அறிமுகம்
முருகப்பெருமானின் கோவில்கள் பெரும்பாலும் மலைகளின் மீதோ குன்றுகளின் அடிவாரத்திலோதான் அமைந்திருக்கும். "குன்றிருக்கும் இடமெல்லாம் குமரன் இருக்கும் இடம்" என்பது தமிழர் வழக்கு. அந்த வழக்கத்துக்கு ஒரு அழகான விதிவிலக்கு திருச்செந்தூர். தூத்துக்குடி மாவட்டத்தில், மன்னார் வளைகுடாவின் அலைகள் கோவில் மதில்களைத் தொட்டுச் செல்லும் கடற்கரையில் அமைந்துள்ளது அருள்மிகு சுப்பிரமணிய சுவாமி திருக்கோவில். இந்து சமய அறநிலையத் துறையின் (HR&CE) நிர்வாகத்தில் உள்ள இக்கோவிலின் இறைவனை மக்கள் "செந்திலாண்டவர்", "செந்தில்நாதன்", "கடற்கரை ஆண்டி" என்றெல்லாம் அன்போடு அழைக்கின்றனர்.
நமது தளத்தில் ஏற்கெனவே திருச்செந்தூர் சுப்பிரமணிய சுவாமி கோயில் பற்றிய அறிமுகக் கட்டுரை உள்ளது; அதில் மூலவரின் தோற்றமும் பன்னீர் இலை விபூதியின் சிறப்பும் சொல்லப்பட்டுள்ளன. "தமிழ்நாட்டுக் கோவில்கள்" தொடரின் இந்த ஒன்பதாம் பகுதியில், அறுபடை வீடுகளின் பின்னணி, கடலோடு பிணைந்த இக்கோவிலின் கட்டுமானக் கதை, நாழிக்கிணறு, கந்த சஷ்டி சூரசம்ஹாரம் ஆகியவற்றை விரிவாகப் பார்ப்போம்.
வரலாறும் புராணமும்
அறுபடை வீடுகள் – ஒரு சிறு அறிமுகம்
சங்க இலக்கியமான பத்துப்பாட்டில் முதல் நூலான நக்கீரரின் "திருமுருகாற்றுப்படை", முருகன் உறையும் ஆறு இடங்களை வரிசையாகப் பாடுகிறது. அவையே பிற்காலத்தில் "ஆறுபடை வீடுகள்" அல்லது "அறுபடை வீடுகள்" என்று போற்றப்படுகின்றன. மரபுவழியாகச் சொல்லப்படும் வரிசை இது: திருப்பரங்குன்றம், திருச்செந்தூர் (திருச்சீரலைவாய்), பழனி (திருவாவினன்குடி), சுவாமிமலை (திருவேரகம்), திருத்தணி (குன்றுதோறாடல்), பழமுதிர்சோலை. இவற்றில் "குன்றுதோறாடல்" என்பது முருகன் ஆடும் எல்லாக் குன்றுகளையும் குறிக்கும் பொதுச் சொல் என்றும், அதைத் திருத்தணியோடு இணைப்பது பிற்கால மரபு என்றும் அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர். ஆறு வீடுகளுக்கும் ஒரு பார்வை வேண்டுமானால் நமது தமிழ்நாட்டின் புகழ்பெற்ற முருகன் கோவில்கள் கட்டுரையையும், ஆறாம் படை வீடான பழமுதிர்சோலை முருகன் கோவில் பற்றிய கட்டுரையையும் படிக்கலாம்.
அறுபடை வீடுகளில் இரண்டாவதான திருச்செந்தூர் மட்டுமே கடற்கரையில் அமைந்தது. "அலைவாய்" என்ற பழைய பெயரே அலைகள் மோதும் இடம் என்பதைச் சொல்கிறது. புறநானூறு, சிலப்பதிகாரம் போன்ற நூல்களிலும் "செந்தில்", "அலைவாய்" பற்றிய குறிப்புகள் இருப்பதாகத் தமிழறிஞர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். பிற்காலத்தில் அருணகிரிநாதரின் திருப்புகழ், குமரகுருபரரின் "திருச்செந்தூர் பிள்ளைத்தமிழ்", ஆதிசங்கரருக்கு உரியதாகக் கருதப்படும் "சுப்பிரமணிய புஜங்கம்" ஆகியவையும் இத்தலத்தைப் போற்றுகின்றன.
