களில் இதே பொது வழி பயன்பட்டாலும், நிலைப்படுத்தப்பட்ட கயிறுகள், வானிலை முன்னறிவிப்பு, ஹெலிகாப்டர் மீட்பு சாத்தியம் ஆகியவை 1953-க்கு இல்லை.
ஆக்சிஜன், உடை, உணவு: 1953 தொழில்நுட்பம்
சிகர ஏற்றம் வெறும் தைரியம் மட்டும் அல்ல; பொறியியல் மற்றும் தளவாட வெற்றி. திறந்த சுற்று ஆக்சிஜன் அமைப்பில் சிலிண்டரில் இருந்து ஆக்சிஜன் சுவாசிக்கப்பட்டு வெளியேற்றப்படும். மூடிய சுற்று அமைப்பு கார்பன் டைஆக்சைடு-ஐக் கரிம வேதிப்பொருளால் அகற்றி ஆக்சிஜனை மீண்டும் பயன்படுத்தும்; எடை குறைவு, ஆனால் கோளாறு ஆபத்து அதிகம் — போர்டில்லன்–எவான்ஸ் அனுபவம் அதைக் காட்டியது.
காலணிகள், கையுறைகள், கீழாடைகள் சிறப்பு காப்புடன் வடிவமைக்கப்பட்டன. வானொலி தொடர்பு குறைவு; செய்தி பெரும்பாலும் ஓடிச் செல்லும் தூதர்கள் மற்றும் குறுகிய வானொலி வழியாகவே சென்றது. உணவு எளிமையான உயர உணவு — சூப்கள், சர்க்கரை, கொழுப்பு நிறைந்த பொருட்கள். இன்றைய ஏறுபவர்கள் ஜிபிஎஸ் மற்றும் செயற்கைக்கோள் தொலைபேசி வைத்திருக்கலாம்; 1953 குழுவினர் வரைபடம், திசைகாட்டி, அனுபவம், மற்றும் ஒருவருக்கொருவர் நம்பிக்கையை நம்பியிருந்தனர்.
ஏற்றத்துக்குப் பிறகு: உலக வரவேற்பு
லண்டனில் முடிசூட்டுடன் இணைந்த செய்தி, பிரிட்டிஷ் பேரரசின் பின்வரும் காலத்தில் ஒரு பெரிய உளவியல் வெற்றியாகக் கொண்டாடப்பட்டது. ஆனால் நேபாளத்திலும் இந்தியாவிலும் டென்சிங்கின் முகம் அதிகம் தெரிந்தது. பள்ளிப் பாடப்புத்தகங்கள், தபால் தலைகள், திரைப்படங்கள் — இருவரும் உலக நாயகர்களாயினர்.
யார் முதலில் கால் வைத்தார் என்ற கேள்வி ஊடகங்களில் நீண்டகாலம் சுழன்றது. சிலர் தேசியப் பெருமையை அதனுடன் இணைத்தனர். ஹிலரியும் டென்சிங்கும் பொதுவாக அதைச் சண்டையாக்க மறுத்தனர். அவர்களின் நட்பு, வெற்றியின் மையச் செய்தியாக இருந்தது: சிகரம் ஒருவரின் சொத்து அல்ல; இருவரின் — மற்றும் முழுப் பயணத்தின் — பகிரப்பட்ட சாதனை.
முக்கிய எண்கள் ஒரே பார்வையில்
| விவரம் | குறிப்பு |
|---|---|
| சிகர தேதி | 29 மே 1953, காலை 11:30 |
| ஏறியவர்கள் | எட்மண்ட் ஹிலரி, டென்சிங் நோர்கே |
| பயணத் தலைவர் | கர்னல் ஜான் ஹண்ட் |
| வழி | தென் கோல் வழி (நேபாளப் பக்கம்) |
| முதல் தாக்குதல் | போர்டில்லன்–எவான்ஸ் (மே 26); தென் சிகரம், திரும்பினர் |
| உயரம் (பாரம்பரிய) | சுமார் 8,848 மீ / 29,029 அடி |
| 2020 அளவீடு | 8,848.86 மீ (நேபாளம்–சீனா) |
| செய்தி வெளியீடு | 2 ஜூன் 1953 (முடிசூட்டு நாள்) |
| மாலரி–இர்வின் | 1924; சிகரம் அடைந்ததா என்பது உறுதியல்ல |
சிகரத்தில் என்ன செய்தார்கள்?
சிகரம் ஒரு பெரிய சமதளம் அல்ல; பனியால் மூடப்பட்ட குறுகிய உச்சி. காற்று, குறைந்த ஆக்சிஜன், கடுமையான குளிர். ஹிலரி ஆக்சிஜன் முகமூடியைச் சிறிது நேரம் எடுத்துப் படம் எடுத்தபோது, விரல்கள் மெதுவாக இயங்கத் தொடங்கின என்று பின்னர் எழுதினார். அவர்கள் உலகைச் "சுற்றிப்" பார்த்தனர்; கீழே மேகங்களும் தொலைதூரச் சிகரங்களும்.