சூரசம்ஹாரப் புராணம்
கந்தபுராணப்படி, சூரபத்மன், சிங்கமுகன், தாரகாசுரன் என்ற அசுர சகோதரர்கள் கடும் தவத்தால் பெரும் வரங்களைப் பெற்று, தேவர்களைக் கொடுமைப்படுத்தினர். அவர்களை அழிப்பதற்காகவே சிவபெருமானின் நெற்றிக்கண்ணிலிருந்து தோன்றிய ஆறு தீப்பொறிகள் ஆறுமுகனாக உருவெடுத்தன என்பது புராணம். தேவர்களின் படைத்தலைவனாக நின்ற முருகன், கடலுக்கு நடுவே இருந்த சூரனின் தலைநகரான வீரமகேந்திரபுரியை நோக்கிப் படையோடு வந்து, திருச்செந்தூரில் பாசறை அமைத்தார் என்கிறது மரபு. பெரும் போரின் இறுதியில், சூரபத்மன் கடலுக்குள் ஒரு பிரம்மாண்டமான மாமரமாக உருமாறி நின்றான். முருகன் தன் வேலால் அந்த மரத்தை இரண்டாகப் பிளந்தார்; ஒரு பாதி மயிலாகி அவரது வாகனமானது, மறு பாதி சேவலாகி அவரது கொடியானது. போர் முடிந்த பின் முருகன் இங்கே சிவபெருமானை வழிபட்டார் என்பதும் தலமரபு. "செயந்திபுரம்" (வெற்றி நகரம்) என்ற பழம்பெயரும் இந்த வெற்றியோடு இணைக்கப்படுகிறது.
வரலாற்றுக் குறிப்புகள்
கோவிலில் பாண்டியர் காலக் கல்வெட்டுகள் உள்ளன; அவற்றில் சில ஒன்பதாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த வரகுண பாண்டியனின் கொடைகளைக் குறிப்பிடுவதாகச் சொல்லப்படுகிறது. பிற்காலத்தில் நாயக்கர்களும் திருவிதாங்கூர் மன்னர்களும் கோவிலுக்குக் கட்டளைகள் அளித்துள்ளனர். பதினேழாம் நூற்றாண்டில் போர்த்துகீசியருடன் நடந்த போரின்போது டச்சுக் கிழக்கிந்திய நிறுவனம் சுமார் 1646–1648 காலகட்டத்தில் கோவிலைக் கைப்பற்றி வைத்திருந்ததாக வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் பதிவு செய்துள்ளனர். திருமலை நாயக்கரின் ஆணையால் அவர்கள் வெளியேறியபோது சண்முகரின் உற்சவத் திருமேனிகளை எடுத்துச் சென்றதாகவும், கடலில் புயலில் சிக்கியதால் அவற்றைக் கடலிலேயே போட்டுவிட்டதாகவும், பின்னர் வடமலையப்ப பிள்ளை என்பவர் அவற்றை மீட்டுக் கொண்டுவந்ததாகவும் கோவில் மரபு சொல்கிறது. இக்கதை கோவிலுக்குள் ஓவியங்களாகவும் தீட்டப்பட்டுள்ளது.
கட்டடக்கலை
கடலைப் பார்த்து நிற்கும் ராஜகோபுரம்
பெரும்பாலான கோவில்களில் முதன்மைக் கோபுரம் கிழக்கே இருக்கும்; திருச்செந்தூரிலோ ஒன்பது நிலை ராஜகோபுரம் மேற்குப் பக்கத்தில் உள்ளது. இதன் உயரம் சுமார் 137 அடி என்று கோவில் வரலாற்று ஆவணங்கள் குறிப்பிடுகின்றன; சில நூல்கள் 140 அல்லது 157 அடி என்றும் சொல்வதால், எண்ணிக்கையில் வேறுபாடு உண்டு. ஒன்பது நிலைகளுக்கு ஏற்ப உச்சியில் ஒன்பது கலசங்கள் உள்ளன. கடலிலிருந்து பல மைல் தொலைவுக்குத் தெரியும் கலங்கரை விளக்கம் போல இக்கோபுரம் விளங்குகிறது. இந்த மேலைக் கோபுர வாசல் ஆண்டு முழுவதும் திறக்கப்படுவதில்லை; முக்கியத் திருவிழாக் காலங்களில் மட்டுமே திறக்கப்படுவதாகச் சொல்லப்படுகிறது. பக்தர்கள் வழக்கமாகக் கடற்கரைப் பக்கத்து வாயில்கள் வழியாகவே உள்ளே செல்கின்றனர்.
இக்கோபுரத்தைத் திருவாவடுதுறை ஆதீனத்தைச் சேர்ந்த தேசிகமூர்த்தி சுவாமிகள் என்ற தம்பிரான் கட்டினார் என்பது மரபு. இது சுமார் 300–350 ஆண்டுகளுக்கு முன், அதாவது பதினேழாம் நூற்றாண்டின் இறுதி அல்லது பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் நடந்திருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது; துல்லியமான ஆண்டு உறுதியாகத் தெரியவில்லை. பணியாளர்களுக்குக் கூலியாகக் கொடுத்த திருநீறு தூண்டுகை விநாயகர் கோவில் அருகே பணமாக மாறியதாகவும், பணி ஆறாம் நிலையை எட்டியபோது காயல்பட்டினத்து வள்ளல் சீதக்காதி கொடுத்த உப்பு மூட்டை பொற்காசுகளாக மாறியதாகவும் சுவையான மரபுக் கதைகள் உண்டு. சமய நல்லிணக்கத்தின் அடையாளமாகவும் இக்கதை நினைவுகூரப்படுகிறது.
மணற்பாறையிலிருந்து கருங்கல்லுக்கு
கோவில் "கந்தமாதன பர்வதம்" என்று அழைக்கப்படும் செம்மணற்பாறைக் குன்றின் மீது அமைந்துள்ளது; கருவறை அந்தப் பாறையைக் குடைந்து அமைக்கப்பட்டது என்று சொல்லப்படுகிறது. கடல் காற்றின் உப்பால் பழைய மணற்கற் கட்டுமானங்கள் சிதைந்ததால், 1868 முதல் மௌன சுவாமி, காசி சுவாமி, ஆறுமுக சுவாமி என்ற மூன்று துறவிகள் ஏறத்தாழ 72 ஆண்டுகள் தொடர்ந்து திருப்பணி செய்தனர். பிராகாரங்கள் கருங்கல்லால் புதுப்பிக்கப்பட்டு, 1941-இல் கும்பாபிஷேகம் நடைபெற்றதாகக் கோவில் வரலாற்றுப் பதிவுகள் கூறுகின்றன. அதனால் இன்று காணும் கோவிலின் பெரும்பகுதி ஒப்பீட்டளவில் அண்மைக் காலத்தது; கருவறையும் மகாமண்டபமும் மட்டுமே பழமையானவை என்பது ஆய்வாளர்களின் கருத்து. கடலைப் பார்த்து நிற்கும் சண்முக விலாச மண்டபம், வசந்த மண்டபம், யாளித் தூண்கள் வரிசையாக நிற்கும் சிவிலி மண்டபம் ஆகியவை குறிப்பிடத்தக்கவை. அண்மையில், 2025 ஜூலை 7 அன்று, சுமார் 16 ஆண்டுகளுக்குப் பின் மகா கும்பாபிஷேகம் நடைபெற்றது.