புகைப்படம் வரலாற்று ஆவணம். டென்சிங் கையில் ஐக்கிய நாடுகள், பிரிட்டன், நேபாளம், இந்தியா ஆகிய கொடிகள் இருந்ததாகப் பொதுவாக விவரிக்கப்படுகிறது. அந்தப் படம் உலகம் முழுவதும் பரவியது; "மனிதன் உலகின் கூரையில்" என்ற காட்சியின் அடையாளமாகியது. ஹிலரியின் முகம் சிகரப் படத்தில் இல்லாததால், சிலர் பின்னர் தேவையற்ற சந்தேகங்களை எழுப்பினர்; ஆனால் பயண உறுப்பினர்கள், புகைப்படங்கள், நாட்குறிப்புகள், செய்தி அறிக்கைகள் ஆகியவை வெற்றியை உறுதிப்படுத்துகின்றன.
மரபு: அந்த 15 நிமிடங்களுக்குப் பிறகு
- உலகளாவிய ஊக்கம்: எவரெஸ்ட் "அடைய முடியாதது" என்ற எண்ணம் உடைந்தது. பின்னர் பல்வேறு பாதைகள், குளிர்கால ஏற்றங்கள், ஆக்சிஜன் இல்லாத ஏற்றங்கள், மாற்றுத் திறனாளர்களின் ஏற்றங்கள் என வரலாறு விரிவடைந்தது.
- ஷெர்பா பங்களிப்பு: டென்சிங்கின் வெற்றி, ஷெர்பா சமூகத்தின் தவிர்க்க முடியாத பங்கை உலகுக்குக் காட்டியது. இன்றும்கூட பெரும்பாலான வெற்றிகளுக்கு ஷெர்பா வழிகாட்டிகளும் சுமைத் தூக்குபவர்களும் மையம்.
- ஹிலரியின் பணி: ஹிலரி நேபாளத்தில் பள்ளிகள், மருத்துவமனைகள் கட்டும் அறக்கட்டளைப் பணியில் தனது வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதியைச் செலவிட்டார்.
- சுற்றுச்சூழல் மற்றும் நெரிசல்: 21-ஆம் நூற்றாண்டில் எவரெஸ்ட் வணிக ஏற்றங்களால் நெரிசலானது; கழிவுகள், காலநிலை மாற்றம், வணிக அழுத்தம் ஆகியவை புதிய விவாதங்கள்.
- யார் "முதல்"? உறுதிப்படுத்தப்பட்ட முதல் சிகரம் ஹிலரி–டென்சிங். மாலரி–இர்வின் சிகரம் அடைந்திருக்க வாய்ப்பு உள்ளதா என்பது திறந்த ஆய்வுக் கேள்வி; ஆதாரம் இல்லாததால் வரலாறு அவர்களை முதல்வர்களாகப் பதிவு செய்யவில்லை.
மனித ஆய்வின் மற்றொரு உச்சம் — விண்வெளி: அப்பல்லோ 11 நிலவுப் பயணம் முழுக் கதை. தொழில்நுட்ப நம்பிக்கையும் ஆபத்தும் பற்றிய எச்சரிக்கைக் கதை: டைட்டானிக்.
இன்று எவரெஸ்ட்: 1953-க்குப் பிறகான மாற்றம்
1953-க்குப் பிறகு பல நூற்றுக்கணக்கானோர் சிகரம் ஏறியுள்ளனர். வணிகப் பயண நிறுவனங்கள், நிலைப்படுத்தப்பட்ட கயிறுகள், வானிலை முன்னறிவிப்பு ஆகியவை ஏற்றத்தை "எளிதாக்கின" என்று சிலர் சொல்வர். ஆனால் ஒவ்வொரு ஆண்டும் உயிரிழப்புகள் தொடர்கின்றன. நெரிசல், தாமதம், பனிச்சரிவு, உயர நோய், வணிக அழுத்தம் ஆகியவை புதிய ஆபத்துகள்.
காலநிலை மாற்றம் பனிப்பாறைகளை மாற்றுகிறது. கும்பு பனிச்சரிவு ஆபத்தானதாகவே உள்ளது. சுற்றுச்சூழல் கழிவுகள் — ஆக்சிஜன் சிலிண்டர்கள், கூடாரங்கள், பிளாஸ்டிக் — பெரிய விமர்சனத்துக்கு உள்ளாயின. நேபாள அரசு சுத்தப்படுத்தும் இயக்கங்களையும் அனுமதி விதிகளையும் அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது; விவரங்கள் ஆண்டுக்கு ஆண்டு மாறலாம்.
இந்த மாற்றங்களுக்கு நடுவே, 1953 மே 29 இன்னும் ஒரு அடையாள நாளாக நிற்கிறது. GPS இல்லாத காலத்தில், குறைந்த தொழில்நுட்பத்துடன், ஒரு பெரிய குழுவின் ஒத்துழைப்பால் இரண்டு மனிதர்கள் உலகின் கூரையை அடைந்தார்கள். அந்தச் சாதனையின் மதிப்பு, இன்றைய நெரிசலான சிகர வரிசையில் மங்கிவிடவில்லை.
காலவரிசை
- 1850-கள்: பெரும் முக்கோண அளவீடு எவரெஸ்டை உயரமான சிகரமாக அடையாளம் காணும் போக்கு.
- 1921–24: பிரிட்டிஷ் பயணங்கள்; 1924-இல் மாலரி–இர்வின் மறைவு.
- 1952: சுவிஸ் பயணம்; டென்சிங்–லாம்பர்ட் உயர சாதனைக்கு அருகில்.
- ஏப்ரல்–மே 1953: ஹண்ட் பயணம் முகாம்களை உயர்த்துகிறது.
- 26 மே 1953: போர்டில்லன்–எவான்ஸ் தென் சிகரம்; திரும்புதல்.
- 29 மே 1953, 11:30: ஹிலரி–டென்சிங் சிகரம்.
- 2 ஜூன் 1953: செய்தி உலகமெங்கும்; எலிசபெத் முடிசூட்டு.
- 1999: மாலரியின் உடல் கண்டுபிடிப்பு; சிகரக் கேள்வி திறந்தே.
- 2020: நேபாளம்–சீனா உயர அறிவிப்பு 8,848.86 மீ.
கட்டுக்கதைகளும் உண்மைகளும்
- "மாலரிதான் முதலில் சிகரம் ஏறினார்": உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. சாத்தியம் உள்ளது; ஆதாரம் இல்லை.
- "டென்சிங் வெறும் சுமை தூக்குபவர்": தவறு. அவர் அனுபவமிக்க ஏறுபவர்; சிகரக் குழுவின் சம பங்குதாரர்.
- "ஹிலரி மட்டும் சிகரம் ஏறினார்": தவறு. இருவரும் சேர்ந்தே அடைந்தனர்.
- "சிகரப் படத்தில் ஹிலரி இல்லை என்பதால்...": கேமரா சூழல் காரணம்; அது வெற்றியை மறுக்கும் ஆதாரம் அல்ல.
- "எவரெஸ்ட் இனி எளிது": தவறு. நெரிசல் அதிகரித்தாலும், உயரம், வானிலை, பனிச்சரிவு, ஆக்சிஜன் பற்றாக்குறை ஆகியவை இன்றும் உயிருக்கு ஆபத்து.
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்
எவரெஸ்டை முதன்முதலில் ஏறியவர் யார்?
உறுதிப்படுத்தப்பட்ட முதல் சிகரம்: எட்மண்ட் ஹிலரி மற்றும் டென்சிங் நோர்கே, 29 மே 1953. மாலரி–இர்வின் 1924-இல் சிகரம் அடைந்தார்களா என்பது தெரியாது.
யார் முதலில் கால் வைத்தார்?
பொதுவான பதிவு: ஹிலரி சிறிது முன்னால்; இருவரும் சேர்ந்தே வெற்றி பெற்றதாகக் கொண்டாடப்படுகின்றனர்.
தென் கோல் வழி என்றால் என்ன?
நேபாளப் பக்கத்திலிருந்து கும்பு பனிச்சரிவு – மேற்கத்திய கம் – லோட்சே முகம் – தென் கோல் வழியாகச் செல்லும் இன்றைய மிகப் பொதுவான வணிக வழி.
செய்தி ஏன் முடிசூட்டுடன் இணைந்தது?
வெற்றிச் செய்தி ஜூன் 2, 1953 அன்று வெளியிடப்பட்டது; அதே நாள் எலிசபெத் முடிசூட்டு. திட்டமிட்ட அரசியல் நாடகம் அல்ல; காலவரிசை இணைந்தது. ஆனால் பிரிட்டனில் அது பெரும் சின்னமாகக் கொண்டாடப்பட்டது.
ஹிலரி என்ன செய்தார் சிகரத்துக்குப் பிறகு?
நேபாளத்தில் பள்ளிகள், மருத்துவமனைகள் கட்டும் பணியில் பெரும்பகுதி வாழ்க்கையைச் செலவிட்டார். அண்டார்டிக்கா ஆய்விலும் பங்கேற்றார். 2008-இல் காலமானார்.
ஹிலரி படி இன்றும் உள்ளதா?
2015 நிலநடுக்கத்துக்குப் பிறகு அதன் வடிவம் மாறியதாகப் பல ஏறுபவர்கள் கூறுகின்றனர். சிகர முகட்டின் பனி/பாறை அமைப்பு காலப்போக்கில் மாறலாம்.
நிறைவாக
எவரெஸ்ட் முதல் சிகரம் ஒரு நாட்டின் வெற்றி மட்டும் அல்ல. அது திட்டமிடல், தோல்வியில் இருந்து கற்றல் (போர்டில்லன்–எவான்ஸ்), ஷெர்பா அறிவு, நட்பு, மற்றும் இரண்டு மனிதர்களின் இறுதிப் படிகள். மாலரி–இர்வின் கேள்வி இன்னும் திறந்திருக்கலாம்; ஆனால் 1953 மே 29 அன்று மனிதகுலம் உறுதியாக உலகின் கூரையில் நின்றது. அந்த நினைவு, இமயத்தின் காற்றில் இன்றும் உயிருடன் இருக்கிறது.