நாழிக்கிணறு
கோவிலுக்குத் தெற்கே, கடற்கரை மணல் மேட்டுக்குள் புதைந்தது போல் அமைந்துள்ளது "ஸ்கந்த புஷ்கரிணி" எனப்படும் நாழிக்கிணறு. போருக்குப் பின் தாகத்தால் வாடிய படைவீரர்களுக்காக முருகன் தன் வேலை ஊன்றி உருவாக்கிய ஊற்று இது என்பது மரபு. சுமார் 14 அடி சதுரமுள்ள பெரிய கிணற்றுக்குள், சுமார் ஒரு சதுர அடி அகலமும் ஏழு அடி ஆழமும் கொண்ட சிறு கிணறு உள்ளது. பெரிய கிணற்றின் நீர் உவர்ப்பாகவும் கந்தக மணத்துடனும் இருக்க, உள்ளே இருக்கும் சிறு கிணற்றின் நீர் சுவையான நன்னீராக இருப்பதே இதன் சிறப்பு. கடலில் நீராடிய பின் நாழிக்கிணற்று நீரில் நீராடி, பின்னர் இறைவனைத் தரிசிப்பது இங்குள்ள வழக்கம். இது புனித நீராடலுக்கான தீர்த்தமே தவிர, குடிநீர் அல்ல என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்.
மூலவர் மற்றும் தெய்வங்கள்
பாலசுப்பிரமணியர்
கிழக்கு நோக்கிய கருவறையில் மூலவர் சுப்பிரமணியர் நின்ற கோலத்தில், வலக்கையில் தாமரை மலருடன், தவக்கோலத்தில் காட்சி தருகிறார். சூரனை வென்ற பின் சிவனை வழிபடும் கோலம் இது என்பது மரபு; அதனால் மூலவருக்குப் பின்புறம் ஒரு லிங்கமும் உண்டு. தினசரி வழிபாடு "குமார தந்திர" முறைப்படி நடைபெறுவதாகக் கோவில் தகவல்கள் கூறுகின்றன.
சண்முகர், வள்ளி, தெய்வானை
ஆறு திருமுகங்களும் பன்னிரண்டு கரங்களும் கொண்ட சண்முகருக்குத் தனிச் சன்னதி உண்டு; திருவிழாக்களில் உலா வருபவர் இவரே. வள்ளி, தெய்வானை இருவருக்கும் தனிச் சன்னதிகள் உள்ளன. இவை தவிர தட்சிணாமூர்த்தி, வெங்கடேசப் பெருமாள் சன்னதிகளும் உள்ளன. கோவிலின் வடக்கே கடற்கரைப் பாறையில் குடைந்த "வள்ளி குகை" உள்ளது; வள்ளியின் தந்தை நம்பிராஜனிடமிருந்து வள்ளி இங்கே மறைந்திருந்தாள் என்பது மரபுக் கதை.
முக்கியத் திருவிழாக்கள்
கந்த சஷ்டி சூரசம்ஹாரம்
திருச்செந்தூரின் அடையாளமே ஐப்பசி மாதக் கந்த சஷ்டி. ஐப்பசி அமாவாசைக்கு மறுநாள் (பொதுவாகத் தீபாவளிக்கு அடுத்த நாள்) யாகசாலை பூஜையுடன் விழா தொடங்குகிறது. லட்சக்கணக்கான பக்தர்கள் ஆறு நாட்கள் விரதம் இருந்து, கடற்கரையிலும் கோவில் வளாகத்திலும் தங்கிக் கந்த சஷ்டி கவசம் பாடுகின்றனர். ஆறாம் நாள் மாலை, கடற்கரையில் சூரசம்ஹாரம் நிகழ்த்திக் காட்டப்படுகிறது. உற்சவரான ஜெயந்திநாதர் வேலுடன் எழுந்தருள, கஜமுகன், சிங்கமுகன், சூரபத்மன் என வெவ்வேறு வடிவங்களில் வரும் சூரனை வெல்லும் காட்சி, அலைகளின் ஓசையையும் மிஞ்சும் "வெற்றிவேல் முருகனுக்கு அரோகரா" முழக்கங்களுக்கு நடுவே நடைபெறுகிறது. இறுதியில் சூரன் மாமரமாகி, மயிலும் சேவலுமாக ஆட்கொள்ளப்படுகிறான். மறுநாள் முருகன்–தெய்வானை திருக்கல்யாணம். பஞ்சாங்கக் கணக்கின்படி 2026-இல் கந்த சஷ்டி நவம்பர் 10 அன்று தொடங்கி, நவம்பர் 15 அன்று சூரசம்ஹாரமும் நவம்பர் 16 அன்று திருக்கல்யாணமும் நடைபெறும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது; இறுதி நேரங்களைக் கோவில் நிர்வாகம் அறிவிக்கும்.
பிற விழாக்கள்
- மாசித் திருவிழா (பிப்ரவரி–மார்ச்), ஆவணித் திருவிழா (ஆகஸ்ட்–செப்டம்பர்): தலா சுமார் பன்னிரண்டு நாட்கள்; தேரோட்டம் உண்டு.
- வைகாசி விசாகம் (மே–ஜூன்): முருகன் அவதரித்த நட்சத்திர நாள்.
- தைப்பூசம் (ஜனவரி–பிப்ரவரி): தென் மாவட்டங்களிலிருந்து பாதயாத்திரையாக வரும் பக்தர்கள் ஏராளம்.
- பங்குனி உத்திரம்: வள்ளி திருக்கல்யாணம். மாதந்தோறும் கார்த்திகை, சஷ்டி நாட்களும் சிறப்பு.
விழாத் தேதிகள் தமிழ் நாட்காட்டியைப் பொறுத்து ஆண்டுதோறும் மாறும்; HR&CE / கோவில் அறிவிப்புகளைப் பார்த்து உறுதி செய்துகொள்ளுங்கள்.
தரிசன நேரம்
HR&CE கோவில் இணையதளத்தின்படி, வழக்கமான நாட்களில் கோவில் அதிகாலை சுமார் 4:00 மணி முதல் இரவு 9:00 மணி வரை இடைவேளையின்றித் திறந்திருக்கும். விஸ்வரூப தரிசனம் அதிகாலை சுமார் 5:30 மணிக்கும், உச்சிக்கால பூஜை நண்பகல் சுமார் 12:00 மணிக்கும், சாயரட்சை மாலை சுமார் 5:00 மணிக்கும் நடைபெறுகின்றன. மார்கழி மாதத்திலும், வைகாசி விசாகம், தைப்பூசம், கந்த சஷ்டி முதல் மற்றும் ஆறாம் நாள் போன்ற விழா நாட்களிலும் நடை அதிகாலை 1:00 அல்லது 3:00 மணிக்கே திறக்கப்படலாம் என்றும் அதே தளம் குறிப்பிடுகிறது. இந்த நேரங்கள் தோராயமானவை; திருவிழா, கிரகண நாட்களில் மாறலாம். பயணத்துக்கு முன் அதிகாரப்பூர்வ HR&CE / கோவில் இணையதளத்தைப் பார்த்தோ, கோவில் அலுவலகத்தைத் தொடர்புகொண்டோ உறுதி செய்துகொள்ளுங்கள்.
பயணக் குறிப்புகள்
- கடலில் நீராடும்போது அலைகளின் வேகத்தைக் கவனியுங்கள்; குழந்தைகளையும் முதியவர்களையும் தனியே ஆழத்துக்குச் செல்ல விடாதீர்கள். காவல்துறை, உயிர்காப்புப் பணியாளர்களின் அறிவுறுத்தல்களைப் பின்பற்றுங்கள்.
- ஈர உடையை மாற்ற உடைமாற்றும் அறைகள் உண்டு; காலணிகளைக் காப்பகத்தில் வைக்கலாம்.
- கந்த சஷ்டி, வார இறுதி, விடுமுறை நாட்களில் கூட்டம் மிக அதிகம்; தங்குமிடத்தை முன்கூட்டியே பதிவு செய்யுங்கள்.
எப்படிச் செல்வது
- ரயில்: திருச்செந்தூர் ரயில் நிலையம் கோவிலிலிருந்து சுமார் 1–2 கி.மீ. திருநெல்வேலி–திருச்செந்தூர் பாதையின் இறுதி நிலையம் இது; சென்னையிலிருந்து நேரடி ரயிலும் உண்டு. திருநெல்வேலி சந்திப்பு சுமார் 55–60 கி.மீ.
- விமானம்: அருகிலுள்ள தூத்துக்குடி (வாகைக்குளம்) விமான நிலையம் சாலை வழியாகச் சுமார் 40–50 கி.மீ.; மதுரை விமான நிலையம் சுமார் 170–180 கி.மீ.
- பேருந்து / சாலை: தூத்துக்குடி (சுமார் 40 கி.மீ.), திருநெல்வேலி, மதுரை, சென்னை, கன்னியாகுமரி ஆகிய இடங்களிலிருந்து அரசுப் பேருந்துகள் அடிக்கடி உண்டு.
அருகிலுள்ள இடங்கள்
- வள்ளி குகை: கோவில் வளாகத்தை ஒட்டியே, வடக்குக் கடற்கரையில்.
- குலசேகரப்பட்டினம் முத்தாரம்மன் கோவில்: சுமார் 15 கி.மீ.; தசரா விழாவுக்குப் புகழ்பெற்றது.
- மணப்பாடு: சுமார் 18–20 கி.மீ.; கடற்கரையும் பழமையான திருச்சிலுவை ஆலயமும் உள்ள மீனவ ஊர்.
- ஆழ்வார்திருநகரி, நவதிருப்பதிகள்: சுமார் 25–35 கி.மீ.; நம்மாழ்வார் அவதரித்த தலமும் ஒன்பது வைணவக் கோவில்களும்.
கடற்கரையில் அமைந்த இன்னொரு பெரும் தலத்தைப் பற்றி அறிய, இத்தொடரின் ராமேஸ்வரம் ராமநாதசுவாமி கோவில் பகுதியையும் படியுங்கள்.
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்
திருச்செந்தூர் ஏன் இரண்டாம் படை வீடு எனப்படுகிறது?
நக்கீரரின் திருமுருகாற்றுப்படை பாடும் ஆறு தலங்களின் வரிசையில் "திருச்சீரலைவாய்" எனப்படும் திருச்செந்தூர் இரண்டாவதாக வருகிறது. அதனால் இது இரண்டாம் படை வீடு என்று மரபாகப் போற்றப்படுகிறது.
நாழிக்கிணற்றின் சிறப்பு என்ன?
கடலுக்கு மிக அருகில் இருந்தும், பெரிய உவர்க் கிணற்றுக்குள் உள்ள ஒரு சதுர அடிச் சிறு கிணற்றில் நன்னீர் ஊறுகிறது. முருகன் வேலால் உருவாக்கியது என்பது மரபு; கடலில் நீராடிய பின் இங்கு நீராடுவது வழக்கம்.
சூரசம்ஹாரத்தைக் காண எப்போது செல்ல வேண்டும்?
கந்த சஷ்டியின் ஆறாம் நாள் மாலை கடற்கரையில் நடைபெறும். கடற்கரையில் இடம் பிடிக்கப் பக்தர்கள் மதியமே வந்துவிடுவர்; குடிநீர், தொப்பி எடுத்துச் செல்லுங்கள். நேரலையிலும் காணலாம்.
கோவில் மதியம் மூடப்படுமா?
HR&CE தகவலின்படி வழக்கமான நாட்களில் காலை சுமார் 4 மணி முதல் இரவு 9 மணி வரை இடைவேளையின்றித் திறந்திருக்கும். விழா நாட்களில் நேரம் மாறலாம்; பயணத்துக்கு முன் உறுதி செய்துகொள்ளுங்கள்.
ராஜகோபுரத்தைக் கட்டியவர் யார்?
திருவாவடுதுறை ஆதீனத்தைச் சேர்ந்த தேசிகமூர்த்தி சுவாமிகள் கட்டினார் என்பது மரபு. இது சுமார் 300–350 ஆண்டுகளுக்கு முன் நடந்ததாகக் கருதப்படுகிறது; துல்லியமான ஆண்டு உறுதியாகத் தெரியவில்லை.
"தமிழ்நாட்டுக் கோவில்கள்" தொடரின் அடுத்த பகுதியில், மூன்றாம் படை வீடான பழனி தண்டாயுதபாணி கோவிலுக்குச் செல்வோம்.
